“Mekke İttifakı” uluslararası kamuoyunda deprem etkisi yarattı. Bu normaldir. Çünkü bölge ülkeleri -belki de ilk kez- kendi sorunlara kendi çözümlerini üretecek bir mekanizmayı hayata geçiriyor.

Bu millet üç kuşak boyunca travmalarını konuşmak zorunda kaldı.

Rubâi Hayyam’dan; çok sade, basit ve net bir söyleyiş. Türkçesi sanırım Sebahattin Eyüboğlu’na ait. Yahya Kemal de Türkçeleştirmiş Rubâiler’i ama pek ona ait gibi durmuyor. Şiir, başka bir dile tercüme edilince eksiliyor, kayboluyor. İstisnaları yok mu? Var elbet. Hatta aslından bile güzel diyebileceğiniz tercümeler çıkıyor bazı bazı. Ama bu başka bir yazının konusu olsun.

Türkiye-Suudi Arabistan-Pakistan arasında kurulan Mekke İttifakı (Mekke Savunma Anlaşması), ABD ve Avrupa ordularının Afganistan ve Irak’ı işgalinden bu yana, bölgesel ortaklık alanında atılan en büyük adım.

İsrail’in işgali altındaki Batı Şeria’da yasa dışı yerleşimlerin adım adım genişlemesinden de “Batı” sorumludur. Batı rejimleri İsrail’i caydıracak bir adım atmaktan veya müeyyide getirmekten hep kaçınmıştır. Batı’dan gelen yardımlar yasa dışı Siyonist yerleşimlerin ayakta kalmasında önemli rol oynuyor. Sözde iki devletli çözümü savunan Batı’lı rejimler “Filistin Devleti” için zeminin ortadan kaldırılmasına göz yummak bir yana dursun yardımcı oluyorlar.

Orada olmakta olana bakan gözlerin hepsi aynı şekilde aynı şeyi mi görür?

Bir savunma sanayii şirketinde yönetici olan Kahraman Gündüz’ü ziyarete gittik.

Dünyanın ilgisini üstüne çekmek için yaşayanlar, ilgilerini bir daha dünyadan kolay kolay geri alamazlar. Dünyadan başka bir şey göremeyenler, dünyada mahpus kalırlar. Dünya varoluşumuzun sadece bir parçasıdır oysa, en büyük parçası da değildir üstelik.

I. Körfez Savaşı’ndan sonra istikrarsızlık yayıldı ve kalıcı hâle geldi.

Mekke’de Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan arasında imzalanan Ortak Savunma Anlaşması’nın en dikkat çeken veya üzerinde durulan maddesi bu ittifakın özellikle herhangi bir ülkeye veya tarafa karşı olmadığıydı.