የሐዋርያት ሥራ.3:11-26 ክፍል 12

የሐዋርያት ሥራ.4:1-12 ክፍል 13

የሐዋርያት ሥራ.3:1-16 ክፍል 11

የእግዚአብሔር ህዝብ የእግዚአብሔር ምስክር ነው:: ማዳኑን ታላቅነቱንና ድንቅ ስራውን የሚመሰክር:: እግዚአብሔር እስራኤልን በድንቅና በተአምራት ከባርነት ነፃ ሲያወጣ የእስራኤል አምላክ ተብሎ ታላቅ ስሙ በህዝቡ ላይ ተጠርቷል::

በዚህ አለም የመኖራችን አንዱና ዋናው ምክንያት ከጨለማ ወደ ሚደነቅ ብርሃኑ የጠራንን የማዳኑንም ሥራ ልንናገር በቃልና በሰራ ምስክር ልንሆን ነው:: ለዚህም የሚሆን የሚረዳ የሚያግዝ የእግዚአብሔር ፀጋ አለ::

በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን ልጆች ላደረገን ለአኛ እግዚአብሔር ያወረሰን ርስት እርሱን ራሱን ነው:: ይኸውም የክብር ሙላት ያለው ጌታ ፀጋንና እውነትን ተሞልቶ በእኛ ማደሩ ነው:: አይኖቻችን ተከፍተው ያለን ርስት ክብሩና ታላቅነቱ ምን ያህል እንደሆነ ልናይ ያስፈልጋል:: ሐዋርያውም ሰለዚሁ ጉዳይ ነው እፀልይላችኃለሁ ያለው:: የክብር ተስፋ ያለው ጌታ ከእርሱ ጋር እንደሆነ አይኖቹ ተከፍተው ያየና የተረዳ አማኝ እርሱ በሚሞት ስጋ ውስጥ ቢሆንም ነገር ግን በሞት ላይ አሸናፊ ካደረገው ጌታ የተነሳ ከሞት ባሻገር ክብር በሞላበት የዘላለም መንግስት በክብር እንዲኖር ይረዳል:: ደግሞም በብዙ ችግርና ፈተና ውስጥ ቢያልፍም እንኳ ታላቅ ሰላምና ደስታን የተሞላ የእውነትም አገልጋይ የሆናል::

እግዚአብሔር ለሰው ልጆች የሰራውና የገለጠው መዳን እጅግ ታላቅ ነው:: ሰው በራሱ ጥረትና ድካም የሚያገኘው ሳይሆን እንዲሁ በፀጋው በነፃ የሚቀበለውና የሚቀደስበት የሚኖርበትም ድንቅ ስጦታ ነው::

*** የአማኝ ድፍረት በመስቀሉ ላይ የተሰራው የደህንነት ሥራ ነው:: ከሞት ወደ ህይወት ከጨለማ ወደሚደነቅ ብርሃን የመጣበት ደግሞም በእግዚአብሔር ፊት ያለነውርና ያለነቀፋ ሊቆም የቻለበት::

*** ይህ ታላቅ መዳን አለንና ሁልጊዜ ራሳችንን ከአለም እድፍ እየጠበቅን በእርሱ ላይ ያለንን ድፍረት ሳንጥል በፊቱ በእምነት ፀንተን ልንቆም የተገባ ነው::

እግዚአብሔር እንደ ተስፋ ቃሉ እንደተናገረውም ነው:: ይሁን እንጂ አማኝ ብቻውን እእደሆነና ችግሩና እርሱ ብቻ የተፋጠጡ ተስፋ የሰጠውም ጌታ በአጠገቡ እንደሌለ እስኪሰማው ድረስ በታላቅ ፈተና ውስጥ አንዳንድጊዜ ሊያልፍ ይችላል:: ጌታ ደቀመዛሙርትን ወደ ማዶ እንዲሻገሩ ግድ ካለቸው በኃላ ራሳቸውን በታላቅ ማዕበል ውስጥ እንዳገኙት::

*** ይህ አይነቱ ጉዞ ጌታን ካወቅነው በላይ የምናውቅበት ደግሞም የሚያፀናና ወደ እምነት ከፍታ የሚያወጣንን ድመፅ የምንሰማበት የህይወት ጉዞ ነው::

*** እግዚአብሔር የተናገረን ይሆናል:: ጊዜውን የሚያውቅ እርሱ ነው ደግሞም በራሱ መንገድ ይመጣል:: እኛም እንደተናገረ አንዲሁ እንጠብቀው::

እግዚአብሔር ይናገራል:: መናገር አንዱ ባህርይው ነውና:: ነገር ግን ሲናገር በራሱ መንገድ ደግሞም በወደደው መንገድ ነው::

ምናልባት የምናልፍበትንና ጌታ እንደተናገረን ራሳችንን በእግዚአብሔር

ፀጋ ውስጥ ስናይ ፈፅሞ የማይገጣጠም ነገር ሊሆን ይችላል:: ይሁን እንጂ እግዚአብሔር የተናገረውን በህይወት ሒደት ውስጥ ይፈፅማል::

*** እግዚአብሔር የተናገረውን ለመፈፀም የኛን አብሮ መራመድና በእርሱ መደገፋችንን ይፈልጋል::

እግዚአብሔር ለላቀ ክብር የለያቸው ሌዋውያን በምድረ ርስት የተካፈሉት ርስታችን የሚሉት መሬት አልነበረም:: እግዚአብሔር እርሱ ራሱ ርስታችሁ እኔ ነኝ::ብሏቸዋልና

ለጌታ ለመሆን ከወሰንበት ቀንና ሰአት ጀምሮ የእኛ እድል ፈንታ ርስታችን አርሱ ራሱ ጌታ ነው:: በዚህ ምድር ተስፋ የምናደርገውና የምንናፍቀው ነገር የለንም:: ይሁን እንጂ ይሄና ያ ጎደለብኝ ብለን የምናማርር የምናንጎራጉርም ከሆነ የርስታችንን ክብርና ታላቅነት አጥርተን እንዳላየን ያመለክታል::

አማኝ በዚህ ምድር እንደ መፃተኛ ሊኖር ደግሞም ተስፋው የከበና የታመነ እንደሆነ በቃልና በኑሮ እየመሰከረ ሊኖር የተገባ ነው::

የሐዋርያት ሥራ.2:43-47 ክፍል 10