Toendra

Schrijver en journalist Joris van Casteren reist voor zijn werk de hele wereld rond. Naar Nigeria, Amerika, Rusland… En iedere keer slaat de paniek weer toe. Een verlammende heimwee waar hij al mee kampt sinds hij een kind was. Joris wil er vanaf, maar kan hij wel schrijven zonder die angst? Een verhaal gemaakt door Tjitske Mussche voor Toendra, een serie van even onwaarschijnlijke als meeslepende documentaires.

Schrijver en journalist Joris van Casteren reist voor zijn werk de hele wereld rond. Naar Nigeria, Amerika, Rusland… En iedere keer slaat de paniek weer toe. Een verlammende heimwee waar hij al mee kampt sinds hij een kind was. Joris wil er vanaf, maar kan hij wel schrijven zonder die angst? Een verhaal gemaakt door Tjitske Mussche voor Toendra, een serie van even onwaarschijnlijke als meeslepende documentaires.

“Hij slaapt”. Dat is wat de driejarige Alice van haar moeder te horen krijgt als ze haar vader ziet liggen in een kist, omringd door huilende mensen. Als Alice vraagt naar de oorzaak van haar vaders dood, krijgt ze in de loop der jaren steeds wisselende verhalen te horen. Uiteindelijk gaat ze zelf op zoek naar wat er werkelijk is gebeurd. Een verhaal gemaakt door Jennifer Pettersson voor Toendra, een serie van even onwaarschijnlijke als meeslepende documentaires.

“Hij slaapt”. Dat is wat de driejarige Alice van haar moeder te horen krijgt als ze haar vader ziet liggen in een kist, omringd door huilende mensen. Als Alice vraagt naar de oorzaak van haar vaders dood, krijgt ze in de loop der jaren steeds wisselende verhalen te horen. Uiteindelijk gaat ze zelf op zoek naar wat er werkelijk is gebeurd. Een verhaal gemaakt door Jennifer Pettersson voor Toendra, een serie van even onwaarschijnlijke als meeslepende documentaires.

Twee jaar na de dood van haar vader loopt Leonie de trap op, naar zijn werkkamer op zolder. Vroeger mocht ze nergens aankomen, omdat hij blind was en anders niets terug kon vinden. Maar nu kan dat wel. Verspreid over de ruimte vindt ze cassettebandjes, in een doos, een plastic zak, een sigarenkistje en het deksel van een broodtrommel. In totaal zijn er 146 cassettes. Op de meeste staat muziek en luisterboeken, maar op 12 bandjes is haar vader zelf te horen. Ze begint te luisteren om te zien of haar herinnering van wie hij was, klopt met de werkelijkheid. Een verhaal gemaakt door Katinka Baehr en Leonie Hosselet voor Toendra, een serie van even onwaarschijnlijke als meeslepende documentaires.

Twee jaar na de dood van haar vader loopt Leonie de trap op, naar zijn werkkamer op zolder. Vroeger mocht ze nergens aankomen, omdat hij blind was en anders niets terug kon vinden. Maar nu kan dat wel. Verspreid over de ruimte vindt ze cassettebandjes, in een doos, een plastic zak, een sigarenkistje en het deksel van een broodtrommel. In totaal zijn er 146 cassettes. Op de meeste staat muziek en luisterboeken, maar op 12 bandjes is haar vader zelf te horen. Ze begint te luisteren om te zien of haar herinnering van wie hij was, klopt met de werkelijkheid. Een verhaal gemaakt door Katinka Baehr en Leonie Hosselet voor Toendra, een serie van even onwaarschijnlijke als meeslepende documentaires.

Ze mogen geen patiënten genoemd worden en ook geen gasten. Mensen die in De Herbergier verblijven in Oostvoorne, heten ‘bewoners’ en het personeel doet er alles aan om een huiselijke omgeving te creëren voor de demente mensen die ze verzorgen. Daarom gaat de buitendeur nooit op slot. Het systeem werkt goed. Zo lang de bewoners niet terug naar huis willen. Een verhaal gemaakt door Misha Koole voor Toendra, een serie van even onwaarschijnlijke als meeslepende documentaires.

Ze mogen geen patiënten genoemd worden en ook geen gasten. Mensen die in De Herbergier verblijven in Oostvoorne, heten ‘bewoners’ en het personeel doet er alles aan om een huiselijke omgeving te creëren voor de demente mensen die ze verzorgen. Daarom gaat de buitendeur nooit op slot. Het systeem werkt goed. Zo lang de bewoners niet terug naar huis willen. Een verhaal gemaakt door Misha Koole voor Toendra, een serie van even onwaarschijnlijke als meeslepende documentaires.

Ze danst de samba, eet fair trade chocolade en houdt van squash. Elke kerst gaat ze naar haar ouders. Ze is kortom, net als wij. Alleen haar baan is een tikkeltje anders. De hoofdpersoon in dit verhaal wil anoniem blijven. We noemen haar zoals ze zich zelf noemt op het weblog dat ze zeven jaar geleden is gestart en wekelijks bijhoudt: Zondares. Op het blog beschrijft ze haar ervaringen als prostituee. Een verhaal gemaakt door Jair Stein voor Toendra, een serie van even onwaarschijnlijke als meeslepende documentaires. Stem: actrice Marleen Stoltz.

Ze danst de samba, eet fair trade chocolade en houdt van squash. Elke kerst gaat ze naar haar ouders. Ze is kortom, net als wij. Alleen haar baan is een tikkeltje anders. De hoofdpersoon in dit verhaal wil anoniem blijven. We noemen haar zoals ze zich zelf noemt op het weblog dat ze zeven jaar geleden is gestart en wekelijks bijhoudt: Zondares. Op het blog beschrijft ze haar ervaringen als prostituee. Een verhaal gemaakt door Jair Stein voor Toendra, een serie van even onwaarschijnlijke als meeslepende documentaires. Stem: actrice Marleen Stoltz.