บ้านจิตสบาย

เพราะฉะนั้นอย่าไปเห็นอย่างอื่นสำคัญกว่า ‘การพ้นทุกข์’
การภาวนามันก็เหมือนการลงทุนตัวหนึ่งนั่นแหละ
เราลงทุนลงแรงไป ผลมันก็ต้องย้อนกลับมาหาเรา
ทุกคำทุกตัวมันมีผลก็แค่ว่าให้พวกเราเห็นความสำคัญ
ให้เวลากับเขา แบ่งเวลากับเขา ทำสม่ำเสมอไป
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่จำเป็นมาก อีกอันหนึ่งก็คือฆราวาส
ไม่ จริงๆ มันไม่ใช่ฆราวาส ทุกคนนั่นแหละนะ
เวลาใช้ชีวิตทางโลกนะ ปัญหามันมาเสมอ
ปัญหาที่เป็นปัญหาชีวิตที่มันจะเข้ามาเป็นช่วงๆ นะ
บางช่วงหนัก บางช่วงเบานะ อันนี้ขึ้นกับวิบากของแต่ละคน
ที่เรามีปัญหาส่วนใหญ่พวกเราก็เป๋นะ

ถ้าเราทำสมาธิหรือเราทำในรูปแบบสม่ำเสมอ
เรามีสัมมาสมาธิ เวลาที่มีปัญหาจิตมันจะสู้ไหว
เพราะฉะนั้นช่วงไหนที่เรามีความสุขเยอะๆ อย่าประมาท
พยายามภาวนาไว้ให้เราเข้มแข็ง
เวลาเจอปัญหาขึ้นมาเราจะได้ไม่ล้ม
หรือจะได้แบบมีแรงที่จะสู้กับเขา
ดูสิ...ทั้งการสู้กิเลสนะ มันก็ต้องใช้สมาธิ
การที่สมมุติว่าเดี๋ยวอยู่ๆ เราก็เกิดเจ็บป่วยขึ้นมา
เวทนาที่กล้าก็ต้องใช้สมาธิ ทุกสิ่งทุกอย่างเลยนะ
เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมเสมอที่จะรับทุกปัญหาที่เข้ามาเลย
ทำเต็มที่ไป ส่วนว่าชาตินี้เราจะพัฒนาได้แค่ไหน
ก็ไม่เป็นไร แค่ว่าเรามีหน้าที่สะสมไป สะสมไปเรื่อยๆ
ชาติหน้าก็ไปทำต่อ วันหนึ่งมันก็ถึงจนได้
วันนี้แม่ขอเน้นย้ำเรื่องของสัมมาสมาธิเลย จำเป็นมากนะ
แค่จะรู้ๆ อยู่โดยไม่ทำรูปแบบเป็นไปไม่ได้

คุณแม่ชีอรนุช สันตยากร
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
9 มิถุนายน 2567
ณ บ้านจิตสบาย

©️ มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/AfEn9sdHPyk

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

การทำในรูปแบบ การมีสติในชีวิตประจำวัน
มันก็จะคล้ายๆ เป็นการเหมือนการชาร์จแบตเตอรี่นะ
เราเปรียบเทียบ ‘สมาธิ’ เหมือนกับพลังงานในแบตเตอรี่ของเรา
แบตเตอรี่มือถือของเราเนี่ย เราก็ต้องชาร์จอยู่เนืองๆ
แล้วเราก็ใช้ แล้วก็ไปชาร์จนะ

สมาธิก็เหมือนกัน ตัว ‘สัมมาสมาธิ’ มันก็ไม่ได้อยู่คงทนถาวร
ขณะที่เราทำในรูปแบบ เราคอยมีสติในชีวิตประจำวัน
สมาธิมันก็เพิ่มขึ้น เหมือนกับที่เราชาร์จแบตเตอรี่
ทีนี้เวลาที่เราส่งออกทางกาย ทางวาจา ทางใจ
ก็คือถ้าจิตเราส่งออกทาง ‘อายตนะ 6’
ทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ
เวลาเราทำงาน เวลาเราส่งออกทั้งหมด
‘จิต’ มันจะสูญเสียพลังงานตลอด
ฉะนั้นเวลาที่เราดูกายดูใจมันก็ใช้พลังงาน

