Anlat Eren

Bir varmış, bir yokmuş... Deniz kenarında bir köyün kıyında, küçücük bir evde, yoksul bir ana ve oğul yaşarmış. Oğlan büyüyüp delikanlı olduğunda para kazanmak için iş aramaya başlamış. Ancak köyünde iş bulamamış. Annesinden izin alıp şehre çalışmaya gitmek istemiş. Anne önce oğluna izin vermese de sonradan buna razı olmuş. Oğluna bir kesede biriktirdiği biraz parayı vermiş ve Oğlan annesiyle vedalaşıp yola çıkmış. Az gitmiş, uz gitmiş... Sonunda şehre varmış. Liman civarlarında bir balıkçıyı izlemeye başlamış. Balıkçı kedilerine bas bas bağırıyormuş. Oğlan balıkçıya yaklaşmış ve ona kedilere neden bağırdığını sormuş...

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir camcı yaşarmış. Günlerden bir gün, bir devin yolu Camcı'nın yaşadığı şehre düşmüş. Dev çarşının bir ucundan girip yıka döke şehrin diğer ucundan çıkmış. Çarşıda yıkılmadık bir iki dükkan ancak kalmış. Dev gidince halk saklandıkları yerden çıkmış, ancak bu durum çok uzun sürmeyecekmiş. Birkaç gün sonra dev tekrar gelmiş ve ayakta kalan birkaç dükkanı da yıkıp geçmiş. Şehrin valisi dört bir yana haber salmış. Devi yakalayıp getirene üç kese dolusu altın vadedilmiş. Haberi Camcı da duymuş ve devi bulmak üzere yollara düşmüş...

Bir varmış, bir yokmuş... Çok eski zamanlarda, buradan çok uzaklarda bir ülkede iyi yürekli genç bir bey yaşarmış. Bey'in bir tek kusuru varmış. O da çok aceleci olmakmış. Bey'in bir de Aşkar adında bir köpeği varmış. Bey ve Aşkar birbirlerinden hiç ayrılmazlarmış. Bir gün Bey, yanında can dostu Aşkar ile ormanda bir yolculuğa çıkmış. Gelin görün ki, Bey su dolu kırbasını yanına almayı unutmuş. Ormanda bir su kaynağı ararken bir kuyuya varmışlar...

Bir varmış, bir yokmuş. Uzun zaman önce, burada, iyi yürekli dev adam yaşarmış. Dev adam, keçileriyle birlikte yaşar, keçilerinin sütünden ürettiklerini satarak geçimini sağlarmış. Günlerden bir gün, pazardan ihtiyaçlarını alırken bembeyaz bir keçi görmüş. Keçiyi satın almak için yanına gitmiş. Ancak keçinin çobanı gözüne tuhaf görünmüş. Neyse, dev adam beyaz keçiyi almış, fakat çoban keçiyle birlikte bir de tarak vermiş ve keçinin tüylerini her gün taramasını nasihat etmiş...

Bir varmış, bir yokmuş... Eski zamanlarda bir hakan ve O'nun iki oğlu varmış. Oğullarıyla at biner, oyunlar oynar, onlara masallar anlatırmış. Günler geçmiş, çocuklar büyümüş ve delikanlılık çağına gelmiş. Bir gün, ne olduysa, çocuklar yemeden içmeden kesilmiş. Hakan, ülkede ne kadar hekim varsa hepsini çağırtmış. Hekimler, her türlü reçeteyi denese de çocuklar bir türlü şifalarını bulamamışlar. Bir sabah, iki çocuk babalarının yanına gidip dertlerinin dermanını bulmak için bir yolculuğa çıkmak istediklerini ve bunun için de O'ndan izin istediklerini söylemişler...

Evvel zaman içinde, kalbur zaman içinde iyi yürekli tatlı dilli, becerikli ve güzel bir kız hasta annesiyle yaşarmış. Kız, yün eğirip iplik yapar, bu ipliklerle çorap örüp onları satarak geçimini sağlarmış. Günlerden bir gün, kız yine çorap örerken aniden çıkan rüzgâr kandilini söndürmüş. Kandili tekrar yakacak bir kibrit bulamamış. Kandili alıp dışarı çıkmış, ancak bakmış ki pencerelerinden ışık süzülen hiçbir komşusu yok. Masal bu ya, kız kandili yakmak için düşmüş yollara. Az gitmiş, uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş ve bir konağa varmış. Konağın kapısını çalmış. Bir de ne görsün! Kapıyı bir tekir kedi açmış...

Evvel zamanda, masmavi okyanusta, yemyeşil ormanın kapladığı ıssız bir ada varmış. Bu adanın sahiline yengeçler yerlemiş. Yengeçler kumdaki yuvalarına bütün gün yiyecek taşırlarmış. Bir gün ıssız adanın sahiline doğru büyük bir köpek balığı yaklaşmış..

Bir varmış, bir yokmuş... Evvel zamanda, küçük bir köyde, Mehmet adında bir genç yaşarmış. Mehmet, doğayı ve hayvanları çok seven iyi bir insanmış. Bir gün köy meydanında padişahın yeni vezirini aradığı, kazananın gençler arasında yapılan bir yarışma ile belirleneceğini duymuş. Hemen eve gidip hazırlanmış ve ertesi sabah erkenden saraya doğru yola çıkmış. Az gitmiş, uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş. Bir nehre varmış. Biraz oturup dinlendikten sonra yoluna devam etmek için kalkmış ki nehrin kenarındaki küçük bir su birikintisinde bir hareket fark etmiş...

Bir varmış, bir yokmuş... Eski zamanlar, uzak bir ülkede bir tüccar yaşarmış. Bir gün, kervanıyla birlikte bir yolculuğa çıkması gerekmiş. Altınlarını evde bırakamazmış. Çünkü yalnız yaşıyormuş. Yanına alsa yolda çalınabilir. Düşünmüş, taşınmış ve altınlarını bir küpe doldurmuş. Altınların üstüne de bir sürü zeytin koymuş ve küpün ağzını sıkıca kapatmış. Komşusuna gidip küpü ona emanet etmiş ve tüccar yola çıkmış...

Üç kardeş çıkmış yola! Neler yaşamışlar neler... Uzaklarda, yumurtacılık yapan bir adam, eşi ve üç oğluyla birlikte mutlu mesut yaşarlarmış. Bir gün adamın tavukları hastalanmış ve aile geçim sıkıntısı yaşamaya başlamış. Bunun üzerine üç kardeş şehre gidip çalışmaya karar vermişler. Gelin görün ki, büyük oğlan ile ortanca oğlan iş beğenmez, çalışmayı sevmezlermiş. Yola çıkmadan önce üç oğlan da yanına birer eşya almış. Büyük olanı babasının kaftanını, ortanca olanı annesinin antika dikiş kutusunu, küçük olan da kenarda duran urganı almış yanına ve yola çıkmışlar...