یکی از گناهانی که باعث نابودی ما می‌شود، حرص و ولع است و ریشۀ آن لذت‌جویی می‌باشد. حرص و ولع، یک ناتوانی‌ست که ما را وادار می‌کند نتوانیم به لذت‌های زودگذر، نه، بگوییم.‏