Waarin Vette Praat zich verslikt in de intro, diamant vooral een smeermiddel is en de RDW gefileerd wordt.

Waarin Vette Praat heen en weer zwalpt als een tienermeisje na een zware nacht in het uitgaansleven van Manchester, Joost haar stiletto's wel eens zou willen proberen en Marc het godzijdank niet heeft gehad over sandalen.

Waarin Vette Praat uitkijkt over akkers en wijnvelden, Joost het Express doet en Marc toch de voorkeur geeft aan een Partner zonder kenteken.

Waarin Vette Praat zich realiseert al een half jaar te bestaan, Joost het bestaat om stiekem toch een Duitse auto te ambiëren en Marc zoals altijd blij is dat hij überhaupt overeind blijft.

Waarin de paden van Vette Praat zich scheiden, Joost crepeert in een tentje en Marc zijn draai probeert te vinden in een hotelbed. Oh en waarin we ook nog even een verloren zoon terugvinden.

Waarin Vette Praat droomt van een eigen oldtimerfestival, Joost nog net niet door het dakraam hoeft in te stappen en Marc het nog zonder trapje af kan.

Waarin Vette Praat heldendom gewoon onder dom categoriseert, Joost geen rubriek schuwt en Marc het niet slecht zou doen als drakendoder.

Waarin Vette Praat op jacht gaat naar een break, Joost last heeft van keuzestress en Marc dat uiteraard niet makkelijker maakt.

Waarin Vette Praat het aantal rubrieken gestaag uit weet te breiden, Marc overspoeld wordt met allerhande internationale bakkerijproducten en Joost er door zijn wederhelft op wordt gewezen dat zo'n Volvo eigenlijk toch het saaie broertje uit het noorden is.

Waarin Vette Praat terug gaat naar het prille begin, Joost zijn enthousiasme voor de zestiende Dijken en Krekenrally bijna niet kan beteugelen en Marc zich moet inhouden om niet even naar de koers te gaan kijken.