Αρχείο

Ζωγράφιζε και ήθελε να γίνει γελοιογράφος, αγάπησε το τραγούδι από τους δίσκους του αδερφού του, πήγε όπως όλη η γενιά του στην πρώτη συναυλία στο Σπόρτινγκ να δει τους Police, έμαθε κιθάρα από πείσμα, έζησε με τους Φατμέ μια υπέροχη προέκταση της εφηβείας του, αντιμετώπισε τα δύσκολα με λίγη βοήθεια από τους φίλους του. Η διαδρομή αυτή κρατάει 40 χρόνια και την περπάτησε ξανά μαζί μας βήμα - βήμα με πολύ χιούμορ και μεγάλη αγάπη για τους ανθρώπους της μουσικής, την μεγάλη οικογένειά του όπως την αποκαλεί. Μας αποκαλύπτει διάφορα «μυστικά» και παίρνουμε μια γεύση από τα επόμενά του σχέδια. 

Από την όπερα και τα τραγούδια που άκουγε στο πατρικό της μέχρι την πρώτη φορά που άκουσε Portishead, από τη γνωριμία της με τον Νίκο Γκάτσο, μέχρι τη στιγμή που ακούσαμε τα πρώτα δικά της τραγούδια, από τη γνωριμία της με τη γενιά των νέων δημιουργών με τους οποίους συνεργάζεται μέχρι σήμερα, την αναζήτηση των νέων ήχων, τη χρήση της τεχνολογίας, τα διαβάσματα, τη γλώσσα και την ποίηση, η συνάντηση μαζί της με τους ήχους των πουλιών που κατοικούν στο μπαλκόνι της είναι ένα θαυμαστό ταξίδι μέσα στη μουσική και τη γλώσσα των ποιητών που πάντα διαβάζει και με αυτούς δημιουργεί.

Ταλέντο, σκληρή δουλειά και λίγη τύχη είναι η σύνοψη και το μότο μιας διαδρομής που κρατάει σχεδόν μισό αιώνα, μέσα από συγκινήσεις, απογοητεύσεις, αποφάσεις που, όπως θέλει να πιστεύει, οδηγούν σε ένα πιο αισιόδοξο μέλλον.

Από τη γνωριμία της με τον Δήμο Μούτση, τα χρόνια που δούλευε ως ξεναγός και τραγουδούσε στα πούλμαν, τις εμπνευστικές συναντήσεις με σπουδαίους συναδέλφους, δημιουργούς και μουσικούς, έχει πάντα ως οδηγό της το ταξίδι. Θέλει πάντα να λέει ωραία τραγούδια, να γίνεται ένα με τον κόσμο, να επιχειρεί το σχεδόν αδύνατο.
 

«Να πηγαίνεις απερίσπαστος, χωρίς να βλάπτεις τους γύρω σου. Η φράση της μητέρας μου "Να σέβεσαι όσους συναντήσεις ανεβαίνοντας γιατί θα τους συναντήσεις κατεβαίνοντας" είναι στο μυαλό μου. Να μην κάνεις κακό σε κανέναν άνθρωπο, αν αξίζεις θα φτάσεις» λέει.

Λίγες ημέρες πριν από τη συναυλία της στο Ηρώδειο, τη φιλανθρωπική βραδιά «Μαζί για το παιδί» στις 14 Σεπτεμβρίου, στην οποία θα μας θυμίσει τα τραγούδια της Μελίνας Μερκούρη, κάνει στα podcasts της LIFO ένα ταξίδι στον χρόνο και στις μουσικές της ζωής της.

Γεννημένος στην Αθήνα και έχοντας κάνει σπουδές φιλοσοφίας στη Φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου της Μπολόνια, με καθηγητή τον διάσημο συγγραφέα και σημειολόγο Ουμπέρτο Έκο, ο Χρήστος Θηβαίος μας οδηγεί πίσω, στα πρώτα του μουσικά ακούσματα, τις επιρροές, τους ανθρώπους που τον επηρέασαν από τα πρώτα του βήματα σαν μουσικός.
 

Τραγουδοποιός και τραγουδιστής, με τον Αλέκο Βασιλάτο και τον Τάσο Λώλη σχημάτισαν ένα από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα της δεκαετίας του '90. Το όνομά τους «Συνήθεις Ύποπτοι». Το 1996 κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Μέρες αδέσποτες».
 

Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς συνθέτες και ομότεχνούς του και η συνεργασία του με τον Θάνο Μικρούτσικο ήταν από τις πιο σημαντικές της καριέρας του.

Η πορεία του Χρήστου Θηβαίου είναι γεμάτος μουσικούς δρόμους και συναντήσεις και ο ίδιος μιλά για τη σημασία της μουσικής, του ελληνικού τραγουδιού και της ποίησης στη ζωή μας.

Τραγουδοποιός και συγγραφέας, ο Μίλτος Πασχαλίδης μας ταξιδεύει στον κόσμο της μουσικής και της πορείας του στο τραγούδι. Γεννημένος στην Καλαμάτα, μεγαλωμένος στην Αθήνα, έκανε κλασική κιθάρα ενώ οι σπουδές στο μαθηματικό τμήμα του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Ηράκλειο, αποτέλεσαν σταθμό στη ζωή και μουσική του καριέρα, με τη συμμετοχή του, αρχικά, στους Χαΐνηδες για να ακολουθήσει η προσωπική του καλλιτεχνική πορεία.

«Τριάντα χρόνια στο δρόμο, ένα πράγμα γνώρισα καλύτερα στις πόλεις που με φιλοξένησαν: τα ξενοδοχεία. Έχω κοιμηθεί σε αμέτρητα. Τόσo πολλά και τόσο συχνά, που πολλές φορές όταν ξυπνάω –ακόμα και στο σπίτι μου– έχω απώλεια προσανατολισμού: με άλλα λόγια, δεν έχω την παραμικρή ιδέα πού βρίσκομαι» γράφει στο τελευταίο του βιβλίο «Ξενοδοχεία» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια.