- Nie lubiłem konkursów i przesłuchań. Uważałem, że konkursu zakrawają na sport i wypadałem w nich znacznie gorzej niż mogłem. Pamiętam, że mój ojciec zawsze nad tym ubolewał, że na koncertach daję z siebie wszystko, a stres na przesłuchaniach mnie paraliżuje - opowiadał Karol Radziwonowicz.

- Czasami zastanawiałem się nad tym, że mój ojciec jest dla mnie bardziej wymagający niż do innych uczniów. Raz rozmawiałem o tym z tatą i powiedział, że tak jest, bo widzi moje zdolność. Im bardziej zdolna osoba tym trzeba być bardziej wymagającym - mówił bohater "Zapisków".

- Wychowałem się w rodzinie, która bardzo się kochała. Najlepszym czasem w mojej rodzinie to były wspólne obiady. Było tak, że obiad był trochę wcześniej, a już przy herbacie słuchaliśmy Koncertu Chopinowskiego - opowiadał Karol Radziwonowicz.

- Praca w telewizji dała mi pieniądze i możliwość powrotu. Wracałem po pół roku i słyszałem, że jest możliwość realizowania programu. Mogłem też opowiadać historie zza granicy - opowiadał Jan Antoni Ciecierski.

- Pierwszy mój wyjazd za granicę to był wyjazd do Gruzji. Drugi to wyjazd do Londynu. Miałem coś tam zarobić, ale potraktowałem to czysto turystycznie. Jednak drugi raz pojechałem już zarobić - opowiadał bohater "Zapisków".

- Na pierwsze spektakle do teatru poszedłem mając 10-11 lat. Były to sztuki, w których grał mój ojciec. Włóczyłem się po teatrze i siadałem skromnie z boku i oglądałem je - opowiadał Jan Antoni Ciecierski.

- Pamiętam, że w 1956 tata szedł na dosyć istotne nagrania do radia i o tym mówiło się w domu. Nie mam pojęcie kto tam startował, ale wiem, że wygrała para Perzanowska i Ciecierski. Wtedy zostali Matysiakami - mówił bohater "Zapisków".

-Tata część wojny spędził na Litwie w teatrze, a później był internowany w Kalwarii. Stamtąd uciekł do Warszawy i handlował chlebem. Działał w konspiracji, ale była to taka konspiracja aktorska - opowiadał Jan Antoni Ciecierski.

- Funkcjonowałem w takim obszarze języka, który wzięty jest z rozmowy (...) Poznałem wagę dialogów, a to przerodziło się w słuchowiska - mówił Rafał Wojasiński.

Mój debiut prasowy przypadł na początek lat 90. To był chyba 1991 rok albo 1992 rok i była to Gazeta Pomorska. Był to tytuł o dużym nakładzie, ale takie były wtedy czasy - mówił Rafał Wojasiński.