Türkiye’nin Avrupa Birliği ile olan ilişkilerinin geldiği seviye ve önümüzdeki döneme ilişkin karşılıklı ticaret potansiyeli konusu son dönemin en önemli konularının başında geliyor. Zira TL’nin reel olarak değerli kalması ve kalmaya devam edecek olması nedeni ile artık rekabetçilik dış talebe ve pazarlama faaliyetlerine daha fazla bağımlı hale geliyor. Bu bakımdan yurtdışı talebin nasıl oluştuğunu bilmek ve ona ayak uydurmak son derece önemli hale geliyor.

AK Parti kurulduğu ve 2002 yılında başlayan yaklaşık çeyrek asırlık iktidar döneminde, bir çok alanda olduğu gibi ekonomide de ciddi değişim ve dönüşümler oldu.

Zamân ve kültür kelimelerin üzerinden geçiyor. Eleğin üzerindekiler yaşamaya devân ediyor, diğerleri ise kayboluyor. Mesele sâdece bir kelimenin tedâvülden kalkması değil, onunla bir berâber yaşanan bir mânâ kaybı.

Çeyrek asra dayanan bir hikayenin ürünü olan AK Parti, sadece Türk demokrasi tarihi değil dünya siyaseti açısından da incelenmesi ve derinlemesine analiz edilmesi gereken bir örnek. Kesintisiz iktidarı ile siyaset bilimi literatüründe hakim parti geleneğinin mümtaz bir örneği olan AK Parti, neden ve hangi gerekçelerle bu geleneği sürdürmektedir? AK Parti’yi Türk demokrasisi içinde pozitif ayrıştıran hususlar nelerdir ve nasıl kesintisiz bir iktidar pratiği sergilemektedir?

“Terörsüz Türkiye” yasası sadece bir iç politik mesele değil. Sadece teknik anlamda bir terör meselesinin çözümü de değil. Etnik ayrışmaların sona erdirilmesine yönelik dev bir adım. Ama çok daha önemlisi, Türkiye ve coğrafyaya yönelik, Birinci Dünya Savaşı sonrası kurulan bölgesel düzenin tabutuna son çiviyi çakmaktır.

Geçtiğimiz hafta Türkiye, Pakistan ve Suudi Arabistan arasında imzalanan Mekke Anlaşması birçok açıdan tarihi önemde. Öncelikle bu anlaşma, güçlü bir niyet beyanı olmasının yanında; Soğuk Savaş sonrasında bu üç ülkenin üzerinde bulunduğu jeo-stratejik önemi çok büyük olan coğrafyada, herhangi bir büyük gücün dahil veya müdahil olmadığı tek özerk ve müstakil kolektif savunma ittifakı olma özelliği taşıyor.

Bazen geçmişte okuduğum ve zihin dünyamda iz bırakan eserlere yeniden bakıyorum. Bu eserlerden bir tanesi de Rudolph Peters’in “Islam and Colonialism: The Doctrine of Jihad in Modern History” adlı kitabıdır. Kitap 1979’da yazılmış. Ben bu kitabın Nehir Yayınları tarafından 1989’da basılmış çevirisini okumuştum. Mütercim Süleyman Gündüz, kitabın adını “İslam ve Sömürgecilik Modern Zamanlarda Cihad Öğretisi” şeklinde tercüme etmiş.

Sadece ses telleri iyi çalıştığı için her konuda istedikleri her şeyi söyleyebileceklerine inananlar; bilgiye sahip olmanın emek gerektirdiğini bildikleri için bilmedikleri konularda konuşmayanlar nezdinde acınası durumlara düşelerdi. İkinci tip akil insanlar bugün pek ortalarda gözükmediği için, kimse acınası ahvalinin farkında olmuyor artık. Lafın serbest dolaştığı mecralarda tam bir ‘körler sağırlar birbirini ağırlar’ durumu yaşanıyor.

Mükemmeli talep etmek, imkansızı istemek mevcut birçok fırsatı kaçırmaya neden olduğu sağlıklı bir davranış değildir.

İktisadi bir davranış da değildir, sosyal bir davranış da.

Hatta davranış bozukluğu bile denebilir.

İmkansızı talep etmek insanın kendine fenalık etmesidir.

14 Ağustos 2001’de Ankara’da, yoksulluk, yasaklar ve yolsuzlukla hesaplaşmak için yola çıkan bir hareket, bugün çeyrek asrı geride bırakıyor. Kurulduğu gün elinde iktidar bulunmayan, sadece üç kelimeye karşı verilmiş bir söze tutunan bu hareketin yirmi beşinci yılını dolduran yolculuğu; seçim sandıklarındaki mücadeleyi, verilen sözlerin gücünü ve dünyanın mazlum coğrafyalarındaki derin izleri bir arada barındırıyor. Tüm bu süreç; bir sandık hikâyesini, bir slogan tarihini ve bir dış politika muhasebesini aynı davanın ayrılmaz yüzleri olarak birleştiriyor.