‘Het is in de gemeente van God als in elk gezin; elk kind vereist een eigen aanpak.’ Ds. K. Exalto (1919-2003) stelde dat alleen God de harten kent. Hij weet wat ieder nodig heeft. Geen bekering is gelijk.

Symbolen verwijzen naar een werkelijkheid die het waarnemingsvermogen overstijgt. Dat geldt ook voor de tabernakeldienst. Bekende verschijningsvormen als ‘licht’ en ‘brood’ blijken in Leviticus 24: 1-9 te verwijzen naar de voortdurende aanwezigheid van de Heere en de trouw aan Zijn verbond met Israël.

‘Ik kan niet in Christus geloven!’ Deze klacht hoorde Horatius Bonar (1808-1889) geregeld van mensen die beseften zondaar te zijn en wisten dat zij genade nodig hadden. Bonar maakt met een voorbeeld duidelijk wat er dan gebeurt.

In geloof wordt een klein jongetje in een mandje van papyrus gelegd. Gemaakt van het riet dat aan de oever van de Nijl groeit. Overdekt met pek. Zo ontstaat er een mandje dat als een bootje op het water kan drijven. Een onbekende toekomst tegemoet.

De latere legerpredikant ds. J.J. Poort (1928-1997) had de gave om mensen over zijn schouder mee te laten kijken in het leven. Zo herinnerde hij zich een ouderling met wie hij hartelijk contact had. De man was van beroep vuilnisman en heette Timmerman.

‘Wij moeten onze kinderen tot Christus brengen door voor hen te bidden, als degenen, die Hem Zijn toevertrouwd.’ Matthew Henry (1662-1714) roept ouders op om dagelijks bij de Heere te pleiten voor hun kinderen.

‘De enige geschiktheid, die nodig is, om deze gerechtigheid te verkrijgen, is dat wij onrechtvaardig zijn. Evenals de geschiktheid van de zieke, om naar de dokter te gaan, is dat hij ziek is.’ Aldus Horatius Bonar (1808-1889), een vriend van Robert Murray MacCheyne.

Jona vluchtte naar Tarsis. Hoezo naar deze stad? Luther: ‘Het is Jona niet te doen geweest om een bepaalde stad. Wat zou hij er hebben moeten zoeken. Hij dacht slechts aan één ding: te vluchten. Hij koos daarvoor de zee, maar het kon hem niet schelen waar hij terecht zou komen.’ Weg van het aangezicht van God.

Daniël staat weer voor de troon van Nebukadnezar. De jonge Israëliet, tegenover de verpersoonlijking van een wereldrijk. Daniël geeft tekst en uitleg van zijn droom. Nebukadnezar krijgt te zien hoe beperkt zijn macht is, hoewel hij glansrijk regeert.

In hooggestemde woorden spreken de apostelen over de christelijke gemeente. Denk bijvoorbeeld aan het beeld van een bruid die voor haar man versierd is (Ef. 5: 32, 2 Kor. 11:2). Hoewel de werkelijkheid vaak barsten en scheuren toont, is volgens H. Bavinck in Christus de volmaaktheid aangebracht. Zoals tarwegraan zich verhoudt tot de verwachte vrucht.