บ้านจิตสบาย

ถ้าใครมีความรู้สึกตัวบ่อยๆ นะ ศีลก็จะค่อยๆ มีมากขึ้น
อย่างคนมาภาวนานะ เมื่อก่อนตัวที่วัดง่ายๆ คือเรื่อง ‘ศีล’ นี่ล่ะ
ครูบาก็วัดของตัวเองนะ เมื่อก่อนเป็นพวกชอบพูดเล่น
ชอบพูดเพ้อเจ้อบ่อย พอเรารู้ทันก่อนพูดเพ้อเจ้อนี่นะ
ก่อนพูดมันจะมีแรงดันที่อกก่อน อยากพูดแล้ว
อยากพูดนี่ครูบาก็ฝึกรู้ทัน ‘พอรู้ทัน มันก็ดับ’ นะ

แต่ตอนนั้นบางครั้งบางสถานการณ์นี่
บางครั้งพูดหน่อยก็ยังดีกว่าไม่พูด
บางครั้งมันมาคุ รู้จักคำว่ามาคุไหม
มันอึมครึมมากเลย พูดเล่นนิดหน่อยคือเราไม่ได้...แค่ว่ารู้ทัน
คือเราไม่ใช่ว่าจะต้องไม่พูดเลยอะไร แต่...รู้ว่าสมควรพูดไหม
ถ้าพูดไปแล้วมันจะดีไหม...มันเริ่มมีสติสัมปชัญญะมากขึ้น
แล้วว่าเราควรพูดหรือไม่พูด มันดันขึ้นมาก่อน
ถ้าเราไม่ทันนะ...พูดไปเลยบางครั้ง เขากำลังมาคุ
เขาก็หันมาว่า...พูดอะไรใช่ไหม...พูดไปทำไม
แต่ถ้าเรารู้ทันนะ ‘สมควรพูดก็พูด ไม่สมควรก็ไม่พูด’ แค่นั้นเอง
เมื่อก่อนครูบาชอบคุยเล่นเยอะไง มันดันขึ้นมา
เมื่อก่อนไม่รู้ แต่พอหลวงพ่อบอกว่าให้ฝึก ‘รู้ทันสภาวะ’ นะ
รู้ทันความรู้สึกตัวเองบ่อยๆ นะ ก็ไป ‘ฝึกรู้ทัน’
ตัวนี้มันดันขึ้นมา อยากพูดรู้ทันว่าอยากพูด
พออยากพูดมันยังไม่ดับทันทีหรอก มันค่อยๆ เฟด (Fade) ตัว
มันเห็นว่าค่อยๆ เบาลง อย่างน้อยเราก็เห็นแล้ว
พอเรารู้สึกตัวนะมันไม่ดันเท่ากับแต่ก่อน
แล้วพอฝึกชำนาญนะมันก็ดับไปได้เลย
พอมันดันขึ้นมาปึ๊บ...รู้ทันปุ๊บ...มันก็ดับ
ก็ไม่ต้องพูดแล้ว และมันก็มีศีลขึ้นมาอัตโนมัตินะ
เนี่ยครูบาวัดเลยว่าตัวเองมีศีลดีขึ้นนะ ตรงนี้คือตัววัดง่ายๆ

พระธนุสรณ์ จิรสรโณ (ครูบาม่อน)
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
20 เมษายน 2568
ณ บ้านจิตสบาย

©️มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/-p2B88kFUv8

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/tns/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

จุดสำคัญที่เราจะต้องฝึกให้ได้คือ ‘ความรู้สึกตัว’
ตรงนี้เป็นสิ่งที่สวนทางกับคนในโลก คนในโลกนี่จะไม่รู้สึกตัว
ที่หลวงพ่อสอนนะ เป็นจุดเริ่มต้นเลย
แล้วก็ใช้ตลอดเส้นทางในการปฏิบัติ

