وینش آوا

وینش‌آوای این هفته، مقاله‌ای شنیداری‌ست درباره رابطه ادبیات جنایی و ایدئولوژی و دولت‌ها. این مقاله درباره کتابی‌ست از جان اسکاگز استاد ادبیات انگلیسی ایرلند، به نام «کلیدواژه‌های ادبیات جنایی». علایق پژوهشی جان اسکاگز بر ژانر ادبیات جنایی متمرکز است. آیا او در این کتاب می‌خواهد به این تحلیل برسد که ادبیات جنایی با توصیف جرم و جنایت و حل آن توسط دستگاه‌های قضایی دولت، به نوعی نظم ایدئولوژیکی را برجسته می‌سازد که درنهایت به کام قانون است؟ نویسنده مقاله: کاوان محمدپور، صدای سجاد سجودی

نوشته‌های نوجوانان، درباره کتاب‌های نوجوانان، با صدای نوجوانان: مها نصیف خواننده نوجوان سایت وینش این بار کتابی را خوانده که یادگار دوران نوجوانی مادرش است. می‌گوید: این کتاب سال‌های زیادی در کتابخانه‌ی مادرم بود و مادرم چند ماه پیش پیدایش کرد. کتاب را عمه‌ام به مادرم داده بود و مادرم خیلی دوستش داشت. از آن موقع به بعد مادرم هر روز به من یادآوری می‌کرد این کتاب را بخوانم. خب، کتاب‌های قدیمی همیشه برای من دافعه داشتند و دارند. درست است که جو ملایم و لذت‌بخش‌شان را دیگر نمی‌توان در کتاب‌های امروزی به سادگی پیدا کرد؛ اما من ترجیح می‌دهم کتاب پر از اتفاقات هیجان‌انگیز یا حداقل مرموز باشد. پس بهانه آوردم و کتاب‌های امروزی را خواندم. ولی مادرم تسلیم نشد ... نویسنده مقاله: مها نصیف، صدای سبحان محمدخانلو

جلال ستاری، اسطوره شناس، چندی پیش درگذشت. وینش‌آوای این هفته مقاله‌ای‌ست از امیرحسین کامیار، نویسنده، که باور دارد ستاری توانست میان اسطوره‌ستیزی عقلانی و اسطوره‌باوری جزم‌اندیشانه به جستجوی راه سومی برخیزد. جدا از نقدونظر در دوران زندگی یک فرد بااهمیت فرهنگی، بهترین سوگواری برای از دنیا رفتن او نیز مرور و تحلیل آثار و دیدگاه‌های او و آشنایی دوباره با اوست. نویسنده مقاله: امیرحسین کامیار، صدای سهیل سازگار

مقاله شنیداری این هفته‌ی وینش آوا، از روی مقاله روبرت صافاریان درباره پادکست فردوسی خوانی تهیه شده است. این پادکست پس از چهار سال به پایان رسید و امیر خادم، استاد ادبیات تطبیقی، شاهنامه را در طول چهار سال با توضیحات همزمان درباره شخصیت‌ها و اتفاقات، برایمان خواند. یک کار فرهنگی به گفته‌ی صافاریان؛ آرام و بدون جنجال.

نوشته هایی به قلم نوجوانان, با صدای نوجوانان, درباره کتاب های نوجوانان. مها نصیف, دوست نوجوان سایت وینش, این بار برای دوستانش از تجربه خواندن کتاب مهمان مهتاب نوشته. این کتاب که نویسنده آن فرهاد حسن زاده است درباره زندگی دو نوجوان در روزهای جنگ ایران و عراق است. نویسنده مقاله: مها نصیف, صدای: امیرعلی بنی عامر

در این روزگار که از زمین و آسمان با اخبار و اطلاعات بمباران می شویم، فکر کردن و گفت‌وگو درباره این موقعیت یک نیاز مهم است. همچنان که مقاله‌ی این هفته به قلم باهره بروجوردی درباره کتاب رولف دوبلی، با کتاب دوبلی با عنوان «دیگر اخبار نخوانید» در گفت‌وگو قرار می‌گیرد. رولف دوبلی به عنوان یک معتاد به اخبار سابق و با بیش از ده سال سابقه ترک، کتابی‌ نوشته که در آن اثرات سوء این اعتیاد و دلایل ترک آن را برای‌مان شرح داده است تا شاید با قانع کردن ما به ترک آن، زندگی‌مان شادتر، آرام‌تر و عقلانی‌تر شود. اما آیا حق با اوست؟

قبل از نویسنده شدن چه کاره بودند؟ بسیاری از بزرگان ادبیات پیش از نویسنده شدن (و بعضا حین و پس از نویسنده شدن) مشاغلی داشتند که در ظاهر فاصله بسیاری با کار نویسندگی دارد. احتمالا بیشتر این مشاغل تنها برای گذران زندگی بودند اما گاه تجربیاتی به این نویسندگان دادند که یک نویسنده‌‌ای که همواره در کتابخانه نشسته باشد هرگز به آن‌ها دست پیدا نمی‌کرد.

نوشته‌هایی به قلم نوجوانان، درباره کتاب‌های نوجوانان، با صدای نوجوانان.

درباره‌ی کتاب «شن‌های زمان» از مجموعه‌ی شاهزاده‌ی ایرانی، نوشته کارلا جابلونسکی، ترجمه حسین شهرابی.

کتابی که قهرمان آن خود خواننده است! و با خواندن کتاب و انتخاب‌های خود می‌تواند مسیر داستان و سرنوشت خود را تعیین کند! برای نوجوانان علاقمند به بازی‌های کامپیوتری باید تجربه‌ی هیجان‌انگیزی باشد. نویسنده مقاله: محمدحسین مقدم، صدای ماهان سالاروند

این مقاله درباره‌ی نوشتن در قالب «ناداستان» است، که در سال‌های اخیر بسیار رایج شده. روبرت صافاریان درباره این می‌نویسد که چرا مشخصات «ناداستان» در ایران که ترجمه‌ی «نان‌فیکشن» است، در عمل هیچ ربطی به مشخصات نان‌فیکشن ندارد. نویسنده مقاله: روبرت صافاریان، صدای سهیل سازگار. وینش آوا با همکاری مدرسه فرهنگ و سجاد سجودی

در وینش‌آوای این هفته مطلبی خواهید شنید از گیتی صفرزاده درباره کتاب «سه دختر حوا» نوشته‌ی الیف شافاک. مقدمه مطلب ایشان برای آن که پرسش‌های مهم این روزهایمان را در کتاب الیف شافاک بجوییم کافی‌ست: این کتاب ماجرای زیست، فرهنگ، جهان‌بینی و مسائل زنانی است که در خاورمیانه زندگی می‌کنند. زنانی که حتی اگر شناسنامه مسلمان‌شان را قبول نداشته باشند، فرهنگ مسلمانی دارند و بسیاری‌شان در میانه شک‌ها و تردیدهای گوناگون زندگی می‌کنند. شافاک بدون جانب‌داری از دیدگاهی خاص، از آرزویی می‌گوید که برای دختران حوا دارد، آیا گفت‌وگو و تفاهم در این بخش از جهان سرانجام روزی امکان‌پذیر خواهد بود؟