آیا نکته مشترکی می توان در کتاب هایی که انقلاب 57 را بازتاب داده اند و یا تاریخ نگاری کرده اند یافت؟ روبرت صافاریان چند کتاب درباره انقلاب 57 در مطلب این هفته معرفی کرده است که هر یک را به نحوی نشان دهنده حیرت همگانی از آن‌چه رخ می‌داد می بیند. "کتاب‌ها (و فیلم‌های مستندی) که در این‌جا معرفی کرده‌ام با این نگاه انتخاب شده‌اند که تصویری ملموس از رویدادهای نیمه‌ی دوم سال ۱۳۵۷ در اختیار خواننده قرار دهند. این‌ها هریک به نحوی بر حیرت همگانی از آن‌چه رخ می‌داد تاکید کرده‌اند, از تغییر بزرگی که کسی انتظارش را نداشت به این زودی فرا برسد. تحولی که گویی مجال اندیشیدن به کسی نمی‌داد". در وینش آوای اولین شنبه ی بهمن درباره این کتاب ها بشنوید. بهمنِ چهل و سومین سالی که از انقلاب می گذرد.

نویسنده مقاله: روبرت صافاریان, صدای شادی سرپولکی

نویسنده مقاله‌ای که در وینش‌آوای این هفته می‌شنوید باور دارد که آرتور کریستال در کتابش با عنوان «فقط روزهایی که می‌نویسم» توانسته به متنی دموکراتیک برسد: کریستال در هیچ جای از نوشته‌هایش قصد ندارد که جواب سوال‌ها را به شکل متقن بیان کند. به عبارتی همیشه به خوانندگان فرصت می‌دهد که از منظری متفاوت -و با اتکا بر دانش خود- جواب‌های دیگری را برای سوال‌ مورد نظر پیدا کنند، از این رو متن همیشه پویا باقی‌ می‌ماند و انگار خودِ متن‌ها می‌اندیشند. متن دموکراتیک به خواننده اجازه می‌دهد در پایان کار همراه با اطلاعاتی که نویسنده در اختیارش قرار داده، نظری متفاوت به نسبت نظر نویسنده داشته باشد. این مقاله صوتی را با صدای غزال فاتح‌راد بشنوید.

درباره کتاب «فقط روزهایی که می‌نویسم» نوشته آرتور کریستال و ترجمه احسان لطفی، نویسنده مقاله: کاوان محمدپور، صدای غزال فاتح راد

وینش‌آوای این هفته درباره نویسنده‌ای‌ست که خصوصیات عجیب و مهم پدیده مهاجرت را در خود دارد. او در لندن به دنیا آمده و در امریکا بزرگ شده اما پدرومادر بنگالی دارد، و به همین خاطر احساس مهاجرت با اوست و داستان‌هایش همه درباره مهاجرین است، با این که خودش مستقیما مهاجر نبوده است. صحبت کردن درباره جومپا لاهیری بدون رجوع به مسأله مهاجرت و زندگی شخصی او به عنوان یک هندی‌الاصل نشدنی‌ست و او به نوعی نماینده این پدیده در دنیای داستان‌نویسی امروز شده است.

نویسنده مقاله: بهزاد وفاخواه، صدای غزال فاتح‌راد

این پادکست از طرف کمیته پژوهش انجمن زنان کارآفرین به مناسبت هفته پژوهش و فناوری به بانوان صاحب کسب و کار کارآفرین تقدیم میشود.

این پادکست برای گرامیداشت هفته پژوهش و فناوری از طرف کمیته پژوهش انجمن زنان کارآفرین تهیه شده است.

مقاله این هفته وینش‌آوا درباره کتابی‌ست که دو اسطوره ایرانی و هندی قهرمان آنها هستند. اپوش، دیو خشک‌سالی، «دیوی که هر جایی که پا می‌گذاشت آب‌ها بخار می‌شدند و جوها خشک می‌شدند.» و در داستان دیگر، قهرمان داستان، فرشته‌ی باد یا وایوو است، یکی از خدایان هند و ایرانی که همکار تیشتر است. زیبا و تندرو است و به فرشته‌ی باران کمک می‌کند تا آب روی زمین جاری و گیاه سبز و خاک جوان شود.

درباره کتاب اپوش و وایوو نوشته محمد طلوعی، نویسنده مقاله رویا میرغیاثی، صدای سهیل سازگار

شرح شکن زلف خم اندر خم جانان

کوته نتوان کرد که این قصه دراز است

حافظ

طلوع صبح یلدا مبارک. روز شنبه‌ای که هم موعد یک وینش‌آوای جدید است و هم به تازگی یلدا را از سر گذارنده، شنیدن درباره قصه‌های ایرانی و تاریخچه و محتوای آنها می‌تواند دلچسب باشد. این قسمت از وینش‌آوا مطلبی از گیتی صفرزاده است درباره چند کتاب قابل تأمل که قصه‌ها و افسانه‌های ایرانی را معرفی می‌کنند، قصه‌هایی که چنانکه گیتی صفرزاده می‌نویسد ساده‌ترین و تاثیرگذارترین راه ارتباط و آشنایی ما با جهان هستی و مفاهیم آن هستند و از طرف دیگر نوع نگاه و فرهنگ هر ملت و منطقه‌ای را بیان می‌کنند. نویسنده مقاله: گیتی صفرزاده، صدای نسیم نجفی

آوای این هفته را از مقاله‌ای تهیه کرده‌ایم که همکار روزنامه‌نگار افغان ما درباره کتاب «صداهایی از چرنوبیل» نوشته است. او به درستی شهادت می‌دهد که روایت کردن چنین دردهایی ناممکن است. به شهادت او که روایتگر سرزمینی پر درد است دنیای ستم‌دیدگان را باید خودشان روایت کنند نه روزنامه‌نگار و نویسنده که از بیرون به آن‌ها نگاه می‌کند. و کتاب «صداهایی از چرنوبیل» تک‌گویه‌هایی از زبان صدها بازمانده، پزشک، خلبان، پاک‌سازی کننده، نیروی ارتش و دانشمندان و خبرنگاران است که چشم‌‌دیدها و سرگذشت‌های خود از انفجار اتمی چرنوبیل را بازگو کرده‌اند.

انجمن زنان کارآفرین برگزار کرد: چرا تغییرات اقلیمی تبدیل به چالش شد

بارها پیش آمده است که شباهت‌هایی بین خودمان یا آدم‌های اطراف‌مان در دنیای داستان‌ها پیدا کرده باشیم. نویسنده این مقاله، مِروه اِمره نیز در این نوشته به بررسی تجلی رابطه‌ای در دوران جوانی‌اش می‌پردازد که انعکاس آن را در رمان خانم دالووی پیدا کرده بود. این مطلب در 28 آگوست 2021 در نیویورکر منتشر شده است. نویسنده مقاله: مِروه اِمره، ترجمه صدف عباسی، صدای سجاد سجودی