The Good, The Bad, and The Interesting

Jenny is an independent UX/Product designer who at the moment specialises in cross-cultural design for the travel industry. I saw her talk about this subject a while ago at CSS Day, so of course we talk about this a lot. We wonder, for instance, if the question what makes a thing good yields different results in different countries.

So I was thinking: is this the UX community in Amsterdam? Where are all the women? Why aren’t there more women in these events? Are there no female UX-er in Amsterdam?

We also talk in detail about the Ladies that UX Amsterdam chapter she started. We talk about why it was needed, about its success, and about why it is still needed. And we talk about how her mentorship program works, and how you can apply for it. Among many other things.

Marjolijn Ruyg blijkt de eerste website te hebben ontworpen die ik ooit heb gezien: De Digitale Stad. Een website met pleinen waar mensen hun huizen aan konden plaatsen. We hebben het over de dromen van die tijd, en we vragen ons af wat er van is geworden. Tegenwoordig is Marjolijn docent bij zowel de Rietveld Academie als bij CMD in Amsterdam. Twee verschillende opleidingen waar volgens sommigen een gat tussen zit. We vragen ons af hoe je dat zou kunnen vullen.

In die tijd hadden we echt zulke wilde plannen en fantasieën. Ik kon gewoon soms ’s nachts niet slapen van dat ik dacht […] ja dit is echt, echt een heel nieuw medium en dit is helemaal fantastisch

Marjolijn heeft meegewerkt aan het boek I don’t know where I’m going, but I want to be there een boek over het verleden én de toekomst van grafisch ontwerp, gepubliceerd in 2011. Natuurlijk vragen we ons af hoe het zit met die toekomst. En we hebben het over de vraag Does the Data Doppelgänger Reside in The Uncanny Valley? Marjolijn weet het antwoord op die vraag.

Rolf Coppens is oprichter en creatief directeur van Grrr, een creatief digitaal bureau uit Amsterdam. Grrr heeft vanaf het moment dat het werd opgericht altijd gewerkt volgens het idee dat design en tech gelijkwaardig zijn. Daar hou ik van. We hebben het uitgebreid over de nieuwe website van het Stedelijk, en we vragen ons aan de hand van die site af of er een tegenstelling is tussen articiteit en toegankelijkheid, of dat er wellicht een symbiose mogelijk is.

In Nederland heb je een enorm gat tussen de kunstacademies die originele denkers leveren die het moeilijk praktisch kunnen vertalen en de praktische denkers die niet creatief kunnen denken zoals de meeste CMD-ers

We hebben het over wat een hedendaagse digitale designer moet kunnen in het uitgebreide Nederlandse digitale landschap. Voldoen de klassieke rollen van Interaction Designer, Visual Designer en Frontend developer nog wel? Verder vragen we ons af waartegen er gerebelleerd moet worden, en we vragen ons af of de klassieke digitale designrollen van interactieontwerper, visual designer en frontend developer nog kloppen. En we hebben het over CDI. Onder veel en veel meer.

Maaike de Laat is senior UX designer bij ontwerpbureau Silo in Den Haag. Vroeger had ik op Twitter vaak discussies met Maaike over de rol van designers en developers. Het leek mij interessant om weer eens met elkaar te praten om te zien of het nog steeds op een discussie uit zou lopen.

Tot nu toe vind ik het juist leuk om me heel erg te verdiepen in een onderwerp en me een paar maanden later weer heel erg te verdiepen in een heel ander onderwerp.

Dat viel mee. In dit prettige gesprek hebben we het over de verschillen tussen haar huidige baan en de vorige. We hebben het over het materiaal van het web, en we vragen ons af in hoeverre ontwerpers dat materiaal moeten begrijpen. We hebben het over onderzoek doen naar je gebruikers. En over veel en veel meer. Luister (of lees) zelf maar.

Charis Rooda is a Dutch web developer and conference organiser. A few years ago she moved from The Netherlands, where she had a pretty successful freelance career, to Hong Kong. Of course we talk about the move. Why did she move? And why Hong Kong?

In Hong Kong when you have a lot of money you can always have more money. While in Europe when you have a lot of money you can have more free time

We talk about the differences between Hong Kong and The Netherlands, both personally and professionally. We talk about setting up and organising a new conference in Hong Kong, which turns out to be completely different than co-organising an already succecful conference in The Netherlands. And we talk about the work she’s been doing for Smashing Conf lately. Among many other things.

Loes Bogers doet veel dingen. Zo is ze bijvoorbeeld onderzoeker bij de Visual Methodologies Research Group aan de HvA. Uiteraard legt ze uitgebreid uit wat die groep doet. Ze coördineert ook de Minor Makers Lab, ook bij de HvA, en dat gaat echt veel verder dan het 3d-printen van doosjes voor arduino’s. Veel verder.

Ontwerpen is voor mij echt iets wat je kan inzetten als een onderzoekstool in plaats van een uitkomst van een ontwerponderzoek. Ontwerpen op zich kan ook onderzoek zijn en op die manier steek ik het altijd met heel veel liefde in.

We praten ook nog over de Crypto Design Workshop, een onderzoek naar de beeldvorming rondom het dark web. En we hebben het nog uitgebreid over haar fascinerende artistic research project The Body Recovery Unit. Maar je moet zelf maar luisteren wat dat is. Het is absoluut de moeite waard.

Marie van Driessche is grafisch ontwerper. Zoals bij elke aflevering hebben we het ook dit keer over over de vraag wanneer iets goed is. Maar al snel dwalen we af naar het onderwerp toegankelijkheid en dan met name ontwerpen voor dove mensen, ook al had ik me toch echt voorgenomen om het daar niet de hele tijd over te hebben. Marie is namelijk veel meer dan alleen maar Doof, net zoals ik meer ben dan mijn baard. Ofzo.

Als gebarentaal de voertaal zou zijn dan zou de wereld gewoon visueler ingericht zijn. Als de waterkoker bijna droog kookt dan piept hij. Ik kan een week thuis zitten met iets wat piept en het gewoon niet door hebben.

Marie vertelt over een website die opvallend goed was voor haar Dove schoonzus. En ze vertelt uitgebreid over gebarentaal. Ze vertelt over de problematische geschiedenis van die taal in Nederland, over de verschillen met geschreven en gesproken Nederlands, en de problemen die die verschillen kunnen veroorzaken voor mensen die als eerste taal Nederlandse Gebarentaal spreken. We vragen ons af of het mogelijk is om het maken van transcripties in gebarentaal te automatiseren is. En natuurlijk vraag ik aan Marie of ze het niet vervelend vindt om het telkens over Doof zijn moet hebben.

Van deze aflevering bestaat ook een video, naast de audio-opname en de transcriptie die er altijd zijn. Als je voor audio kiest dan hoor je niet de stem van Marie maar die van Yvonne Jobse, de tolk. Je hoort dus een zo getrouw mogelijke interpretatie van de antwoorden van Marie. Als je de echte antwoorden van Marie wil weten dan is de video wellicht beter. Daar kan je namelijk zien wat Marie en Yvonne zeggen in gebarentaal.

Robert Jan Verkade is samen met Marrije Schaake oprichter van ontwerpbureau Eend. Met Robert Jan hebben we het over het samenspel tussen de mensen die een website moeten gebruiken, de mensen die de website moeten beheren en de mensen die hem moeten maken. Die moeten allemaal blij zijn. Dit doet mij denken aan de definitie van kwaliteit die Peter Biľak hanteert voor een goed product. Hoe dat precies moet hangt natuurlijk van nogal veel factoren af: soort organisatie, budget, technische legacy.

Eerst zeggen we dit is allemaal niet zo heel goed. Dan bieden we oplossingen aan, en dan laten we daarna ook zien dat mensen er ineens stukken beter mee kunnen gaan werken. Dus dan bieden we toch nog weer hoop

We hebben het ook over veranderen, dat dat moeilijk is. Voor personen, maar ook voor organisaties. En we vragen ons af hoe we als designers iets meer buiten onze bubbel kunnen komen. Dat is namelijk belangrijk: je moet begrijpen voor wie je ontwerpt, en dat er mensen zijn die écht anders dan jijzelf zijn. En we hebben het ook nog heel serieus over lol. En we moeten toch ook nog een beetje grinniken over een krankzinnig kunstwerk met QR-codes.

We start this conversation with Qa’id by talking about change. According to Qa’id change is an important attribute of things that are good. We talk about personal change, about businesses that need to change, and about changing office culture. Apart from being a specialist designer, Qa’id is also specialist on office culture since he’s one of the very few black designers here in the Netherlands. So of course we talk about inclusion.

I don’t believe that exceptionalism helps you in the long run. I think it isolates you. And it doesn’t help people around you who are not like you.

We also discuss one of the talks that Qa’id gave in recent years in which he argues that one aspect of being marginalized is that marginalized people have empathy. This can be seen as a superpower. And we also talk a bit about the music industry to see if we as designers can learn a thing or two from it. I’ll leave it up to you, dear listener, to decide if we can.

Dean Birkett is a User Experience Design Consultant who is specialised in accessibility. Indeed, we do talk about many aspects of the complex accessibility field of work. We talk about creating apps that enable people who cannot speak to communicate. We talk about travelling by public transport in a wheel chair. And we talk about how we can combine the robust but often rather boring super accessible design patterns with the Awwwards winnig fancy designs.

…it looks visually appealing as well as being accessible. And I think that those are the sorts of sites that should be winning awards

We talk about inclusion, and what that means. We wonder if we need licenced designers, like we need licenced architects. And we also talk about the record label for inaccessible music that Dean used to run.