In de Schrift is ‘zonde’ een heel fundamenteel begrip voor de verlamming van de mens. Als we geen hoop meer hebben. Dat is zonde, denken dat je op jezelf bent teruggeworpen, dat er geen helper is. Want zo ís het niet! Als wij op Hem zien, in Hem geloven, dan worden we op de benen gezet, uit onze verlamming opgericht.

Wat als de Ark van God hier in ons midden zou staan? Ik hoop en bid dat de waarden die het symboliseert, zich dan van ons meester maakt. Dat wij de uitgestoken hand van God zelf erin zien, die ons uitnodigt tot echte vrijheid. Dat we in God de bevrijder zien die Hij is. Die uitnodigt tot vrede die alles en iedereen omvat. 

Eerst stond Jaïrus aan Jezus te trekken - ‘kom nou mee, het kind gaat dood’ - en nu neemt Jezus Jaïrus mee. De klaagvrouwen worden weggestuurd en tegen Jaïrus wordt gezegd vooral niet te wanhopen. Want voor God is gestorven zijn een vorm van slapen, slapen totdat God je wekt.

Jezus zegt: Alles wat jullie gedaan hebben voor een van de geringste van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor Mij gedaan.

Simpel gezegd: gewoon dóen dus! Gewoon liefhebben, in plaats van je af te vragen wie of wat goed of fout is. Je hebt slechts de opdracht om liefde uit te delen.

Jezus wandelt langs de rand van het meer en roept de vissers op hun netten te verlaten en Hem te volgen. Dat is nogal wat, wat Hij vraagt, toch?

En tegelijk, wat hebben we te verliezen? Wat heeft de controledrang ons gebracht, waarbij we ons eigen leven vorm gaven? Kan het geen ontspanning geven, als je je juist overgeeft aan een hemelse stem die roept?

Arm met de armen en vreemdeling met de vreemdelingen, blijkt Jezus met Maria en Josef in enen vluchteling met de vluchtelingen, zoals Hij ook alleen is met de mensen die alleen zijn en Zich bekommert om hen die eenzaam zijn, teleurgesteld en achtergesteld, niet geacht en niet bemind.

De boodschap van de engel Gabriël komt stevig binnen bij Maria. Ze is beduusd en vol van vertrouwen, als ze zegt: “Mij geschiede naar uw woord.”

Dat geloof mag ons bezielen. En het geloofsvertrouwen van Maria mogen zien als iets aanstekelijks.

‘In het huis van mijn Vader zijn veel kamers.’ Is dat nu een troost voor de ons?

 In antwoord op die vraag is het belangrijk waar dat ‘huis van de Vader’ is gesitueerd. Is het een ‘huis’ in de hemel? Theoloog Okke Jager schreef eens: ‘Het Huis van de Vader heeft ook woningen op de begane grond.’

‘Razende stilstand.’ Zo noemt de Duitse socioloog Hartmut Rosa de situatie waarin er weliswaar sprake is van groei, maar ondertussen met al die groei en al dat meer en met elke trede hoger op de ladder kom je eigenlijk helemaal niet verder. Het is razende stilstand. Op een dieper niveau zet je geen stap voorwaarts.

Het grootste gebod is de liefde, en misschien daarmee ook het moeilijkste gebod van allemaal. Want je houden aan wetten die je vertellen wat je mag eten en drinken en wat niet, dat is nog betrekkelijk simpel. Maar liefhebben, werkelijk liefhebben, dat is een grote opdracht, het grootste gebod.  Jezus doet het ook voor: het is je leven geven voor de ander, het goede in de ander zien.