ความรู้สึกตัวคือ ‘การมีสติ’ นั่นแหละ
การมีสติ…คนส่วนใหญ่ก็จะหลงไปโลกของความคิด ความฝันไปเรื่อยๆ
สังเกตไหม ในชีวิตของเราเนี่ย…เรารู้สึกตัวจริงๆ บ้างไหม
ทุกคนคิดว่าเรารู้สึกตัว คนทั่วไปที่ไม่ได้ภาวนา
มาฟังธรรมแล้วจะเริ่มรู้ว่าจริงๆ ส่วนใหญ่เราไม่ได้รู้สึกตัวเลย
คือเราหลงไปในโลกของความคิดตลอด
คือตั้งแต่เด็กเราก็จะคิดว่า ฉันต้องทำอะไรในวันนี้
จะต้องตื่นมาเล่นอะไร จะต้องกินอะไร
พอมาเรียน…วันนี้จะเรียนวิชาอะไร
จะทำงานอย่างไร จะไปเจอเพื่อนคนไหน อะไรอย่างนี้...ก็คิดไป
แต่ไม่ได้รู้เท่าทันจิตใจของตัวเอง
การรู้สึกตัวคือการที่จะมา ‘เรียนรู้ตัวเอง’
ว่าความรู้สึกอะไรเกิดขึ้น แล้วก็ฝึกที่จะ ‘รู้ทันความรู้สึกบ่อยๆ’

พระธนุสรณ์ จิรสรโณ (ครูบาม่อน)
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
20 เมษายน 2568
ณ บ้านจิตสบาย

©️มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/-p2B88kFUv8

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/tns/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

ส่วนใหญ่คนในโลกเลยไม่รู้สึกตัว ถ้าไม่รู้สึกตัวมันภาวนาไม่ได้
จุดเริ่มต้นคือจะต้อง ‘มีสติ’ ให้ได้ ‘รู้สึกตัว’ ให้ได้
คือการที่เราจะมีสติ มีความรู้สึกตัวได้มันต้อง ‘จำสภาวะ’ ให้ได้ก่อน
ว่า อ้อ...เมื่อกี้มันหลงไป หลงไปคิดนะ หลงไปคิด หลงไปฟังเสียง
หลงไปดมกลิ่น อะไรอย่างนี้...เห็นใจมันหลงไปนะ

ถ้าเรา ‘รู้ทันจิตที่มันหลงไป’ ได้บ่อยๆ มันจะรู้สึกตัวขึ้นมา
สิ่งที่ง่ายๆ สำหรับคนยุคเรานะ
ก็คือเวลาที่เราหลงไปคิด...จิตมันหลงไปคิดให้รู้ทัน
ไม่ได้รู้ทันเรื่องที่คิด รู้ทันว่าจิตมันหลงไปแล้ว จิตมันหลงไปแล้วรู้ทัน
ครูบาฝึกอันนี้ เริ่มแรกเลยที่หลวงพ่อท่านสอน
ท่านบอกคนในโลกนี้ไม่ตื่น เมื่อก่อนท่านใช้คำว่าตื่น
ไม่ตื่นก็คือไม่รู้สึกตัว ไม่ตื่นก็คือหลงไปโลกของความคิดเป็นส่วนใหญ่นะ

ถ้าเรารู้ทันจิตที่หลงไปคิดเนี่ย จิตมันจะตื่นขึ้นมา
คือจิตที่มันจะรู้สึกตัวขึ้นมา ครูบาเริ่มฝึกจากตรงนี้ก่อนเลย
เพราะว่าชีวิตนักศึกษา ตอนนั้นครูบาเป็นนักศึกษา เป็นนิสิต
ตอนเรียนกับหลวงพ่อครั้งแรกนะ เป็นพวกนักคิดเลย
เป็นคนฟุ้งซ่านเยอะ เราก็ใช้สิ่งที่เรามีบ่อยๆ
คือใจที่มันหลงไปคิดแล้วรู้ทัน

‘รู้ใจที่หลงไปคิด’ ไม่ใช่รู้เรื่องที่คิด ถ้ารู้เรื่องที่คิดใครๆ ก็รู้
อย่างพวกเรารู้เรื่องที่คิดว่า อืม...วันนี้เราจะไปไหน ไปอย่างไร
คือเนื้อหา อันนี้คือเรื่องที่คิด ไม่ต้องไปรู้มัน
แต่ไปรู้ทันว่าจิตมันหลงไปแล้ว มันคล้ายๆ แบบต้นตอก่อนที่จะไปคิดนะ
มันหลงไป เราแค่รู้ทันตรงนี้ แล้วมันค่อยๆ ขยายเป็นเรื่องราวขึ้นมา
เราไม่ได้ไปรู้ทันเรื่องราว เรารู้ทันจิตที่มันหลงไป

