Dr. Agnes Jager, internist-oncoloog in het Erasmus MC, Rotterdam, kijkt terug op de belangrijkste nieuwtjes van de ASCO 2019 op het gebied van borstkanker. Zij gaat onder andere in op de meest recente gegevens over de duur van adjuvante behandeling met tamoxifen en de mogelijkheden tot patiëntenselectie daarbij. Ook aan bod komen de laatste inzichten ten aanzien van de CDK4/6-remmers bij hormoon-positieve tumoren, carboplatin en HDR bij TNBC en de mogelijkheden tot de-escalatie van de neoadjuvante behandeling van HER2-positieve tumoren.

Arts-onderzoeker drs. Tessa Steenbruggen (Antoni van Leeuwenhoek, Amsterdam) presenteerde tijdens ASCO 2019 de uitkomsten van een Nederlandse retrospectieve studie naar de uitkomst van patiënten met kleine, kliernegatieve, triple-negatieve borsttumoren (pT1a-cN0M0) en vergeleek de uitkomst van patiënten die adjuvante chemotherapie kregen en patiënten die geen adjuvante chemotherapie kregen. De studie komt voort uit tegenstrijdige en niet concrete aanbevelingen in de diverse internationale richtlijnen ten aanzien van adjuvante chemotherapie bij deze patiëntengroep. De studie werd uitgevoerd op basis van de overlevingscijfers van 4.366 patiënten, voor het merendeel patiënten met een graad 3, pT1c-tumor. De analyse laat zien dat adjuvante chemotherapie bij patiënten met kleine, kliernegatieve, triple-negatieve borsttumoren geassocieerd is met een langere borstkankerspecifieke overleving en een langere algehele overleving. De assicatie was het sterkst bij patiënten met een graad 3-tumor, groter dan 1 cm. Geen meerwaarde of mogelijk zelfs een ongunstig effect werd gezien bij patiënten met een graad 1-2 tumor, kleiner of gelijk aan 1 cm. Klik hier voor de poster.