สรุปแล้วไม่ว่าจะเป็นงานทางโลก งานทางธรรม
มันใช้พลังงานของจิตอยู่ตลอดเวลานะ
จิตก็มันคือไหลออกตลอดเวลา
ทีนี้ถ้าหากว่าสมาธิมันไหลออกตลอดเวลามันก็มีเสื่อมลง
ทีนี้พอสมาธิเสื่อม เราก็ดูกายดูใจไม่ได้จริง
พอดูกายไม่ได้จริง มันก็จะเหมือนไปอยู่นอกๆ
แล้วบางคนเนี่ย เขาคิดว่าเขารู้สึกตัวอยู่ตลอดเวลา
เขาก็ไม่ทำรูปแบบ แต่เขาใช้วิธีว่า อ่ะ...คอยรู้ รู้ ทั้งวันอย่างนี้

แต่เอาจริงๆ การไม่ทำรูปแบบนะ
จิตมันเหมือนรู้ แต่มันไม่เข้าบ้านนะคะ
สัมมาสมาธิไม่เกิด ตรงนี้กำลังมันไม่พอที่จะเดินปัญญา
แล้วบางคนอยู่ตรงนี้เป็นปีๆ ก็คิดว่าเจริญปัญญาอยู่
แต่ที่จริงแล้วใจมันฟุ้งซ่าน ฉะนั้นจริงๆ สัมมาสมาธิเนี่ยจำเป็นมากนะ
‘การทำในรูปแบบ’ มันช่วยช้อนสัมมาสมาธิของเราเป็นช่วงๆ นะ

คุณแม่ชีอรนุช สันตยากร
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
9 มิถุนายน 2567
ณ บ้านจิตสบาย

© มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/AfEn9sdHPyk

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/orn/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

มันเป็นปัญหาร่วมทุกคนนั่นแหละนะ เป็นปัญหาของวัยที่ต่างกัน
แม่ลูกทุกคู่ทะเลาะกันทั้งนั้น ไม่เคยเห็นคนไหนไม่ทะเลาะเลย
เรื่องปกติ เอาอย่างนี้...บางสิ่งบางอย่างที่เราคล้อยตามเขาได้
ก็ปล่อยเขาไปเถอะ เพราะว่าสิ่งที่เราจะต้องให้เขาเนี่ยนะ
คือทำยังไงให้กุศลเขาเจริญขึ้น อกุศลเขาลดลง
ถ้าเราไปเถียงเขา แล้วอกุศลเพิ่มขึ้น อันนี้มันไม่ดีกับเขานะ

คือแม่กำลังจะบอกว่ากับพ่อกับแม่นะ เขาก็อายุเยอะแล้ว
อย่าไปเอาถูกเอาผิดกับเขา หรือสิ่งที่ถูกสิ่งที่ควร
เราไม่ต้องแก้ไขความคิดเขาทั้งหมด อีกอย่างหนึ่ง
พอเขาอายุเยอะแล้ว เราจะเปลี่ยนความคิดเขามันไม่ใช่เรื่องง่าย
ถ้าเขาเชื่ออย่างนั้นแล้วมีความสุขก็ปล่อยเขาไป
ถ้าอันไหนที่ไม่ได้ก่อให้เกิดความเสียหายอะไร ถ้าเขาสบายใจก็ใช้ได้

คือหน้าที่ของลูกนะ...
ถ้าแม่ไม่เคยทำทาน ก็สนับสนุนให้แม่ทำทาน
คือให้แม่ดีขึ้นเป็นสเต็ป ถ้าแม่รักษาศีลอยู่แล้ว
เราก็พัฒนาเขาให้เจริญปัญญา ทำเท่าที่ทำได้
เจริญปัญญา รักษาศีลแล้ว แล้วถ้าเริ่มต้นก็อาจจะทำสมถะก่อน
ทำสมถะได้ ก็เพิ่มขึ้นไปเป็นเจริญปัญญา เราป้อนให้เขา ตามที่เขารับได้

