Yeni Şafak Yazarlar

Sahaflar’a girince, gariptir kitaplardan önce bahçenin ortasındaki heykel dikkatimi çekiyor. Müteferrika İbrahim’in heykeli imiş. Niçin böyle sağlıksız, hatta sakat bir şekilde düşünmüşler İbrahim Efendi’yi? Yoksa şimdilerde kitap okuyanlara, okumayanların söylediği “Fazla okuma, üşütürsün!” kelâm-ı kibarını hatırlatsın diye mi? Kim bilir? Ben yakıştıramıyorum İbrahim Efendi’ye bu heykeli. Bu kamburumsu, meczup görüntüyü...

Minnesota eyaletinde Renee Good’un bir ICE (Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza) görevlisi tarafından öldürülmesi, Trump yönetiminin yasa dışı göçmenlikle mücadele söylemini boşa çıkaran bir etki yarattı. Amerikan vatandaşı üç çocuk annesi Good’un olay mahallinden uzaklaşmaya çalışırken vurularak öldürülmesi infial yaratarak ICE karşıtı protesto eylemlerini çok daha genişletti.

Özgür Özel, CHP Genel Başkanlığı’na seçildiği günden bu yana normalleşme ifadesini sıklıkla kullanıyor. Hakkını teslim etmek lazım; bir-iki normalleşme adımı da attı. Bayramlaşma için hem Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı hem de MHP lideri Bahçeli’yi aradı.

Türkiye üç gündür bu dört kadını konuşuyor: Hadise, Ebru Gündeş, Feyza Altun ve Gülben Ergen… Hem de magazin haberleri üzerinden değil, yanı başımızdaki İran’da cereyan eden sokak olaylarından dolayı gündemdeler. Politik, hatta jeopolitik bir zeminde buluşan bu isimlerin, sanki görünmez bir merkezden işaret fişeği atılmışçasına, aynı gün, aynı saatlerde ve benzer ifadelerle “İran sokaklarına” müdahil olmaları ister istemez gündem oldu.

Halep edip Eşrefiye ve Beni Zeyd ile Şeyh Maksud Mahallesi hatlarında Suriye ordusu ile çatışan terör örgütü YPG/SDG, Türk zırhlılarını görünce Suriye ordusuna doğrulttuğu namluyu indirmek zorunda kaldı. Halep'ten çıkması için saat 09.00'a kadar verdiği sürenin ardından saat 10 itabariyle SDG’yi bölgeden tahliye etmek için gelen otobüsler Şeyh Maksud mahallesine vardı. Bu esnada Suriye ordusu mahallelere girdi. SDG Türkiye’nin istediği gibi Fırat'ın doğusuna sürülüyor.

Konya’dan İstanbul’a döneceğiz. Saat sabahın nuru, hava buz gibi soğuk, rüzgar da cabası, terminalden uçağa yürürken ellerimiz ayaklarımız çivi kesiyor. Bildiğin Balkan havası. Uçağın merdivenlerinden çıktık, tam kapıdan içeri gireceğiz, iklim değişti birden. Günlük güneşlik, Akdeniz’den çalıntı pırıl pırıl bir ilkbahar sabahı.

İran’da “Fiyatlar birden bire çok arttı. Dolar aşırı yükseldi. Ticaret yapamıyoruz” diyen esnaf kepenk kapatarak yönetimi protesto etmeye başladı.

Ufak çaplı başlayan gösteriler çığrından çıktı.

Suriye’deki gelişmeleri yakından izliyorum. Halep operasyonunun yapılacağını 9 Aralık’ta yazdığımı hatırlarsınız. Tam da söylediğimiz gibi “sınırlı”, “Müzakere için SDG’ye açık kapı bırakan, uyarı niteliğinde bir operasyon” oldu. (Bakınız; Birinci aşama: SDG’ye askeri uyarı hazırlığı, 9 Aralık.) O yazıda ikinci aşama ile ilgili de bazı detaylar vermiştim. Ancak ikinci aşamayı (yani topyekûn müdahale hazırlığını) ilgilendiren bazı gelişmeler var. Bu yüzden bir analiz daha yazarak son düğmeyi iliklemeliyim.

İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra kurulan “Birleşmiş Milletler” tam da Trump’ın Venezuela’ya yaptığını yapmaması için kurallar getirmişti. Şimdiyse kurallara dayalı, liberal, uluslararası hukuk düzeninin işlevini yitirdiği bir dönemin içerisindeyiz. Soykırımcı İsrail’in cezasız kalması, ABD’nin Venezuela’ya askerî müdahalesiyle ülkenin devlet başkanı ve eşinin yatak odalarından alenen kaldırılarak kaçırılması bu düzenin tabutuna çakılan son çiviler oldu.

Dünyanın her yerinden kriz haberleri, çatışma haberleri, işgal haberleri geliyor. Saf güce dayalı bir dünyanın kapıları ardına kadar açıldı. Neredeyse “iyi haber” yok gibi.