Anlat Eren

Bir varmış, bir de yokmuş. Uzaklarda, çok uzaklarda anne, baba ve Yavru Kelebek yaşarlarmış. Annesi Yavru Kelebek'in üzerine titrese de O çok yaramazmış. Anne kelebek düşünmüş, taşınmış ve Yavru Kelebek'e ömrü boyunca unutamayacağı bir ders vermeye karar vermiş. Sabah kahvaltısından sonra Yavru Kelebek oyun oynamak üzere dışarı çıkmış. Annesi de gizlice peşinden gitmiş. Yavru Kelebek, bir ağaçtan diğeri konup oyunlar oynuyor ama bu sırada da gittikçe evden uzaklaşıyormuş. Aradan biraz zaman geçtikten sonra çevresine bakınmış ve kaybolduğunu anlamış...

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, uzak doğuda bir ülkede bir imparator varmış. İmparator yaşlanmış ve tahtını bir başkasına bırakmaya karar vermiş. Ancak tahtı çevresinden birisine ya da ailesine bırakmayacakmış. Bu kararı üzerine ülkenin bütün gençlerini saraya çağırtmış. Gençlere niyetini anlatmış. Hepsi çok heyecanlanmış. Ama bir şartı varmış imparatorun. Her gence bir tohum verecekmiş ve...

Bir varmış, bir yokmuş... Uzaklar, uçsuz bucaksız yemyeşil çayırların olduğu bir yerde üç öküz yaşarmış. Öküzlerden birisi siyah, diğeri beyaz, öteki ise kızılmış. Üç öküz her gün çayıra gelir, hapır hupur otlanır, zıp zıp zıplarlarmış. Bir gün, çayırın ordan geçen aç bir kurt öküzleri görmüş. Bu öküzleri nasıl yerim diye düşünmeye başlamış. Direkt onlara saldırsa, öküzler kurdu aralarına alıp boynuzlarlarmış. Nasıl nasıl diye düşünürken birden kurdun aklına dedesinin nasihatı gelmiş: Önce parçala, sonra yut!..

Evvel zamanda, ülkenin birinde tek oğlu olan bir kral varmış. Kral oğluna o kadar düşkünmüş ki, onun bir dediğini iki ettirmezmiş. Bu yüzden de çok şımarık büyümüş. Derslere gitmezmiş. Aynı zamanda acımasız ve de zalim biriymiş. Halk da bu yüzden O'nu sevmezmiş. O kadar ki, halk Prens'e karşı ayaklanmış. Bunun üzerine kral üç yargıç görevlendirip Prens hakkında bilgi toplamalarını emretmiş...

Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar çalışkan bir köylü varmış. Bağına, bahçesine, hayvanlarına çok iyi bakar, güneşin doğuşuyla çalışmaya başlar, güneş batınca paydos edermiş. Gelin görün ki, köylü ne kadar çalışkansa üç oğlu da o kadar tembelmiş. Evlatlarına ekim biçim işinin nasıl yapılacağını öğretmek istiyormuş, ancak tembel evlatlar hiç oralı olmuyormuş. Yıllar geçmiş, oğlanlar büyümüş, köylü yaşlanmış. Evlatlarını yanına çağırmış ve işleri onlara devretmiş...

Bir zamanlar, Nor adında yoksul bir kız, ve iki yeğeni ile yaşarmış. Zengin bir adamın bahçesinde çalışırlarmış. Nor bahçedeki meyveleri toplar, yeğenleri de otları yolarlarmış. Ancak kötü kalpli bahçe sahibi, Nor'un ücretini bir türlü düzgün ödemezmiş. Bu yüzden Nor ve yeğenleri yiyecek yemek bulmakta zorlanırlarmış. Bir gün Nor, biraz yemek istemek için bahçe sahibinin evine gitmiş. Kötü kalpli adam onu kapıdan geri çevirmiş. Eve dönerken Nor bir mağaradan geçiyormuş ve bir hayvanın kayaların arasına sıkıştığını görmüş. Hayvanı kurtarmak istemiş, ancak kayalar çok ağırmış. Derken hayvan konuşmaya başlamış...

Bir zamanlar bir padişah ile üç güzel kızı yaşarmış. Gün gelmiş, Padişah'ın seferi çıkması gerekmiş. Gitmeden önce kızlarına güzel atına iyi bakmalarını, yanına bir başkasını yaklaştırmamalarını rica etmiş. Öyle ki, at ne büyük ne de ortanca kızı yanına yaklaştırmış. Sadece küçük kız ata yaklaşabilmiş. Bu sebeple babasının yokluğunda atla hep küçük kız ilgilenmiş. Seferden dönen Padişah atının durumundan pek memnun olmuş. Günler geçmiş... Padişah büyük ve ortanca kızlarını evlendirmiş. Küçük kız ise sarayda, babasının yanında yaşıyor, at ile ilgilenmeye devam ediyormuş. Ancak bilmediği bir şey varmış. Meğerse at aslında Dev Oğlu imiş. Gece olunca at yakışık bir delikanlıya dönüşüyormuş...

Evvel zamanda sarısıyla birlikte yaşayan yaşlı bir ayakkabıcı varmış. Öyle bir gün gelmiş ki, ayakkabıcının cebinde sadece bir çift ayakkabı yapacak kadar parası kalmış. Bu parayla gidip malzemeleri almış. Eve gelmiş ve deriyi masaya serip güzelce kesmiş. Yorulan ayakkabıcı işe sabah devam etmeye karar verip geceyi sonlandırmış. Sabah olmuş, ayakkabıcı uyanmış ve işinin başına koyulmak üzere masa başına geçmiş ki bir de ne görsün! Kestiği derilerin yerinde yepyeni bir çift ayakkabı duruyor...

Bir varmış, bir yokmuş... Şimdi olmayan ülkede bir orta halli bir karı koca yaşarmış. Bir gün adam para karşılığı başkasının tarlasını sürerken bir kutu bulmuş. Sandığın üzerini örtüp eve gitmiş. Kadın şaşırmış. Bu saatte evde ne işi olduğunu sormuş kocasına. Kocası kadına bulduğu sandığı göstermiş. Heyecanla sandığı açmışlar. Fakat o da ne! Sandıkta ne altın varmış ne de inci. Sandıkta sadece bir kavanoz bal vamış...

Çilli Tavuk'un beş yavrusu varmış. Kar kış dinlemeden, sabahtan akşama kadar yavrularına yemek bulabilmek için çalışırmış. Sonunda kış bitmiş. Tarlasına buğday ekmek istiyormuş. Bunun için komşusu Kaz'dan yardım istemiş, ancak Kaz bu isteği reddetmiş. Sonra diğer komşusu Tavşan'ın sormuş. O da yardım isteğini reddetmiş ve komşusu Ördek de ve Horoz da... İş başa düşmüş...