คือพัฒนาเขาเท่าที่ทำได้ นี่คือเต็มที่แล้ว
มันไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้าถึงมรรคผลนิพพานในชีวิตนี้นะคะ
เอาแค่ว่าเราสนับสนุนเขา อย่างน้อยเขาเจริญขึ้น
แล้วก็ไม่ใช่ต้องแก้ไขความคิดที่ผิดของเขาสักอย่าง มันแก้ไม่ได้แล้ว
คนอายุเยอะๆ ถ้าไปเถียงเขา เอาถูกเอาผิดแบบนี้
ใจมันเป็นอกุศลมากกว่า เขาเองเขาก็ไม่มีความสุข
เราก็ไม่มีความสุข...ใช่ไหม

แล้วทำยังไงให้เขามีความสุข
ถ้ามันไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงอะไรนะ ตามใจเขาเถอะ
แม่พูดจริงๆ ว่าเป็นอย่างนั้น ให้เขามีความสุขนะ
เพราะพ่อแม่นี่นะ ลูกเถียงก็ไม่มีความสุขแล้ว
เขาอยากทำอะไร ไอ้นี่ก็ขัดคอตลอดแบบนี้ เขาก็ไม่มีความสุขแล้ว
บางสิ่งบางอย่าง ถ้ามันไม่ได้แย่เกินไปนะ
ก็ไม่จำเป็นต้องไปขัดใจเขา ให้เขามีความสุขเป็นหลัก

อย่าลืมนะ...
‘เพิ่มกุศลให้เขา ลดอกุศลของเขาลง นี่เป็นหน้าที่ของเรา’

คุณแม่ชีอรนุช สันตยากร
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
9 มิถุนายน 2567
ณ บ้านจิตสบาย

© มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/AfEn9sdHPyk

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/orn/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

‘สมาธิ’ มี 2 แบบนะคะ อันหนึ่งเขาเรียกว่า ‘อารัมมณูปนิชฌาน’
อารัมคืออารมณ์ หมายถึงว่าจิตเคล้าอยู่กับอารมณ์อันเดียวอย่างต่อเนื่อง
เป็นสมาธิตัวหนึ่ง เป็นสมถะตัวหนึ่ง

อีกอันหนึ่งเป็นสมาธิที่เรียกว่า ‘ลักขณูปนิชฌาน’
อันนี้จะเป็นลักษณะของสมาธิที่หลวงพ่อเน้นย้ำพวกเรา
ก็คือตัว ‘สัมมาสมาธิ’ ที่เอาไว้เป็นเครื่องมือในการที่เราจะดูกายดูใจ
ตัวนี้มันจะเป็นใจที่ตั้งมั่น รู้เนื้อรู้ตัว แล้วมันเห็นลักษณะของอารมณ์
คือเราเห็นกายใจที่เคลื่อนไหว เปลี่ยนแปลง ทำงาน
ใจมีความตั้งมั่นอยู่ รู้เนื้อรู้ตัวอยู่
เพราะฉะนั้นสมาธิ 2 ตัวนี้แตกต่างกันนะ

ตัวแรกที่อยู่กับอารมณ์อันเดียว
ตัวนี้เอาไว้พักผ่อน ทำความสงบ มีเรี่ยวมีแรง
อันนี้เราก็ไม่ทิ้งนะ ถ้าเราทำ ‘อารัมมณูปนิชฌาน’ ได้
ก็ขอแนะนำว่าทำได้ก็ทำ มันจะได้พักลึกๆ ไป
คือการพักอันนี้มันจะพักลึกกว่า
ถ้าดิ่งลงไปอยู่ในอารมณ์อันเดียว
แล้วก็แบ่งเวลาไว้มาทำตัว ‘ลักขณูปนิชฌาน’
จิตไหลแล้วรู้ จิตไหลแล้วรู้ด้วย
จะได้ตัวสติกับตัวใจที่ตั้งมั่นที่เข้มแข็งกว่า
ที่อยู่ในอารมณ์อันเดียวนะคะ

เพราะฉะนั้นทั้ง 2 ตัวนี้เราไม่ทิ้งทั้ง 2 อย่าง
แต่ว่าสมาธิ 2 แบบนี้ก็ต่างกัน
อันหนึ่งเพื่อพักผ่อน อีกอันหนึ่งเพื่อเป็นเครื่องมือ
ที่จะใช้เห็นความเปลี่ยนแปลงในกายในใจได้

คุณแม่ชีอรนุช สันตยากร
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
9 มิถุนายน 2567
ณ บ้านจิตสบาย

© มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/AfEn9sdHPyk

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/orn/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

ฉะนั้นเราทำด้วยใจธรรมดา
ไม่ว่าจะทำ ‘สมถะ’ หรือไม่ว่าจะ ‘เดินปัญญา ทำวิปัสสนา’
เริ่มด้วย ‘ใจคนธรรมดา’

ทำกรรมฐานสักอย่างหนึ่ง แล้วก็ตามรู้ทันที่จิตหลงไป
เริ่มตัวนี้ก่อนเลย พื้นฐานเลยนะ
จะเดินจงกรม จะนั่งสมาธิ จะบริกรรม
เห็น ‘จิต’ ที่มันแอบหนีไปคิดบ่อยๆ ฝึกอันนี้เป็นพื้นฐานไว้
จิตหนีไปคิดรู้ทัน จิตหนีไปคิดรู้ทัน
จิตที่ตั้งมั่น รู้เนื้อรู้ตัว มันจะเกิดขึ้นนะ
พอมันเกิดขึ้น เดี๋ยวมันก็หลงไปอีก เราก็ทำกรรมฐานต่อ

เพราะฉะนั้นในขณะที่เราทำในรูปแบบ ทำกรรมฐานเนี่ย
เดี๋ยวรู้ เดี๋ยวหลง เดี๋ยวรู้ เดี๋ยวหลง
ตัวนี้มันเพิ่มกำลังของตัวสติ แล้วก็เพิ่มกำลังของสัมมาสมาธินะ
ตัวนี้ในรูปแบบมันจะช่วยฝึกฝนเรา
ให้ตัว ‘สัมมาสมาธิ’ เข้มแข็งขึ้น
อันนี้จำเป็นมากๆ เลยรูปแบบนเนี่ย ห้ามทิ้ง

แล้วถ้าหากว่าระยะยาวไป บางคนจะมีปัญหาอย่างนี้
พอภาวนาไปถึงช่วงอาจจะ 10 กว่าปี เริ่มท้อแท้ใจ
รู้สึกทำแล้วไม่ได้อะไรขึ้นมา รูปแบบก็เริ่มทิ้ง เริ่มไม่ทำ
พอเริ่มทิ้งรูปแบบ ก็จะยิ่งไปไกลเลย
คือยิ่งภาวนายากขึ้น จิตมันก็ไม่มีกำลัง
อันนี้คือเห็นมาจากปัญหาที่ผ่านๆ มา ที่แม่เห็นโยมนะ

ฉะนั้นพวกเราต้องอดทน สุดท้ายแล้ว ‘ธรรมะสุดท้าย คือ อดทน’
‘อดทน’ ทำยังไงเราถึงจะภาวนาได้ต่อเนื่องยาวนาน
จนเข้าใจความจริงของร่างกายของจิตใจนะ

คุณแม่ชีอรนุช สันตยากร
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
9 มิถุนายน 2567
ณ บ้านจิตสบาย

©มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/AfEn9sdHPyk

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/orn/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

ถ้าเราทำสม่ำเสมอนะแล้วไม่ได้ทำผิดนะคะ
จิตมันจะเข้าบ้านขึ้นเรื่อยๆ มีเป็นช่วงๆ
มันจะรู้ด้วยตัวเองได้ ถ้าเราจำจิตที่เข้าบ้านได้
พอมันออกนอกจากบ้านไปเนี่ย มันจะรู้ได้เองนะคะ
ลองดูว่าเข้าบ้านมี 2 แบบ
คือ ‘จิต’ ที่เป็น ‘จิตผู้รู้สัมมาสมาธิ’ มันมาได้ 2 ทาง

อันหนึ่ง (1) ใช้วิธีหลวงพ่อ ‘จิตหลงแล้วรู้’
จิตหลงแล้วรู้ จิตจะตั้งมั่นเป็นช่วงๆ
จิตที่ตั้งมั่น คือจิตที่เข้าบ้านนั่นแหละ
แต่ว่าขณะที่หลงแล้วรู้ มันจะเกิดขึ้นสั้นๆ ทีละขณะ
ทีนี้ถ้ามันเกิดบ่อย หลงแล้วรู้ หลงแล้วรู้บ่อยๆ
มันจะเหมือนเรามีความรู้ตัวที่ต่อเนื่องยาวนาน
มันเป็นกำลังของสมาธิ เกิดจากการที่หลงแล้วรู้

อีกอันหนึ่ง (2) เข้าอีกทางคือ ‘เข้าทางสมถกรรมฐาน’
ทำสมาธิจนกระทั่งมันเข้า ‘ฌานสอง’ ได้
ก็คือฌาณที่หนึ่งมันมี วิตก วิจาร ปีติ สุข เอกัคคตา ใช่ไหม
สมมุติเราพุทโธ พุทโธ แล้วใจเราสงบนะ
มีความสงบขึ้นมา อันนี้เป็นฌานหนึ่ง อันนี้ยังไม่มีจิตผู้รู้
เเต่ทีนี้พอเราพุทโธ พุทโธ ไปเรื่อยๆ พอจิตมันเริ่มสงบ
มันทิ้งพุทโธ มันทิ้งตัววิตก วิจารไป
มันมีปีติมีความสุขเกิดขึ้น มีความสงบเกิดขึ้น
ตรงนี้ ‘จิตผู้รู้เกิด’ จิตผู้รู้ตัวนี้คือ
‘ใจที่ตั้งมั่นถึงฐาน’ ตัวเดียวกันเลย แต่ว่ามาคนละทาง
การทำสมถกรรมฐานก็มีข้อดี
คือตัวจิตผู้รู้มันจะมีกำลังมาก มันจะอยู่ได้นาน
อย่างเวลาที่เราทำความสงบแล้วจิตรวมลงมา
มีใจที่เป็นผู้รู้อยู่ ตรงนี้มันจะอยู่ได้นานมีกำลัง
ถ้าเราเคยนั่งสมาธิแล้วจิตรวมเข้าไป จิตเราตรงนั้นเข้าบ้านเต็มที่

ถ้าเราจำได้นะคะ ต่อไปจิตมันเป็นยังไง
มันไม่เข้าบ้าน มันจะเปรียบเทียบความแตกต่างได้
ก็จะรู้ว่าอ๋อ...ตอนนี้มันไม่เข้าบ้านนะ อะไรอย่างนี้
คือมันต้องเคยเข้าพักจริงๆ ถึงที่ ถ้ายังไม่ถึงที่นะ
มันก็ยังแสดงว่ายังภาวนาไม่พอ
หรืออาจจะภาวนาไม่ถูก มี 2 อย่างนะ
แต่ถ้าหากว่าเราทำถูกนะ อย่างเช่น เราทำด้วยใจธรรมดา
ทำกรรมฐานไปเรื่อยๆ สบายๆ จิตที่ตั้งมั่นมันจะค่อยๆ เกิดขึ้น
แล้วเราจะวัดด้วยตัวเองได้ แต่ถ้าหากว่าไม่ได้เริ่มภาวนาเลยนะ
จะรู้ๆ อยู่ หรือทำนิดๆ หน่อยๆ ทำไม่พอ มันไม่เข้าบ้านซักที
ตรงนี้มันจะเริ่มสับสนแล้ว เอ๊ะ...อันไหนคือสิ่งที่ถูก

ฉะนั้นพวกเรายังจำเป็นนะ ที่จะต้องทำสม่ำเสมอ
คือมันต้องมีการลงทุนจริงๆ คือทำสม่ำเสมอ
ทำด้วยใจธรรมดา สม่ำเสมอต่อเนื่องช่วงหนึ่ง
มันจะได้จิตที่ตั้งมั่นให้เราเห็น อันนี้ก็จำเป็น
พอเรารู้ เราเห็นจิตที่ตั้งมั่นบ่อยๆ ต่อไปมันจะจำได้
อันนี้...มันไม่เข้าบ้านนะ อะไรอย่างนี้ มันจะรู้ได้เอง
มันจะจำได้ ฉะนั้นมันมี 2 ทางที่เข้ามา แต่จริงๆ จิตเหมือนกัน
ผลเท่ากัน 2 อันนี้ไม่ต่างกันเลย เท่ากัน แต่มาคนละทาง

แต่มาแบบหลวงพ่อมันจะมีข้อดีที่ว่า ‘ตัวสติ’ มันจะไว
เพราะฉะนั้น หลงแล้วรู้ หลงแล้วรู้
สติของพวกเราเข้มแข็ง ตัวสัมมาสมาธิตัวนี้ก็เข้มแข็งด้วย
ส่วนอันนั้นถ้าเป็นอารัมมณูปนิชฌาน บางทีมันก็จะพร้อมที่จะเคลิ้ม
พร้อมที่จะเข้าไปจมแช่อยู่กับความสุขความสงบอันนั้นได้

2 ตัวนี้มีข้อดีข้อเสียต่างกัน
อารัมมณูปนิชฌานที่จิตตั้งมั่นแล้วรวมเข้าไป จิตเขาได้พักลึกกว่า
แต่ขณะที่หลงแล้วรู้ หลงแล้วรู้มันไม่ได้พักเต็มที่
มันจะพักนิดหน่อยๆ อย่างนี้นะ จะไปแบบต้องเดินทางตลอดเวลา
ส่วนถ้าทำสมถะแบบนั้นได้ ก็จะได้พักโรงแรมเป็นช่วงๆ อะไรอย่างนี้นะคะ
คือความมันมีความต่างแล้วมีข้อดีกับข้อเสียแตกต่างกัน

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/AfEn9sdHPyk

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

การเรียนรู้ตัวเองจนกว่ามันจะเข้าใจ มันต้องใช้เวลาสะสม
แม่เคยเปรียบเทียบให้ญาติโยมบางส่วนฟังนะว่า
อย่างการภาวนาเรียนรู้ตัวเอง
พระพุทธเจ้าท่านเปรียบเทียบว่าเหมือนเป็นงานวิจัยนะ
ท่านใช้คำว่า ‘ธัมมวิจยะ’ ก็คือเหมือนเราทำงานวิจัยอันหนึ่ง

ถ้าพวกเราเคยทำงานวิจัย ก็จะนึกออกใช่ไหมว่า
เราตั้งหัวข้อไว้อันหนึ่งว่า ‘กายใจอันนี้เป็นไตรลักษณ์’
หัวข้อมันเป็นอย่างนี้นะ
วิธีการทำงานวิจัยของเรา ก็คือ การเก็บข้อมูลกายใจ
วิธีเก็บข้อมูล ก็คือ การตามเห็นความจริงของกายใจ
เห็นความเปลี่ยนแปลง เห็นสภาวะต่างๆ ที่เกิดขึ้น ในกายในใจที่มันทำงาน
มันสรุปมันเก็บข้อมูลไปเรื่อยๆ
การเก็บข้อมูลนี้ใช้ ‘ใจ’ เป็นคนเก็บข้อมูลใช้ ‘ใจ’ เป็นคนรู้สึก

มันไม่ใช่ความเข้าใจด้วยเหตุด้วยผล ด้วยตรรกะ
คือเราต้องประจักษ์กับสภาวธรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไปเรื่อยๆ
พอเราได้ข้อมูลเพียงพอ ตัวจิตเองมันถึงจะสรุปความรู้ได้ว่า
อ๋อ...ทุกสิ่งเกิดแล้วดับไปจริงๆ นะ อะไรอย่างนี้
อันนี้ก็คือ สรุปในแง่ของความไม่เที่ยง
หรือแสดงความเป็นทุกข์ หรือแสดงความบังคับไม่ได้ ไม่ใช่เรา

กว่าจะได้ข้อมูลเพียงพอ มันต้องเก็บข้อมูลพอ
เพราะฉะนั้นจริงๆ หน้าที่หลักในการทำวิปัสสนา
มันคือ การอ่านตัวเองไปเรื่อยๆ งานนี้เป็นงานยาว
เพราะฉะนั้น พวกเราใจร้อนไม่ได้

คุณแม่ชีอรนุช สันตยากร
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
9 มิถุนายน 2567
ณ บ้านจิตสบาย

©มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/AfEn9sdHPyk

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

เปิดใจ
พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล
สวนธรรมประสานสุข จังหวัดชลบุรี
26 พฤษภาคม 2567
ณ บ้านจิตสบาย

บ้านจิตสบาย เป็นสถานที่ศึกษาธรรมภาคปฏิบัติ สำหรับผู้สนใจปฏิบัติสมถะ วิปัสสนา เจริญสติปัฏฐาน ๔ ตามแนวคำสอน “มีสติ รู้กาย รู้ใจ ตามความเป็นจริง ด้วยจิตที่ตั้งมั่นและเป็นกลาง” ของหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

1. บริการของบ้านจิตสบาย
- ในบ้านแห่งนี้ มีการจัดเตรียมหนังสือธรรมะ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการภาวนา ที่ญาติธรรมสามารถขอรับได้ และมีบริการวิทยุ วีดีทัศน์สื่อธรรม ที่ทุกท่านสามารถขอยืม โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ รวมถึง “ห้องนิทรรศการของหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช” ผู้เป็นแรงบันดาลใจของการสร้างสถานที่แห่งนี้
- เจ้าหน้าที่บ้านจิตสบาย พร้อมยินดีให้คำแนะนำเกี่ยวกับ การใช้สถานที่และบริการต่างๆ ของบ้านจิตสบาย สถานที่เรียนรู้สู่ความรู้เเจ้งอริยสัจ

2. บ้านจิตสบาย เปิดให้บริการวันไหนบ้าง
- บ้านจิตสบายหยุดทุกวันจันทร์
- เวลาทำการ:
วันอังคาร – วันศุกร์ เวลา 8.30 – 16.30 น.
วันเสาร์ – วันอาทิตย์ เวลา 8.30 – 17.30 น.
หมายเหตุ: เวลาและเวลาเปิด-ปิด อาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ตามกิจกรรมของบ้านจิตสบาย

3. ติดต่อบ้านจิตสบาย
- ที่อยู่: เลขที่ 101 ถนนสุขาภิบาลบางระมาด แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพฯ 10170
- เบอร์โทรศัพท์: 02-448-3392, 080-018-3555
- อีเมล: [email protected], Line: @Baanjitsabuy

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

‘พุทธเจ้าเป็นกรรมวาที หมายความว่าพุทธเจ้าสอนเเล้วคนต้องทำ ถ้าไม่ทำไม่ได้’
วันนี้หลวงพ่อก็เตือนพวกเราใช่ไหมว่า “ต้องทำนะ ในรูปแบบต้องทำทุกวันนะ”
ถ้าไม่ทำก็ไม่พอ...กำลังไม่พอ จะมาขอกำลังจากหลวงพ่อ หลวงพ่อก็ให้ไม่ได้
ไม่ใช่ว่าหวงแต่มันให้กันไม่ได้ ต้องไปทำเอาเอง ก็คือเป็นกรรมวาที
พระพุทธเจ้าเป็นเพียงผู้ชี้ทาง ส่วนผู้เดินคือพวกเรา พระองค์ชี้แล้วก็ต้องไป

วันนี้หลวงพ่อก็เปรียบเหมือนใช้แอปพลิเคชัน (Application) แผนที่
หาเป้าหมายแล้วแผนที่ก็จะนำทางจากจุดที่เราอยู่
ลากเส้นให้เลยถึงตรงนี้ ทางใกล้ที่สุด
บางทีทางนี้รถติดก็มีทางเลือกให้ด้วยว่าไปทางนี้ก็ได้ เพิ่มเวลาอีกสักหน่อย
แผนที่ชี้เป้าหมายให้แล้วหน้าที่ของเราเดินทาง
จะเดินทางด้วยอะไรก็มีให้เลือกด้วยนะ
รถยนต์ รถไฟ หรือเดินไป หรือขี่จักรยานก็มีบอกให้หมด
เรามีรถก็ใช้รถยนต์ไป ไม่มีรถมีแต่จักรยาน
มีทุนน้อยก็ขี่จักรยานไป ไม่มีเลยก็เดินไป ประมาณนี้
พวกเราก็ประมาณว่าทุนน้อย เดินไป...เดินไปเดี๋ยวก็ถึง
เดินไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็หยุด แวะร้านก๋วยเตี๋ยวบ้างก็ได้
แต่อย่าให้มันไปนอกทางก็แล้วกันให้มันอยู่ในทาง
แวะร้านก๋วยเตี๋ยวในตามเส้นทางหรือจะออกไปบ้างเล็กน้อย
เพื่อไปกินไปพักแล้วก็ต้องกลับมาเส้นทาง
เห็นทางแล้วต้องไป ต้องเดินไป...เดินทางไป
ไม่มีใครทำแทนกัน ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ ถึงเป็นแฟนก็ทำแทนไม่ได้

