Türkiye cezaevlerinde bulunan 433 bin 520 kişinin her 100 bin kişi başına yaklaşık 503 mahpus demek olduğu üzerinden başladığımız adalet-hukuk mülahazalarımıza devam edelim. Öncelikle söyleyelim ki, bu konuda zikrettiğimiz Avrupa ülkelerinden durumumuz çok vahim görünüyor olsa da bir teselli olacaksa, ABD’den de nispeten daha iyi sayılırız. ABD’de 100 bin kişiye düşen hapis sayısı 580, toplam tutuklu-hükümlü sayısı 2 milyonu buluyor. Ama tabii emsalimiz ABD olmamalı, kötü emsal emsal olmaz.

Geçtiğimiz perşembe günü -10 Eylül- sabah namazını Emevî Camii’nde kıldık. Yanımdaki iki dostuma “Sizi bugün savaşın yıktığı bölgelere götüreceğim” dedim. Şam Kalesi’nin yanına kadar yürüdük. Az sonra Suriyeli şoförümüz Muhammed, Salahaddîn Eyyûbî heykelinin önünden bizi arabasıyla aldı, yola çıktık. Bâbu’s-Sağîr Mezarlığı’nın kenarından geçerek güneye yöneldik. Yaklaşık 15 dakika sonra, bahsettiğim yerdeydik: Muhayyemu’l-Yermûk, yani Yermûk Mülteci Kampı.

Batı kültür dünyasının en sevdiği kelimelerden biri uzun zamandır “özgürlük”. Sanatçının özgürlüğü, ifade özgürlüğü, kurumların bağımsızlığı… Bienaller, festivaller, müzeler ve ödül törenleri bu kelimeler etrafında sayısız konuşma yaptı. Fakat son üç yılda özgürlüğün sınırının nerede başladığını daha iyi gördük. O sınırın adı çoğu zaman Filistin’di.

Minyatürdeki gerçekçilik, görünüşe benzerlikten önce hakikate sadakattir. Bir sarayın içini ve dışını aynı yüzeyde göstermek retinal bakış bakımından “gerçek dışı”, yapının ve hadisenin bütününü bildirmek bakımından ise daha gerçek olabilir. Bir kişinin farklı zamanlardaki hâllerini aynı kompozisyonda buluşturmak tek anın optiğine uymaz; fakat hikâyenin zamanını tek bakışta kavranır kılar. Minyatür, gerçeği gözün gördüğüne indirgemediği için hakikatin başka cihetlerini görünür kılabilir.

Geçtiğimiz cumartesi, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın düzenlediği “İyilik Var – Türkiye Gönüllülük Programı” projesinin tanıtım toplantısına katıldım.

Okullarda ders zili çaldı; 2026-2027 eğitim ve öğretim yılı başladı. Bütün evlatlarımıza Allah zihin açıklığı versin.

Savaşın bize muhakkak para kaybettirdiği kabulüyle yaşıyoruz hayatı. Doğrudur.

Türkiye’nin ana muhalefeti, AK Parti kurulduğu günden bugüne kadar siyaseti karşıtlık siyaseti olarak ele aldı. Siyaset namına bir fikir üretmedi “Halkın en az %50’si iktidara karşı; bu karşıtlığı öfkeye dönüştürerek iktidarı alt edebiliriz” düşüncesiyle hareket etti.

Birkaç gündür, yapay zekâ konusunda çok ciddi bir tartışma var. Aslında uzun süredir devam eden, herkesin cevaplarını bilmediği onlarca soru ile takip ettiği, “yapay zekâ tehdit olur mu” tartışması ilk kez ciddi boyut kazandı.

Batı dünyasında “İsrail destekçisi siyaset” artık kaybettiriyor. Kamuoylarının İsrail aleyhinde değişmesi yönetimleri de bir ölçüde İsrail’e karşı mesafeli olmaya zorluyor. Gazze’deki soykırım sebebiyle İsrail bir zamanlar “Beyaz Irkçı” rejimin egemen olduğu Güney Afrika Cumhuriyeti gibi “parya” muamelesi görmeye başladı. Bu, geri döndürülemez bir süreç.