Yoldaki Fikirler

Bu bölümde fotoğrafçılığı felsefi bir perspektiften ele alacağız. Fotoğrafçılık, sadece bir görüntü yakalamak değil, aynı zamanda düşünceleri, duyguları ve anlamları ifade etme sanatıdır. Fotoğrafçılığın derinliklerine inmek için hazırsanız, o zaman başlayalım!

Ne klişeleri seviyoruz ne de klişesiz yapabiliyoruz. Ahh bu klişeler! Bu bölümde klişe örnekleri ile biraz eğleniyoruz ve klişelerin neden bize bayağı geldiğini çözümlüyoruz. Keyifli dinlemeler.

Çağımızın hastalıklarından birisi 'OVERTHİNKİNG' yani fazla düşünmek. Zihnimizi yönetemediğimiz aşırılıklardan birisi. Bu aşırılıktan ben de mustariptim kendime şifa ararken bulduklarımı sizlerle de paylaşmak istedim. Sizin de zihninizi kontrol edmediğiniz zamanlar oluyorsa o halde buyrun podcaste.

6 Şubat 2023 gecesi saat 4.17'de Malatya'da yakalandığım deprem ve sonrasında yaşadıklarım. Kahramanmaraş depremleri hepimizin hayatını ciddi manada etkiledi. Hayatımın dönüm noktalarından birini yaşadım. Bu süreçte yaşadıklarımı sizlerle paylaşmak istedim. Geçmişe bakıp bu kaydı dinledikçe depremde yaşadıklarımı hatırlamış olacağım. #UNUTMA

Çok ünlü bir hekimin güzel bir anısıyla sizlerleyim. Keyifli dinlemeler.

Temmuz güneşinin ortalığı kasıp kavurduğu sıcak bir yaz günü daha bitmek üzereydi… Adam hızlı adımlarla Diyarbakır sokaklarını arşınlıyordu... Bir an önce hedefine varmak isteyen maratoncular gibi yüksek tempoda yürürken yorgun bedeni frene basmış durup dinlenmek için gölgelik bir yerde bir taşın üzerine oturarak cebinden çıkardığı tütün tabakasından bir sigara sarıp derin bir nefes çektikten sonra gözlerini hafif yumarak düşünmeye başlamıştı…

Neden acele ettiğini kendi bile bilmiyordu... Oysa gün boyu güneşin altında inşaatta sırtında çimento tuğla taşımış omuzları yara bere içindeydi… Ama sırtındaki yükün inşaattaki yükten daha ağır olduğunu biliyordu... Daha dün doktor son cevabını vermişti:

- Eşinizin ameliyatı burada yüksek riskli olur ameliyat masasından kalkması çok düşük bir ihtimal… Beyindeki tümör çok riskli bir yerde…

Bu sözleri duyunca boynunu büküp acı ile doktorun gözlerinin içine bakıp sormuştu:

- Hiç çaresi yok mu begim?

Doktor hafif bir iç çekip elini omuzuna koyup şöyle demişti:

- Çaresi var elbette ama burada değil İsviçre'de, Zürih'te özel bir hastanede çok iyi bir beyin cerrahı var masrafları karşılayabilirseniz ki çok pahalı bir yolculuk olacak oraya götürmenizi önerebilirim…

- Ne kadar para gider begim?

- Çok para demişti doktor... Ama doktorun son kelimesi yüzünde hafif bir tebessüm yüreğinde bir umut ışığı doğurmuştu...

- Sözünü ettiğim doktor Diyarbakırlı yani hemşeriniz oraya varabilirseniz mutlaka size yardımcı olacaktır…

Bu hekim acaba kim?

"Zulüm benim paylaşmam ile mi bitecek?" demeyi bırakanların sayısını arttırmayı amaçlıyoruz. Onlarca boş gündem hakkında paylaşımlar, eğlence videoları veyahut da diğer paylaşımlar arasında Doğu Türkistan meselesini paylaşmayı çok görenlere sesleniyoruz. Bugün elimizden gelen bizim için basit ama oradaki kardeşlerimiz için umut veren tavrımızı sağlam şekilde oturtmalıyız. Birbirimizi dürterek, birbirimize hatırlatarak yılgınlığa düşmeden sesimizi çıkartmaya devam edelim ve paylaşımlarımıza Doğu Türkistan'ı ekleyelim.

Başaramamak kadar doğal bir durum yok. Öyleki başarısızlık başarılı olmaktan daha yüksek bir ihtimal. Ama çoğu kez hayatımızda kendimizi bu konuda suçlarken buluyoruz. Peki ya başaramamaya izin versek? Çok daha farklı olmaz mıydı? Gelin bu bölümde kendimize başarısızlık izni verelim. Başarısızlıklarımızdan ders çıkarmamız için bunu yapmak zorundayız.

Güzel bir deney bize ne güzel çıkarımlar yaptırıyor.

Necdet Subaşı'nın Sosyoloji Günlükleri adlı kitabında yer alan "Üniversite Bize Ne Sunar?" adlı makalesinden yola çıkarak bu bölümü oluşturdum. Yoldaki Fikirler'in önceki bölümü olan İlk 500'de Neden Hiçbir Üniversitemiz Yer Almıyor? bölümün devamı niteliğinde oldu. o bölümü de dinlemenizi öneririm. 

Yazıdan bir kesit: Üniversite nedir? Üniversiteden ne bekliyoruz? Dahası üniversite bize neler verebilir? Hemen her bölgede birden çok üniversiteye sahibiz ve bu yoğunluktaki bir gelişmenin son tahlilde toplumu nerden nereye taşıyacağını kestirmek şimdiden mümkün değil. Belki de artık bundan böyle herkes bir şekilde üniversitede okuyabilecek, bu yöndeki olanaklar şartlar zorlanarak artırılacak ve toplum, kademeli bir şekilde üniversite eğitiminden geçirilebilecek. Peki, bütün bunlarla ne değişecektir? Aslında devlet ve siyaset erkinin, hemen herkesi bir şekilde üniversiteli yapma fikriyatının altında yatan gerekçe, üniversitenin daha başından beri bizde, daha çok bir iş edinme ve meslek sahibi olma konusunda esaslı bir eşik sayılmasıyla ilgilidir. Bütün bunlara rağmen acaba toplum, üniversite kavramıyla ve onun içerdikleriyle gerçek bir buluşmayı gerçekleştirmeye hazır mıdır?

Artık her birimizin dijital dünyada kimliği var. Bu kimliği nasıl oluşturuyoruz? Sosyal medyada neden çok vakit geçiriyoruz? Neden yapmacık davranan insanlarla dolu? Bu insanlar neden böyle davranıyorlar? Gibi pek çok konuyu bu bölümde konuşuyoruz. Gelin bu önemli konuda fikir yolculuğuna çıkalım.