Najpierw troszkę dodatkowego komentarza do oskarowej nocy.

Potem długo o "Tár" Todda Fielda - filmie niejednoznacznym, nieoczywistym, jednych odrzucającym, innych intrygującym.

Sporo czasu spędzam na opowiadaniu o twórcach i tym, co ich inspirowało, potem troszeczkę film analizuję i wyciągam pewne wnioski, zachęcając do dalszej dyskusji. Wiele miejsca zajmują refleksje nad światem muzyki klasycznej, nad pozycją dyrygenta/dyrygentki i problematyczności tej pozycji. Mówię też o reżyserii, konsultacjach, zdjęciach, montażu i bardzo specyficznym tworzeniu nowej muzyki do filmu, która nie ma wyłącznie charakteru ilustracyjnego

Further listening: