9 mei is Europadag. Dat wist Hedy niet, maar ze voelt zich wél Europeaan. Misschien wel meer dan Nederlander.

Er waren in de eerste week van mei nog meer bijzondere dagen; 4 mei en bevrijdingsdag. Er gaat geen dag voorbij dat Hedy niet aan haar vader denkt die in de oorlog is vermoord. Met woede erbij. Het maakt alert.

Op 5 mei bezocht Hedy een bevrijdingslunch in de buurt, waar Natascha van Weezel een prachtige speech gaf.

Vrouwenbevrijding is trouwens ook een vorm van bevrijding. Daarom is het treurig om te horen dat steeds meer jongens en mannen met problematisch gedrag zijn beïnvloed door de manosphere.

In Loosdrecht werd een vrouwenmars gehouden tegen de komst van 70 mannelijke asielzoekers. Een nieuw fenomeen. Vrouwenrechten worden ingezet om kwetsbare groepen te demoniseren. Femonationalisme wordt dit genoemd.

Nobelprijswinnaar J.M Coetzee weigert een literair festival in Israël te bezoeken vanwege ‘genocidale’ campagne in Gaza. Hedy vindt het een goed gebaar. Je kunt het niet allemaal laten passeren door te zeggen dat het om cultuur gaat.

Morgen is het Moederdag en gaan H & H naar Aletta de Musical. In de tijd van Aletta Jacobs waren feminisme en de vredesbeweging aan elkaar gekoppeld. Hedy las “De dood ruikt naar Suikerspin’ van Eva Peek.

Peek reisde naar Kyiv om midden in de oorlog Oekraïense vrouwen te interviewen. Van het prediken van vrede blijft weinig over ten tijde van oorlog. Vrouwen vechten mee omdat hun land en hun vrijheden worden aangavellen.

De Rijken worden steeds rijker en de armen steeds armer. Dat zou wat meer verontwaardiging moeten opleveren.

En de winnaar van de Annie M.G Schmidt prijs is de eerste winnaar zonder Nederlandse achternaam. Waarom heeft dat zo lang geduurd?

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.