Thessaloniki Film Festival Podcast

Ποιο ύπουλο λογοτεχνικό παράσιτο είχε προσβάλει τον εγκέφαλο της Βιρτζίνια Γουλφ όταν έγραφε την Κυρία Ντάλογουεϊ; Τι τρέχει με το ρεαλιστικό μυθιστόρημα και γιατί δεν μας ικανοποιεί πλέον; Κάποιες σκέψεις για την αιώνια ακατάσχετη δίψα που διακατέχει τις συγγράφισσες και τις αναγνώστριες για όλο και περισσότερη «πραγματικότητα» στην αφήγηση.

--------

Αναμονή, ελπίδα, ματαίωση, υπέρτατος πόνος, λύτρωση, θάνατος, νέα ζωή. Λέξεις απόλυτα συνυφασμένες με τη δωρεά οργάνων και τη μεταμόσχευση, την πράξη της απόλυτης αγάπης και γενναιοδωρίας από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η δωρεά οργάνων είναι μια απάντηση στον θάνατο, είναι η νίκη της ζωής και αυτό είναι κάτι που το ξέρουν πολύ καλά οι άνθρωποι που μας μιλούν εδώ.

--------

Waiting, hope, frustration, supreme pain, redemption, death, new life. Words completely intertwined with organ donation and transplantation, the act of absolute love and generosity from person to person. Organ donation is a response to death, it is the victory of life and this is something that the people who talk to us here know very well.

Ένα πρωινό του έτους 2084, ο ήρωάς μας ξυπνάει σε μια τελείως διαφορετική πραγματικότητα, όπου τα λειτουργικά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης έχουν ανατρέψει το υπάρχον σύστημα διακυβέρνησης και έχουν επιβάλει την αταξική κοινωνία για… το καλό της ανθρωπότητας και του πλανήτη που τη φιλοξενεί.

One morning in the year 2084, our hero wakes up in an entirely different reality where AI operating systems have overthrown the preexisting system of government and established a classless society for… the betterment of humanity and the planet.

Η Άντα Πολύζου διηγείται πώς έχει οργανώσει τη ζωή της ώστε να είναι σε θέση να αντεπεξέρχεται στη φροντίδα του ηλικιωμένου πατέρα της και στις απαιτήσεις της επιχείρησής της. Μοιράζεται την καθημερινότητά της με αυτό το αγαπημένο πρόσωπο που πάσχει από άνοια και τη μορφή της σχέσης τους σήμερα.

--------

Ada Polyzou explains how she has organized her life to be able to cope with the care of her elderly father and the demands of her business. She shares her daily life with this loved one who suffers from dementia and the shape of their relationship today.

Ένα ηχητικό ποίημα, μια ηχητική παράσταση εννιά πραγματικών ηρώων που αφηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες από την αναζήτηση σπιτιών στην Ελλάδα του σήμερα. Ποια προβλήματα αντιμετωπίζουν; Πώς είναι τελικά τα σπίτια τους; Ποιος είναι ο ελέφαντας μέσα στο δωμάτιο ή ποιος ελέφαντας δεν χώρεσε ποτέ να μπει;

--------

This art podcast is edited as an audio-performance of nine real heroes who narrate their personal stories from house hunting in Greece. What problems do they face? What are their homes like? Who is the elephant in the room, or which elephant never managed to fit in?

Τα αγόρια δεν κλαίνε. Δεν χάνουν. Δεν πονάνε. Τα σωστά αγόρια δεν πληγώνονται. Πληγώνουν. Τις γυναίκες. Τους αδύναμους. Η Μαρία Πετρίδη, μαμά ενός τρίχρονου αγοριού, είναι σίγουρη πως για να σταματήσει η βία κατά των γυναικών (κι όχι μόνο) πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που μεγαλώνουμε τα αγόρια.

--------

Boys don't cry. Boys don't lose. They don't get hurt. They hurt others. Women. The weaker ones. Maria Petridi, mother of a 3-year-old boy, has no doubt in her mind that in order to stop violence against women (and not only women) we have to change the way we raise boys.

Πέντε νέοι άνθρωποι ζουν και εργάζονται στη Θεσσαλονίκη ως φωτορεπόρτερ. Βρίσκονται στην αρχή της καριέρας τους, με έντονη θέληση να συνεχίσουν, αψηφώντας τις δυσκολίες του

--------

In this podcast five photo reporters that live and work in Thessaloniki and are currently starting their careers in the field, express their opinions about their profession and especially about some difficulties such as sexism, danger and citizen journalism.

Το 5 στην πινακίδα με έχει στοιχειώσει. Κάθε φορά και ένα διαφορετικό θύμα στο δωμάτιο του παλαιοπωλείου. Τι σημαίνουν αυτοί οι αριθμοί, τελικά; Πότε θα σταματήσει το βασανιστήριο; Δεν θυμάμαι τίποτα...

--------

The 5 on the sign has haunted me. Each time a different victim in the room of the antique shop. What do these numbers mean anyway? When will the torture stop? I don't remember anything...

Μια παρέα φίλων προσπαθεί να φανταστεί πώς θα ήταν μια δυστοπική κοινωνία, αναλαμβάνοντας ο καθένας από έναν ρόλο. Απέχει πολύ ο κόσμος μας από τη δυστοπική εκδοχή του που φαντάζονται; Ησυχία! Μια φουτουριστική κοινωνία ετοιμάζεται!

--------

A group of friends try to imagine what a dystopian society would be like, each taking on a role. Is our world far from the dystopian version they imagine? Quiet! A futuristic society is being prepared!

Η Αλπική Ζώνη βασίζεται στο έργο του Λόρενς Ντάρελ, Αλεξανδρινό Κουαρτέτο, μια τετραλογία μυθιστορημάτων που δημοσιεύτηκαν μεταξύ 1957 και 1960. Πρόκειται για επιλογή-απόσταξη λέξεων από τη μετάφραση του Αιμίλιου Χουρμούζιου, σε συνδυασμό με τρεις προσωπικές ηχογραφήσεις. Μια υποθετική συνέντευξη από μια αόρατη φαντασία.

Alpine Zone is based on Lawrence Durrell's work, Alexandrian Quartet, a tetralogy of novels published between 1957 and 1960. It is a selection- distillation of words from the translation of Emilios Chormouzios, combined with three personal recordings. A hypothetical interview from an invisible imagination.