“คนพิการต้องทำชีวิตอย่างไร ให้เข้าใกล้คำว่าพอดี”

จากเด็กที่เกิดมาพร้อมร่างกายพิการเพราะเป็นโปลิโอ แต่ครอบครัวและสังคมแถวบ้าน อ.ชะอวด จ.นครศรีธรรมราช  ก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกแตกต่างจากคนอื่น  แต่พอโตขึ้นเข้าเรียนระดับมัธยม ตอนนี้แหละที่ทำให้รู้สึกว่าแตกต่างเพราะเดินขึ้นตึกเพื่อไปเรียนไม่ได้ ทำให้รู้สึกแย่ แต่ยังดีที่ระบบการศึกษาของไทยยังเปิดโอกาสให้คนพิการได้เรียนในโรงเรียนที่ออกแบบเหมาะกับคนพิการ เขาจึงย้ายไปเรียนที่โรงเรียนศรีสังวาลย์ ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี จ.นนทบุรี แล้วยังมีโอกาสได้ทุนการศึกษาไปเรียนที่โรงเรียนปากเกร็ดด้วย
. 
ประสบการณ์ชีวิตที่ได้รับทำให้รู้ว่ารัฐของไทยให้สวัสดิการคนพิการดีกว่าหลายประเทศ  แต่สิ่งที่คนพิการได้รับส่วนมากเป็นสิ่งที่คนอื่นคิดแทน อาจจะทำให้แก้ปัญหาไม่ตรงจุดนัก จึงอยากขอให้รับฟังความคิดเห็นคนพิการด้วยเพื่อที่จะสร้างสรรสิ่งต่าง ๆ ที่ตอบโจทย์ให้ตรงจุด  
.
“ผมเป็นคนพิการคนหนึ่งที่มาจากต่างจังหวัด แล้วมายืนอยู่จุดนี้ จริง ๆ ต้องขอบคุณความพิการนะ”

นี่คือส่วนหนึ่งจากแนวคิดการดำเนินชีวิตของ ไมตรี คงเรือง นายกสมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์  ซึ่งเป็นองค์กรกีฬาที่สำคัญของประเทศ เขาทำได้อย่างไร  ติดตามได้ในรายการ We share