Kitty en Elif springen als vanouds in de bres voor de moderne man en zijn eeuwigdurende worsteling met mannelijkheid in een maatschappij die steeds feminiener wordt. Ze bespreken de mediahype rondom de ‘manosphere’, maar - fair en balanced als altijd - laten ze ook de radicalisering van vrouwen niet onbenoemd.

Uiteraard is er ook wat ruimte voor haat, want er is een type man op straat dat Elif totaal niet trekt en een luisteraar gaat los op een nieuwe taalkundige trend in de politiek. Als klap op de vuurpijl wordt de korte broek van Twan Huys door het slijk gehaald.