آواز نجات

عیسی مسيح فرمود، من شبان نیکو هستم و هم‌چنین وعده داد که تمام کسانی که به او ایمان می‌آورند و از او پیروی می‌کنند، دارای حیات جاويدان خواهند بود و هرگز هلاک نخواهند شد.‏

عیسی، کور مادرزادی را که گدايی می‌کرد بينا نمود. فریسیان و علمای یهود از شنیدن و ديدن این معجزه خشمگین شدند و چون از لحاظ روحانی کور بودند نمی‌توانستند بفهمند که عیسی همان مسیحِ موعود است.‏

عیسی، در بسیاری از موارد در فکر رفع احتیاجات جسمانی نيازمندان بود و بیماران را شفا می‌بخشید. اما عيسی با ذکر یک مثل، مهم‌ترین وظیفۀ هر شخص را، توجه به ارتباط روحانی با خدا، معرفی کرد.‏

عیسی، به‌طور واضح اعلام کرد که مسيحِ موعود است. عیسی هیچ‌گاه خود را به مردم تحمیل نمی‌کرد، او به اصل آزادی اراده، اعتقاد داشت. محبت واقعی با جبروزور به‌وجود نمی‌آید.‏

سران قوم یهود، مردم را تحقیر می‌کردند و ادعا داشتند که هیچ شخص تعلیم یافته‌ای، به عیسی ایمان نیاورده‌است اما نیقودیموس، که عضو شورای عالی بود، از عیسی پیروی می‌کرد.‏

برای شاگردان مسيح، ثابت شده بود که عیسی، این استاد بزرگ همان مسیحِ موعود است که در تورات وعدۀ آمدن او داده شده بود. اما شاگردان هنوز درک کاملی از مفهوم مسیحِ موعود بودن عيسی، نداشتند.‏

تعالیم و رفتار عیسی، با رهبران مذهبی يهود بسيار فرق داشت. او خدا را بالاتر از همه‌چیز قرار می‌داد و مردم را به‌سوی ابدیت، رهبری می‌فرمود.‏

پس از قتل یحیی تعمید‌دهنده، مردم بر این باور بودند که عیسی همان پادشاه و رهاننده‌ای‌‌ست که آزادی آنان را با طغیان علیه امپراتوری روم، فراهم می‌سازد. اما پادشاهی عیسی با پادشاهی دنیا، فرق داشت.‏

عیسی، طوفان را آرام کرد و مردی را که گرفتار ارواح ناپاک بود شفا بخشید و هم‌چنین دختری را زنده کرد. شاگردان که شاهد این معجزات بودند می‌دانستند که او قدرت و توانایی خارق‌العاده‌ای دارد.‏

عیسی، دائماً سفر می‌کرد و به هرکجا که می‌رفت بیماران و اسیرانِ در روح را آزاد می‌کرد. مسیح بعد از مخالفت‌های سران مذهبی یهود، با روشی جدید، یعنی با مثل‌ها به مردم تعلیم می‌داد.‏