Het was een warme juli-ochtend in Alphen aan den Rijn.
De datum: woensdag 12 juli 2006.
De zon scheen over de Maasstraat, een rustige woonstraat in een typisch Nederlandse wijk met rijtjeshuizen, zorgvuldig onderhouden voortuintjes en fietsen die tegen gevels leunden.
Voor de bewoners was het een dag zoals zovele anderen – een dag om naar het werk te gaan, boodschappen te doen en kinderen naar school te brengen.
Maar voor de familie Wolvers zou deze dag voorgoed het verdriet in hun levensdefinitie worden.
Tamara Wolvers, 28 jaar oud, verscheen die ochtend niet op haar werk.
Voor iedereen die haar kende, was dat direct een alarmsignaal.
Tamara was niet het type dat zomaar verstek liet gaan.
Ze was stipt, betrouwbaar, iemand op wie je kon bouwen.
Als Tamara zei dat ze er zou zijn, dan was ze er.
Altijd.
Haar afwezigheid was zo ongebruikelijk, zo afwijkend van wie ze was, dat haar collega's en familie ongerust werden.
Het was niet alleen een kwestie van 'ze is vast ziek' of 'ze is in slaap gevallen'.
Dit voelde anders.
Dit voelde als: er is iets mis.
Deze podcast draait puur om de feiten – geen aankleding of wat dan ook.
Bronnen
Ik vind mijn informatie vooral online, zo ook voor deze aflevering.
Muziek
De achtergrond muziek is van @soundridemusic.