นั่งๆ อยู่ก็หลงไปคิดเรื่องนู้นเรื่องนี้ อย่างนี้นะ...อันนี้ให้รู้ทัน
ครูบาฝึกตรงนี้แหละ ฝึกดูทันใจที่มันหลงไปคิดบ่อยๆ
พอเรารู้ทันจิตที่หลงไปคิดบ่อยๆ มันก็ค่อยๆ รู้สึกตัวขึ้นมา
อันนี้เป็นตามที่หลวงพ่อท่านบอกจริงๆ คือหลวงพ่อบอกว่า
ให้ไปรู้ทันจิตที่หลงไปคิด ครูบาก็ไปฝึกเลย
ในชีวิตประจำวันตั้งแต่ตื่นจนหลับนะ
มันหลงตลอดนั่นล่ะ หลงไปคิดเรื่องนู้นเรื่องนี้

พระธนุสรณ์ จิรสรโณ (ครูบาม่อน)
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
20 เมษายน 2568
ณ บ้านจิตสบาย

©️มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/-p2B88kFUv8

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/tns/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

ถ้าเรามีสติขึ้นมาคือรู้ว่า อ้อ…ใจโกรธเกิดขึ้นรู้ทันนะ
พอเรารู้ทันปุ๊บเนี่ย มันมีสติขึ้นมาแล้ว
เราจําความโกรธได้ พอมันมีสติ ความโกรธมันก็ดับ
ความโกรธก็ดับ เราก็จะมีศีลอัตโนมัติขึ้นมา
แต่ต้องฝึกนะ ฟังเหมือนง่าย แต่พอตอนทําเนี่ยมันต้องใช้เวลา
ใช้เวลาเพราะว่าพวกเราไม่เคยชินที่จะรู้สึกตัว
ส่วนใหญ่พวกเราเคยชินที่จะหลงไปตามกิเลสเลยส่วนหนึ่ง
อีกส่วนหนึ่งก็หลงไปบังคับ

พวกที่เป็นนักเข้าวัด นักภาวนานะก็จะไปหลงบังคับตัวเอง
คือพอโกรธเกิดขึ้นก็พยายามดับมัน...เป็นไหม
แล้วพอเกิดโกรธขึ้น ทําไมแบบมันไม่ดีเลยเนอะ
พอมันไม่ดีปุ๊บ เราก็อยากจะไปเบรกมัน อยากไปห้ามมัน อะไรอย่างนี้
แต่ในขั้นเจริญวิปัสสนานะ ‘ให้รู้อย่างที่มันเป็นเลย’
ความรู้สึกโกรธเกิดขึ้นก็รู้ทัน ความโลภเกิดขึ้นก็รู้ทัน
ความหลงเกิดขึ้นก็รู้ทัน ส่วนมันจะดับหรือไม่ดับเรื่องของมันไม่ใช่เรื่องของเรา

ฝึกบ่อยๆ ทั้งนั้นแหละ แต่พอเราส่วนใหญ่เรามาฝึก
เราก็อยากให้มันดับเร็วๆ มันเป็นไปไม่ได้ง่ายๆ
บอกว่า เป็นไปไม่ได้...หมายถึงว่ามันต้องใช้เวลา
แต่ถ้าเราฝึกบ่อยๆ มันก็เป็นไปได้ ถ้าเราฝึกบ่อยๆ จิตก็จะตั้งมั่นขึ้นมา
จิตจะมีสติ...จิตก็จะตั้งมั่นขึ้นมา
ตรงนี้เราจะเห็นการทํางานของกายของใจได้ง่ายขึ้น
อาศัยค่อยๆ ฝึกนี่แหละ ‘เริ่มจากความรู้สึกตัว’ นะ
อันนี้สําคัญหลวงพ่อท่านย้ำ...ย้ำมากๆ นะ

พระธนุสรณ์ จิรสรโณ (ครูบาม่อน)
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
20 เมษายน 2568
ณ บ้านจิตสบาย

©️มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/-p2B88kFUv8

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/tns/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

สมมุติว่าฟังแล้วรู้ว่า...เราปฏิบัติธรรมไปเราก็สามารถเป็นพระอรหันต์ได้
เขาก็อยากเป็นแบบนั้นบ้าง พออยากเป็นอย่างนั้นบ้าง
ก็คืออยากเดินแบบนั้นบ้าง ก็ต้องฝึกเดินไป
ท่านบอกจุดมุ่งหมายไป บอกหมุดไว้
แต่แค่ว่าพอคนมีศรัทธา มีใจที่ศรัทธา มีปีตินะ
อยากจะเดินไปอย่างนั้นบ้างเนี่ย ก็ค่อยๆ เดินไป...สักวันหนึ่งก็ถึง
แต่ถ้าท่านไม่เอามาพูดเลยนะ ธรรมะนี่ก็ของลอยๆ
คือทำไปสิ อีกวันหนึ่ง, อีก 2 วัน, อีกเดือนหนึ่ง, อีกปีหนึ่งก็ถึง อะไรอย่างนี้
คือมันไม่มีจุดมุ่งหมายที่แท้จริง แต่ท่านก็บอกว่ามันมีจุดมุ่งหมายนะ...ทำได้จริง
คือธรรมะที่พระพุทธเจ้าท่านสอนเป็นของจริง แต่คนจริงหรือเปล่าที่จะเดิน

ส่วนใหญ่เราก็อยาก ส่วนใหญ่เราฟัง...เราก็อยากนะ
เราอยากจะบรรลุใช่ไหม แต่ถามว่าเราทำทางที่จะบรรลุไหม
ส่วนใหญ่ก็วาดฝันว่าอยากเป็นพระ สมมุตินะว่าอยากเป็นพระโสดาบัน
แต่ตอนนี้ทำอะไร นอน ขี้เกียจ อันนี้ก็ไม่ได้ ไม่ได้เพราะอะไร...
เพราะเราไม่ได้ไปทำตามที่พระพุทธเจ้าท่านสอน คือ ‘เจริญสติ’
มานอนอย่างเดียวนี่ มันนอนทับกิเลสนะ กิเลสก็ยิ่งใหญ่ขึ้นไป
ตามใจกิเลสอย่างนี้ มันจะเจริญต่อไป มันก็ไม่ได้
ดังนั้นท่านบอกหมุดหมายไว้ เราก็แค่ต้องเดินตามหมุดหมายนี้นะ
ไม่ใช่ไม่เดิน คือบอกหมุดหมายนี้
เราไปเดินทางตรงข้ามอย่างนี้ มันก็ไม่ถึงหรอก

ดังนั้นอยู่ที่ว่า ‘ฟังแล้ว...ไปทำ ทำแล้ว...สำรวจตัวเอง’
ศีลดีขึ้นไหม มีสติมากขึ้นไหม สมาธิจิตตั้งมั่นขึ้นไหม
จิตมีความสงบอยู่บ้างไหม เห็นธาตุเห็นขันธ์ทำงานไหม
แยกธาตุแยกขันธ์ได้หรือเปล่า แล้วก็เห็นมันทำงาน
อย่างที่มันเป็นคือ ‘ไตรลักษณ์’ หรือเปล่า
ถ้าเราสำรวจตัวเองตรงนี้ได้นะ ทางก็ค่อยๆ เดินไปได้
‘อดทนที่จะเรียนรู้ตัวเราเอง’ ไม่ไปเรียนรู้คนอื่น ไม่เรียนรู้สิ่งอื่น
เรามา ‘เรียนรู้จิตใจของเรา’ นี่ล่ะ มันไม่ได้ยากเกินไป

พระธนุสรณ์ จิรสรโณ (ครูบาม่อน)
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
20 เมษายน 2568
ณ บ้านจิตสบาย

©️ มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/-p2B88kFUv8

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/tns/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

เมื่อก่อนที่จะมาเรียนกับหลวงพ่อคิดว่า...
การจะทำให้เกิดปัญญาในศาสนาพุทธจะต้องทำสมาธิให้ได้อย่างเดียว
สมาธิถึงจะเป็นเหตุให้เกิดปัญญา อันนั้นถูกส่วนหนึ่งแต่ไม่ได้ถูกทั้งหมด
ครูบาไปคิดว่าต้องนั่งสมาธิ คำว่า ‘สมาธิ’ ไม่ใช่นั่งสมาธินะ
‘สมาธิคือตัวของจิตที่ตั้งมั่น จิตที่มีความรู้เนื้อรู้ตัว’
อันนี้เป็นเหตุใกล้ที่ทำให้เกิดปัญญา ไม่ใช่นั่งสมาธิแล้วทำให้เกิดปัญญา

ดังนั้นพวกฤาษีชีไพรต่างๆ เมื่อก่อนนั่งสมาธิกันเก่งๆ
ตัวลอยได้ เหาะได้อะไรอย่างนี้ ไม่ใช่ว่าจะเกิดปัญญา
เพราะว่าเป็นสมาธิอีกแบบหนึ่ง แต่สมาธิในศาสนาพุทธนี่คือ
‘สมาธิที่จิตที่มันตั้งมั่น รู้เนื้อรู้ตัว
เห็นสภาวะอย่างที่มันเป็น อันนี้มันจะถึงเจริญปัญญาต่อได้’
ถ้าเราแค่นั่งเฉยๆ นั่งสงบเฉยๆ มีฤทธิ์มีเดชพวกนี้
มันยังไม่ได้ทำให้เข้าใจความจริงของกายของใจได้

แต่ถ้าเรารู้สึกตัวขึ้นมา เราจะเริ่มเห็นแล้วว่า
ความรู้สึกตัวเนี่ย...เมื่อกี้หลง เมื่อกี้รู้สึก
มันเริ่มแยกแล้ว มันเริ่มแยกเป็น 2 ส่วน
สิ่งที่สำคัญพอเรารู้สึกตัว จิตมันตั้งมั่นขึ้นมา
มันเริ่มค่อยๆ เห็นสิ่งที่มันเป็นคู่
เมื่อกี้เป็นอย่างนี้ ตอนนี้เป็นอย่างนี้ มันเริ่มเห็นแล้ว
ตอนแรกอาจจะเจือความคิดแหละ แต่พอเราฝึกไปบ่อยๆ
อ้าว...เมื่อกี้หลง ตอนนี้รู้ อย่างนี้ มันมีสิ่งที่แตกต่างกันแล้ว
พอสิ่งที่แตกต่างเราจะเห็นว่าสภาวะตรงนี้มันไม่เที่ยง
มันบังคับไม่ได้ ใจมันจะเริ่มเจริญปัญญาต่อได้
แต่ถ้าเราสงบเฉยๆ นิ่งๆ เฉยๆ อย่างนี้มันไม่ได้ทำให้เกิดปัญญา
แต่จิตที่ตั้งมั่นขึ้นมา พอเรารู้สึกตัวขึ้นมา มันมีสติ
พอฝึกบ่อยๆ มีสติ มีสัมมาสตินะ

‘สัมมาสติ’ เป็นเหตุให้เกิดสัมมาสมาธิ
ไม่ใช่เหตุใกล้ คือเราฝึกสัมมาสติบ่อยๆ ทำให้บริบูรณ์นะ
เดี๋ยวสัมมาสมาธิมันจะเกิดขึ้น เราค่อยๆ ฝึกตรงนี้บ่อยๆ

ถ้าฝึกบ่อยๆ มันไม่ได้ยากเลย ตัวเริ่มต้นจากการมีความรู้สึกตัว
หรือมีสตินี่แหละนะ พระพุทธเจ้าท่านก็ตรัสไว้เหมือนกันว่า
“ท่านไม่เล็งเห็นธรรมอันใดที่จะทำให้อกุศลที่มีอยู่ดับสิ้นไป
และทำให้กุศลที่ยังไม่มี เกิดขึ้นหรือเจริญงอกงามขึ้นเท่ากับความรู้สึกตัว”
ดังนั้นตัวเริ่มต้นนี่แหละ คือ ‘ความรู้สึกตัว’

พระธนุสรณ์ จิรสรโณ (ครูบาม่อน)
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
20 เมษายน 2568
ณ บ้านจิตสบาย

©️มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/-p2B88kFUv8

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/tns/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

พอมีเวลานะ ทุกวันต้องทำในรูปแบบ
ในรูปแบบสำคัญอย่างไร...
ครูบาอาจารย์บอกว่ามันเหมือนเราเป็นนักมวย
ถ้าเราลงสนามชกจริงตลอดมันไม่มีแรงหรอก
ถ้าใครเคยชกมวย ถ้าใครเคยลงกีฬาชกมวย
จะรู้ว่า 3 นาทีในแต่ละยก เหนื่อยมากเลยนะ
ถ้าไม่ฟิตซ้อมร่างกายอย่างดี ตายคาเวทีเลย
เพราะต้องมีฟุตเวิร์ก (Footwork) ก็ต้องขยับขา
ขยับมืออะไรพวกนี้ 3 นาทีนี่เหมือน 3 ชั่วโมง
ครูบาเคยลงกีฬาเฟรชชี่ (Freshy) เลยรู้ว่ามันเหนื่อยมาก
ดังนั้น ‘ทำในรูปแบบมันเหมือนมาซ้อม’
ซ้อมเป็นชั่วโมงนะ เพื่อไปลง 3 นาที...ใช้แค่ 3 นาที
เราซ้อมให้ร่างกายนี่มันมีกำลังที่จะต่อสู้ในยกๆ หนึ่งให้ได้

เหมือนกัน เรา ‘ซ้อมจิตใจ’ ฝึกนะ...
‘ฝึกในรูปแบบ เป็นการฝึกจิตใจเรานั่นแหละ
ให้มีสติ ให้มีสมาธิ ให้มีปัญญานะ
ที่จะลงสนามจริงคือการเจริญสติในชีวิตประจำวันนี่แหละ’
มันถึงจะสูสีกันได้ ถ้าเราเจริญสติในชีวิตประจำวันอย่างเดียวมันไม่พอ
แรงมันไม่ได้ จิตมันไม่ได้ซ้อม พอมันไม่ได้ซ้อมนะ
กำลังมันไม่มีไปดูนะ ก็ดูไม่ได้จริง ดูไปก็หลงๆ ไป มีสติไม่ได้จริง
บางครั้งก็ฟุ้งๆ ไป หรือว่ามีสติไม่ได้จริง
อีกอย่างหนึ่งคือไปเพ่งเอา คือบางครั้งเรามาภาวนาปุ๊บ...ก็เพ่งเลย
เพราะแรงไม่พอ เพราะคิดว่าต้องมีสติ
เราก็ไปพยายามบิ้ว (Build) ตัวเอง พยายามเพ่งไว้อะไรอย่างนี้
ดังนั้น ‘ในรูปแบบก็สำคัญ ทุกวันต้องทำให้ได้ จะเหน็ดเหนื่อยยังไงก็ต้องทำ’

ครูบาทำงานไม่ได้เป็นเวลา บางครั้งทำงานเช้าเลิกเช้าอีกวันหนึ่ง
หรือเลิกเที่ยงอีกวันหนึ่งก็มี แต่ครูบาก็เก็บช่วงไหนที่ว่างนะ 5 นาที 10 นาทีเราก็เก็บ
บางครั้งอยู่เวรกลางคืนยังไม่มีสัตว์ป่วยมา ก็ไปเดินจงกรมก่อน
แต่เดินจงกรมเนี่ยถ้าเราปลีกไปเลยเดี๋ยวเขาหาว่าเราทิ้งงาน
ครูบาก็เดินจงกรมในที่ๆ เห็นสัตว์ป่วยมาได้
ในที่จอดรถในอะไรอย่างนี้ ก็ไปเดินเพื่อเราจะได้ฝึกซ้อมของเรา
ทำในรูปแบบตรงนี้ต้องทำให้ได้ รูปแบบก็คือเราถนัด
สมมุติถนัดเดินก็ไปเดิน ถนัดนั่งก็ได้...นั่งรู้สึกตัวนะ ไม่ได้นั่งเอาสงบ
แต่ถ้าจิตอยากจะพัก จิตไม่มีแรงแล้ว จิตเหนื่อยแล้ว
ก็ทำความสงบเข้าไป อันนี้ต้องทำทุกวัน
ถ้าทำได้ การภาวนามันจะไม่ได้ล้มลุกคลุกคลานมาก
แต่ถ้าเราไม่ทำเลยมันเหน็ดเหนื่อยมากนะ
‘เจริญสติในชีวิตประจำวันอย่างเดียวมันไม่พอ’
แต่สำคัญ สำคัญมากๆ เลย เจริญสติในชีวิตประจำวันนะ
แต่เราต้องมี ‘ตัวสนับสนุนคือทำในรูปแบบ’

พระธนุสรณ์ จิรสรโณ (ครูบาม่อน)
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
20 เมษายน 2568
ณ บ้านจิตสบาย

©️มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/-p2B88kFUv8

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/tns/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

การมองสภาวะ สภาวะบางคนก็งงคืออะไร
‘สภาวะ’ หมายถึงสิ่งที่เป็นจริง แล้วก็แยกต่อไปอีกไม่ได้
อย่างเช่น ถ้ารู้สึกว่าเรากำลังนั่งนะ
อันนี้มันยังเป็นการรวมขันธ์ 5 เป็นเราอยู่
ถ้าเห็นกายนั่งอย่างนี้ได้ เห็นกาย หรือเห็นเวทนา
เห็นจิตเห็นธรรมนี่คือส่วนที่เป็นสภาวะเนี่ย
ดูง่ายๆ ดูในสติปัฏฐาน…ดูกาย ดูเวทนา ดูจิต ดูธรรม
กายก็ดูกายที่มันมีอิริยาบถแบบไหนขณะนี้
เห็นกายไม่ใช่เรานั่ง เห็นกายมันนั่ง…เห็นกายในกาย
ขยับไปขยับมาเนี่ยอยู่ในอริยบถนั่งนะ
แต่มันขยับไปขยับมาตรงนี้เรียกว่าเป็น ‘สัมปชัญญะ’ นะ
ไม่ใช่แค่รู้ว่านั่งอย่างเดียว รู้มันมีการขยับ เห็นกายมันขยับ
เหลียวซ้ายแลขวาพยักหน้าอะไรอย่างนี้นะ
ขยับมืออะไรเเบบนี้ นั่งอยู่แท้ๆ แต่มันมีการขยับอยู่
เห็นกายขยับ นี่เห็นกายเป็นสภาวะ ไม่ใช่ว่าเห็นเราขยับ
ไม่ใช่เห็นมือเราขยับไม่ใช่อย่างนั้น
เห็นเป็นก้อนอะไรสักก้อนหนึ่งประมาณนี้นะ
ดูกายเนี่ยมันต้องประมาณว่าทรงฌานหน่อยถึงจะดูได้
ส่วนใหญ่นะถ้าคนไม่ได้เข้าฌานมาก่อน
เวลาดูกายก็จะต้องคิดเอา เป็นอันนี้เป็นกายเป็นคิดเอา
แต่ถ้าดูนามธรรมเนี่ยคนไม่เข้าฌานก็ดูได้เลย

เป็นเวทนาก็ได้นะ เวทนาเป็นความสุข ทุกข์ หรือเฉยๆ
สุข ทุกข์หรือเฉยๆ เนี่ยมันมีเวทนาทางกายก็มี
หรือเวทนาทางใจก็มี กายทุกข์…หรือจิตทุกข์แยกออกไหม
เห็นทุกข์เวลาปวดเข่า รู้สึกว่าปวดเข่าอันนี้ไม่ใช่เห็นสภาวะ
จะเห็นว่ามีเวทนา มีเวทนาอยู่นะ
มันไม่บอกว่าปวดว่าเจ็บอะไรด้วยนะ มันเป็นเวทนา
แต่มันคือเป็นทุกขเวทนา…อย่างนี้เห็นสภาวะ
พอมีทุกข์เวทนาทางกาย…ใจก็เป็นทุกข์ด้วย
แต่เราเวลาพอรู้สึกทุกข์จริงๆ มันไม่รู้สึกว่าเป็นทุกขเวทนาทางใจนะ
เราก็ไม่สบายใจไปเลย…นึกออกไหม
ก็เป็นห่วงเป็นกังวล…เข่ากูจะเดี้ยงไหมวะเนี่ย อะไรประมาณนี้
มันก็เลยไม่เห็นสภาวะ เวทนาจริงๆ ก็ดูยากเหมือนกัน
เพราะว่าคนที่จะทนดูเวทนาแล้วก็เห็นไตรลักษณ์เลยนะ
มันก็ต้องดูเวทนาโดยที่ไม่ขยับไม่เปลี่ยนแปลง…ไม่แทรกแซงไม่แก้ไข
เพราะฉะนั้นท่านจึงแสดงไว้ว่าเวทนา
เหมาะสำหรับคนที่เป็นสมถยานิก ที่อินทรีย์แก่กล้า
เราก็สมถยานิกก็ไม่ใช่ อินทรีย์ก็อ่อนด้วยเลยเอาไว้ก่อน

พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล
สวนธรรมประสานสุข จังหวัดชลบุรี
23 มีนาคม 2568
ณ บ้านจิตสบาย

ที่มาคลิปเต็ม: https://www.youtube.com/live/dAuJYHFSIR0

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/krt/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

เหตุที่ทำให้ไม่เห็นสภาวะ
พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล
สวนธรรมประสานสุข จังหวัดชลบุรี
23 มีนาคม 2568
ณ บ้านจิตสบาย

บ้านจิตสบาย เป็นสถานที่ศึกษาธรรมภาคปฏิบัติ สำหรับผู้สนใจปฏิบัติสมถะ วิปัสสนา เจริญสติปัฏฐาน ๔ ตามแนวคำสอน “มีสติ รู้กาย รู้ใจ ตามความเป็นจริง ด้วยจิตที่ตั้งมั่นและเป็นกลาง” ของหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

1. บริการของบ้านจิตสบาย
- ในบ้านแห่งนี้ มีการจัดเตรียมหนังสือธรรมะ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการภาวนา ที่ญาติธรรมสามารถขอรับได้ และมีบริการวิทยุ วีดีทัศน์สื่อธรรม ที่ทุกท่านสามารถขอยืม โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ รวมถึง “ห้องนิทรรศการของหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช” ผู้เป็นแรงบันดาลใจของการสร้างสถานที่แห่งนี้
- เจ้าหน้าที่บ้านจิตสบาย พร้อมยินดีให้คำแนะนำเกี่ยวกับ การใช้สถานที่และบริการต่างๆ ของบ้านจิตสบาย สถานที่เรียนรู้สู่ความรู้เเจ้งอริยสัจ

2. บ้านจิตสบาย เปิดให้บริการวันไหนบ้าง
- บ้านจิตสบายหยุดทุกวันจันทร์
- เวลาทำการ:
วันอังคาร – วันศุกร์ เวลา 8.30 – 16.30 น.
วันเสาร์ – วันอาทิตย์ เวลา 8.30 – 17.30 น.
หมายเหตุ: เวลาและเวลาเปิด-ปิด อาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ตามกิจกรรมของบ้านจิตสบาย

3. ติดต่อบ้านจิตสบาย
- ที่อยู่: เลขที่ 101 ถนนสุขาภิบาลบางระมาด แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพฯ 10170
- เบอร์โทรศัพท์: 02-448-3392, 080-018-3555
- อีเมล: [email protected], Line: @Baanjitsabuy

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

ความสุขมีหลายแบบ ความสุขหลวงพ่อเคยพูด…
ความสุขจากการมีทรัพย์
ความสุขจากการใช้ทรัพย์ด้วยนะ
เป็นความผ่อนคลายตัวหนึ่ง นึกออกไหม
ซื้อของเนี่ยเป็นความสุขใช่ไหม
ฉะนั้นเวลาเราเครียดเยอะๆ นะ
เราก็ไปซื้อของบ้างก็ได้ นิดๆ หน่อยๆ
ถ้าเราไม่ได้ลำบากเรื่องเงินมากนัก
เราก็ไม่ได้ใช้ฟุ่มเฟือยนะ
อย่าไปห้ามมัน…เรื่องเล็กเรื่องน้อย
ถ้าห้ามหมดนี่ชีวิตมันเครียดเกินไปนะ

เราดูกายดูใจเป็นไตรลักษณ์ไปเรื่อยๆ
แล้วเราก็ทำกิจกรรมที่ไม่เบียดเบียนคนอื่น ไม่เบียดเบียนตัวเอง
เงินมันก็เงินของเรา เรามีสิทธิ์จะใช้
แล้วเราก็ใช้ในสิ่งที่จำเป็นอะไรอย่างนี้
คือบางทีการเลือกของ
มันก็เป็นความสุขของผู้หญิงนะ…ใช่ไหม
ไม่ต้องไปห้ามมัน ไม่อย่างนั้นมันจะกดตัวเองมากไป
แต่แม่ก็ไม่ใช่ว่าสนับสนุนทุกคนต้องไปช็อปปิง (Shopping) นะ
ก็คือถ้าเราผ่อนคลาย เราก็ไปทำได้
แต่ก็ไม่ใช่แบบช็อป (Shop) มันทุกวันๆ ก็มีลิมิต (Limit) ใช่ไหม
อย่างเช่นถ้าต้องการซื้อของใช้ประจำนะ
เดือนหนึ่งครั้งหนึ่งก็พอ นึกออกใช่ไหม
มันก็จะรวบรวมทีเดียวได้เลย อะไรอย่างนี้
ยกเว้นของจำเป็นที่เกิดฉุกเฉินต้องซื้อ
อันนั้นก็เป็นครั้งเป็นคราวไป
ก็อย่าตามใจตัวเองไป เยอะเกินไป
แต่ไปบ้างเพื่อผ่อนคลายอันนี้ไม่เป็นไร

คุณแม่ชีอรนุช สันตยากร
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
9 มีนาคม 2568
ณ บ้านจิตสบาย

©️มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/QqwgaqqL3VY

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/orn/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy