ในวาระครบรอบ 47 ปีเหตุการณ์สังหารหมู่นักศึกษา 6 ตุลาคม 2519 ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 101 In Focus สัปดาห์นี้ชวนตั้งคำถามว่า ท่ามกลางบรรยากาศการตื่นตัวทางการเมืองจากคนรุ่นใหม่ในรอบหลายปีที่ผ่านมา และหลายคนก็ยึดโยงตัวเองเข้ากับ 'รุ่นพี่' ผู้บาดเจ็บและพ่ายแพ้จากเหตุการณ์ดังกล่าว

ในทางกลับกัน ที่ผ่านมา รัฐไทยก็แทบไม่มีความพยายามในการปักหมุดหมายหรือสร้างความตื่นรู้เรื่องของ 6 ตุลาให้แก่สังคมไทย และบ่อยครั้งตัวประวัติศาสตร์เองก็ถูกห้ามไม่ให้พูดถึง คล้ายว่าพยายามลบประวัติศาสตร์รวมทั้งการลบความทรงจำออกไปจากผู้ที่เคยประสบเหตุรุนแรงจากรัฐในครั้งนั้น

กระทั่งเมื่อเวลาล่วงผ่าน ผู้คนหยิบเอาเหตุการณ์ 6 ตุลามาสำรวจอีกครั้ง ทั้งในงานเสวนา งานนิทรรศการหลายต่อหลายแห่ง เป็นการหยิบเอาเหตุการณ์นองเลือดที่รัฐพยายามไม่สบตาด้วยขึ้นมาพินิจพิจารณาอีกครั้ง และเมื่อการเรียกร้องทางการเมืองของคนรุ่นใหม่ในปี 2563 ปรากฏขึ้น หลายคนก็หยิบเอาโศกนาฏกรรมดังกล่าวนี้มาเป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวด้วย

ประวัติศาสตร์โศกนาฏกรรมชุดนี้มีบทบาทอย่างไรต่อสังคมไทยสมัยใหม่ เราควรจดจำมันแบบใด เป็นไปได้หรือไม่ที่ฝ่ายชนชั้นนำและฝ่ายขวาเองจะพินิจเหตุการณ์ดังกล่าวต่างออกไปจากที่นักศึกษาประชาชนมอง ร่วมสำรวจกันใน In Focus สัปดาห์นี้