Een aantal jaar geleden kwam ik zelf als begeleider van samenwerking en individuele ontwikkeling in een behoorlijke crisis terecht.

Ik maakte op dat moment veel gebruik van opstellingen, ik stelde zo ongeveer alles op wat los en vast zat, en werd op een gegeven moment heel kritisch op wat ik nou eigenlijk aan het doen was.

Het heeft me uiteindelijk geholpen om heel helder te krijgen wat nu eigenlijk systemisch werken is en wat systeemdenken.

Ik merk dat in de praktijk deze twee heel veel door elkaar gebruikt worden, terwijl het echt twee verschillende aanvliegroutes zijn om te werken met systemen. Aanvliegroutes met verschillende effecten en elk hun eigen waarde, maar ook elk met een beperking in de methode, zoals eigenlijk alles dat heeft.

Deze week ga ik in op hoe ik zelf in de crisis terechtkwam en wat het mij heeft opgeleverd aan inzichten in het begeleidingsvak als het gaat over systemisch werk (in de vorm van opstellingen) of systeemdenken gebruiken.

Wil jij groeien als begeleider van samenwerking, groeien als interventionist? Kijk op ⁠⁠⁠⁠⁠⁠Tachles.nl⁠⁠⁠⁠⁠⁠ en vraag een Transformation Call aan waarin we samen de diepte in gaan en verkennen hoe jij jouw expertise op senior level tilt.

Volg mij op ⁠⁠⁠⁠⁠⁠Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠ en ⁠⁠⁠⁠⁠⁠LinkedIn⁠⁠⁠⁠⁠⁠.

Of volg een Masterclasses⁠⁠⁠⁠: ⁠⁠Grip op Samenwerking⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠.