İnsanların sadece makyaj yaparak ve giyinerek bu kadar değer görmesi çok aptalca. Neden bu kadar şekle önem veriyoruz? Düşünürler neden ünlü değil de makyaj yapan kızların ve daha garibi makyaj yapan erkeklerin bir sürü takipçisi var? Bunu gerçekten aklım almıyor. Süslenmek bu kadar değerli olmamalı. Güzellik yapaylıkla elde edilemeyecek kadar kıymetlidir. Dünya gerçekten kötü durumda. Zoruma giden nokta ise sosyal medyada bu şekilci insanların lafları düşünen ve yazan inanlardan daha fazla değer görmesi, kadın erkek ilişkilerinin bu kadar konuşulması ve değer görmesi. Gerçekten bu zoruma gidiyor. Nice düşünen üstad gölgede kalıyor bu şekilcilerin ardında. Galiba sosyal medyanın çokça acemisiyiz git gide bu oturacak ve düzelecek. Ben bu umudu taşımak istiyorum.

Kişisel gelişmek nedir?

Gelişmek bize ne katar?

Kişisel gelişim başlığı altında bize sunulanlar neler?

İnsanlar neden kişisel gelişime bu kadar para veriyorlar?

Bir hayalperestin reelistlere karşı kendini ispatlaması için ilk olarak kendini geliştirmesi gerekmektedir. Bu ispatın mecburiyeti hayal eden hayalperestin (yani körelmemiş, yontulmamış bir zihne sahip olan idealist bir insan) aklındakilerinin aslında gerçekleşmek üzre bekleyen planlar olduğunu kanıtlama güdüsüdür. Bu güdüyü reelistler sürekli olarak kamçılar. Bu kamçılama çoğu hayalperesti ilk başta sinirlendirip gaza getirir ve inat duygusunu doğurur, sonraki evrede ise bıktırıcı ve hayal kırıcı raddeye getirtir. Ve hayalperestimiz artık bir reelist olur. Tıpkı vampir gibidir bu reelistler. Herkes kendi gibi olsun diye onları tabiri caizse ısırırlar.

Yahya Kemâl ne güzel anlatmış şu dizelerinde: “Yürü! Hür maviliğin bittiği son hadde kadar!.. / İnsan âlemde hayâl ettiği müddetçe yaşar.”