Օրեր առաջ Համազգային թատրոնի փոքր բեմում տեղի ունեցավ Անուշ Ասլիբեկյանի «Մերսեդես» պիեսի թատերայնացված ընթերցանության առաջնախաղը։ Նման ձևաչափով շատ ներկայացումներ եմ դիտել, բայց սա տեսածներիցս լավագույն էր ու ամենատպավորիչը։ Իհարկե, դեռ չեմ հասկացել՝ որն էր գաղտնիքը,  բայց հաջորդ անգամ դիտելուց կարծում եմ կհասկանամ։ 

Դե ինչ, այս էպիզոդում կխոսեմ «Մերսեդես» ներկայացման մասին, կպատմեմ՝ ինչպես տեղի ունենցավ դրամատուրգ-ռեժիսոր համագործակցությունը, քանի անգամ է բեմադրվել պիեսը և ինչ ձևաչափով,  ովքեր են եղել դերակատարները, ովքեր են հիմա խաղում ներկայացման մեջ և ոչ միայն։

Գյուղում առավոտները սկսվում են թռչունների ձայնով, մեղմ քամով, պատուհանից ներս ընկնող արևի շողերով, ու ամենակարևորը, ռադիոթատրոնով։ Մանկությանս ամենասիրելի հիշողությունը ռադիոյից հնչող այդ ձայններ են։ Կարելի է ասել՝ այդ ժամանակ սկսեցի սիրել թատրոնի կախարդական աշխարհը՝ ոչինչ չես տեսնում, բայց ամեն ինչ զգում ու պատկերացնում ես։ Օրեր առաջ տեղի ունեցավ Նանոր Պետրոսյանի բեմադրությամբ «Հերակլեսը և Ավգյան ախոռները» ռադիոթատերգության առաջնախաղը։ Եթե դերակատարները չլինեին ու չստիպեին անթարթ աչքերով նայել, թե ինչ է

Այս էպիզոդում պատմում եմ Դրամատիկական թատրոնի և «Գանգստեր Մաք» ներկայացման մասին։ Ինչու ռեժիսոր Գրիգոր Խաչատրյանը որոշեց բեմադրել հենց այս գործը, ինչ էքսպերիմենտներ արեց, ովքեր են դերակատարները, արդյոք հեշտ էր դերասաններին փոլ դենս պարելը և ոչ միայն։

Թատրոնի այս էպիզոդում խոսելու եմ տարվա ամենասպասված թատերական իրադարձության մասին։

Հույզեր, արցունքներ, հիասթափություններ, երջանկություն, ափսոսանք, հետաքրքիր պատմություններ և չդադարող ծափեր. մարտի 27-ին Պարոնյանի

Այս էպիզոդում կխոսեմ Աբովյանի դրամատիկական թատրոնի և «Պոչատ աղվես» բեմադրության մասին, կպատմեմ՝ ինչ խնդիրներ ունի թատրոնն այսօր, ովքեր են ստեղծագործում այնտեղ, ինչ էքսպերիմենտալ ներկայացումներ ունեն խաղացանկում և ոչ միայն։ 

Օրեր առաջ Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում առաջնախաղ էր։ Երիտասարդ ռեժիսոր Ալյոնա Ջավուկցյանը ճապոնացի հեղինակ Բեցույակու Մինորուի «Հարյուր ենթավճար» ստեղծագործության հիման վրա բեմադրել է «Խոսիր ինձ հետ» ներկայացումը։

Դե ինչ,այս Էպիզոդում կխոսեմ Վանաձորի դրամատիկական թատրոնի և բեմադրության մասին, կպատմեմ՝ ինչպես դիպլոմային աշխատանքը դարձավ խաղացանկային ներկայացում, ինչու ռեժիսորը ընտրեց ճապոնական գրականություն, ինչ փոփոխությունների ենթարկեց ստեղծագործությունը, ովքեր են դերակատարները և ոչ միայն։

Օրեր առաջ Համազգային թատրոնում  «Խատուտիկի գինի» ներկայացման առաջնախաղ էր։ 

Դե ինչ, այսօր կխոսեմ «Խատուտիկի գինի» ներկայացման մասին, կպատմեմ՝ ինչու Նարինե Գրիգորյանը որոշեց բեմադրել հենց այս գործը, ինչ էքսպերիմենտներ է արել բեմադրության ընթացքում, ովքեր են դերակատարները, ինչպիսինն էին առաջին արձագանքները և ոչ միայն։

Մեկ տարի առաջ Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան Դրամատիկական թատրոնում ռուս գրող Վլադիմիր Ժելեզնիկովը «Խրտվիլակ» վիպակի հիման վրա Գրիգոր Խաչատրյանը բեմադրվեց «Չուչել» ներկայացումը։ 

Դե ինչ, այս էպիզոդում պատմում եմ «Չուչել» ներկայացման մասին։ Ինչու ռեժիսորը որոշեց բեմադրել հենց այս գործը, ովքեր են դերակատարները, ինչ դժվարություններ են ունեցել, արդյոք դերասանները դեռահաս տարիքում ենթարկվել են բուլլինգի և ոչ միայն։

Նիկոլայ Գոգոլի «Վիյ» պատմվածքն ուսումնասիրում է մահվան գաղափարը, գերբնականը և հավատի ուժը: Պատմությունը Խոմա Բրուտի մասին է, ում հանձնարարված է մահացած կախարդի մարմնի վրա աղոթքներ կարդալ։ Երբ գալիս է գիշերը, չար ոգին կենդանանում է և փորձում խանգարել երիտասարդին։ Կկարողանա՞ արդյոք Խոման դիմակայել վհուկին և գոյատևել այդ անհավասար պայքարում։

Դե ինչ, այս էպիզոդում պատմում եմ «Վիյ» ներկայացման մասին։ Ինչու ռեժիսորը որոշեց բեմադրել Նիկոլայ Գոգոլի հենց այս գործը, ինչու է ներկայացումը կոչվում սարսափ հեքիաթ, ովքեր են դերակատարները, հեշտ է արդյոք վհուկի մարմնավորել և ոչ միայն

Այս էպիզոդում պատմում եմ «Լարովի նարինջ» ներկայացման մասին։ Ինչպես դիպլոմային աշխատանքը դարձավ թատրոնի խաղացանկային ներկայացում, ինչու ռեժիսորը որոշեց բեմադրել հենց այս գործը, ովքեր են դերակատարները, ինչ դժվարություններ են ունեցել փորձերի ժամանակ և ոչ միայն։

Կուբրիկն ասում էր. «Ֆիլմի առանցքային գաղափարը կապված է ազատ կամքի հետ։ Արդյո՞ք մենք կորցնում ենք մարդկային հատկանիշները, երբ ստիպված ենք լինում ընտրություն կատարել չարի և բարու միջև։ Ֆիլմի դրամատիկ ազդեցությունն ուղղակիորեն կապված է Ալեքի տարօրինակ կերպարի հետ։ Հերոսը ներկայացնում է անգիտակցականը, մարդուն՝ իր բնական վիճակում։Հնարավոր է՝ անգիտակցականում մենք բոլորս պոտենցիալ Ալեքներ ենք: Միայն բարոյականության, օրենքի և երբեմն էլ մեր բնավորության պատճառով է, որ մենք նրա նման չենք դառնում»։