መኃልየ መኃልይ ዘሰሎሞን -ምዕራፍ 7:11,12 ምዕራፍ 8:1-3

በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን የዘለዓለም ህይወት እንድናገኝ ከዘለዓለም በፊት በእግዚአብሔር የተወሰነ የመዳን መንገድ ነው:: የዳኑትም ደግሞ የልጁን መልክ እንዲመስሉ እነዲሁ በዘለዓለሙ ጌታ ከዘለዓለም በፊት የተወሰነ ነው::

የልጁን መልክ ወደ መምሰል የምንመጣው ሠራተኛ የሆነው ጌታ እግዚአብሔር በመንፈሱና በቃሉ እየቀረፀ ደግሞም በማንወዳቸው አንዳንድ ሁኔታዎች ውስጥ በማሳለፍ ነው::

*** የምናልፍበት ሁኔተ ሁሉ በእግዚአብሔር እውቀት ውስጥ ያለ ሲሆን ለእኛም ደግሞ የሚያበረታ የሚያቆምና የሚየፀናም የእርሱ ፀጋ አለ::

ኢሱስ ክርስቶስን በማመን በዳግም ልደት የእግዚአብሔር ልጆች በሆንን ጊዜ የእርሱ መንፈስ በእኛ ውስጥ ይኖራልና መንፈሳውያን ሆነናል:: የእግዚአብሔር ልጆች በአለም ካሉት የሚለዩት በሚታየውና በሚሰማው ሁሉ በደስታም ሆነ በሀዘን ተፅዕኖ ውስጥ የማይወድቁ ነገር ግን ከነገሮች በስተጀርባ ያለውን የእግዚአብሔር ፈቃድ በመንፈስ ቅዱስ የሚረዱ በመሆናቸው ነው::

*** በነገሮች ላይ መንፈሳውያን በመሆናችን ከጠላት ማታለል ደግሞም ማስፈራራት እንጠበቃለን:: ከእኛም አልፎ ለሌሎች በረከትና መፅናናት ምክንያት እንሆናለን::

መኃልየ መኃልይ ዘሰሎሞን - ምዕራፍ 7:1-13

ፍፃሜያችንን ብዙ ጊዜ የሚወስነው ዛሬ የምንወስነውና የምንሰራው ነው:: እግዚአብሔር ማንንም በክፉ አይፈትንም ተበሎ እንደተፃፈ በምንም ሁኔታ ውስጥ ብናልፍ እግዚአብሔር ፃድቅ አምላክ ነውና የመጀመሪያውን ጥያቄ መጠየቅ ያለብን ራሳችንን ነው:: በመከራ ጊዜም የእግዚአብሔርን ፊት መፈለግ ደግሞም በተዕግስት መቆየት ለመፅናናት ብሎም ከችገር ለመጣት መንገዱ ነው::

*** እግዚአብሔር የመፅናናታችን እንጂ የመከራቸን ምክንያት አይደለም::

እግዚአብሔር የፈጠረውን ሁሉ ለራሱ ክብር ፈጥሮታል:: ሰውም የተፈጠረው ለእግዚአብሔር ክብር ነው :: በእርሱ ክብር ውስጥ ሆኖ ለእግዚአብሔ የሚገባውንም ክብር እንዲያመጣ::

ከኃጢአት በሰተቀር ሰው የሚያደረገውን ሁሉ የሚያደርገው የእግዚአብሔርን ክብር ማዕከል በማድረግ ነው:: ኃጢአት ከሰው ህይወት የእግዚአብሔር ክብር እንዲጎግል ምክክያት ሆኗል:: ስለዚህ ሰው እንደቃሉ ሲኖን ደግሞም ስለ ኃጢአቱ ንስሀ ሲገባ ለእግዚአብሔር ክብርን ያመጣል::

*** እግዚአብሔር ለልጆቹ የሚያደርገው ሁሉ በክብር ነው:: የምናልፍበት ባይገባንም ያለ ጌታ ፈቃድ አንዳች በእኛ ላይ አይሆንምና ይህም ለእርሱ ክብር ነው::

እግዚአብሔር በልጁ በኢየሱስ ክርስቶስ የጠራን ለድል ህይወት ነው:: ለአሸናፊነት ህይወት ነው:: ይህ የአሸናፊነት ህይወት ደግሞ እውን የሚሆነው በቃሉ እውነት በተመላለስንበት በፅድቅና ቅድሰና በኖርንበት ነው::

በአንደም ወይም በሌላ የተሸነፍንበት ነገር ቢኖር ያለንንም አሰማርከን ቢሆን ወደ እግዚአብሔር ወደ ፈቃዱ በመመለስ ቃል ኪዳናችንን በማደስ በዛ እንደገና ድል አለ የምርኮ መመለስም አለ::

መኃልየ መኃልይ ዘሰሎሞን - ምዕራፍ 6:1-12

ተስፋ ቃል ብቻ ሳይሆን የእግዚአብሔር ቃል አሁንስ ተስፋዬ ማነው? እግዚአብሔር አይደለምን እንደሚል : ተስፋ ራሱ እግዚአብሔር ነው:: አግዚአብሔር ከተሰጠን ተስፋ በላይ ነው:: ነገር ግን ወደ እኛ የሚመጣው እግዚአብሔር ለእኛ የሚሆንልን እንደሰጠን ተስፋ መጠን ልክ ነው::

*** መንፈሰ ቅዱስ በእኛ ውስጥ የመኖሩ አላማ ተሰፋችንን ለማስረገጥ ለማድመቅ ነው:: ተስፋ ደምቆ ባለበት በዛ መሄድ መሻገር አለ:: ሞትም ቢሆን በዛ መንገድ አለ:: ምክንያቱም ተስፋ የሰጠው የታመነ ነውና::

መኃልየ መኃልይ ዘሰሎሞን - ምዕራፍ 5:9-16 ምዕራፍ 6:1-3