ใครที่ทำ ‘สมาธิ’ ดีก็จะมีอุปกรณ์ช่วยในการเดินทางได้ดีกว่า
คล่องตัว สะดวก แต่ก็มีข้อที่ต้องคอยระวังก็คือว่ามันสบาย
คนทำสมถะได้จะสบาย จะติดสบายเท่านั้นน่ะ...ติดสมถะ
เวลาทำกรรมฐานก็มุ่งจะเอาสงบ...ไปพัก
เพราะรู้สึกว่าสบายไม่ยอมออกมาเดินปัญญา
ครูบาอาจารย์ก็จะเตือนให้ออกมาเดินปัญญา

พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล
สวนธรรมประสานสุข จังหวัดชลบุรี
26 พฤษภาคม 2567
ณ บ้านจิตสบาย

ที่มาคลิปเต็ม: https://www.youtube.com/live/o9zKQ1ySgU0

หรือติดตามได้ที่: https://jitsabuy.com/articles/krt/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy

หลวงพ่อหัดหายใจออก หายใจเข้าแล้วรู้สึก
ยืน เดิน นั่ง นอน แล้วรู้สึก
หัดรู้สึกๆ การหัดรู้สึกเรื่อยๆ จิตมันจำสภาวะได้แม่น
แล้วสติจะเกิดเอง เมื่อเราได้สติมาแล้ว
ไม่ว่าจะโดยรู้สึกกายหรือรู้สึกใจ
เป็นจุดตั้งต้นก็ตาม สติมันก็อันเดียวกัน
เส้นทางเดินอาจจะมีหลายเส้นทาง
แต่รสชาติของธรรมะนั้นก็เป็นอันเดียวกันทั้งสิ้น
จะเดินทางกาย ทางเวทนา ทางจิต ทางธรรม
รสชาติของธรรมะ รสชาติของความสงบ
รสชาติของวิมุตติ ก็เป็นอันเดียวกันทั้งหมด แล้วแต่ความถนัด

เพราะฉะนั้นถ้าเราจะฝึกสตินะ
รู้ไป จนจิตมันจำสภาวะได้แม่นและสติเกิดเอง
ทีแรกจำอันเดียว ถ้านามธรรมอย่างหลวงพ่อดูโกรธ
ก็ดูอันเดียว โกรธก็รู้ ไม่โกรธก็รู้
สุดท้ายมันก็รู้นามธรรมทั้งหมด
รู้ร่างกายขยับมืออย่างนี้ สุดท้ายร่างกายขยับมันรู้ทั้งหมด
สติมันอัตโนมัติขึ้นมา พอเรามีสติแล้ว
ศีลอัตโนมัติจะเกิด สมาธิอัตโนมัติจะเกิด ปัญญาอัตโนมัติจะเกิด

หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม จังหวัดชลบุรี
19 พฤษภาคม 2567
ณ บ้านจิตสบาย

©️ มูลนิธิสื่อธรรมหลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มาคลิปเต็ม: https://youtu.be/DLm6sOtJHHU

หรือติดตามได้ที่ https://jitsabuy.com/

ช่องทางการติดตามสื่อธรรมะและข่าวสารบ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ:
Website - www.jitsabuy.com
YouTube - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
Facebook - บ้านจิตสบาย สถานเรียนรู้สู่ความรู้แจ้งอริยสัจ
LINE - @baanjitsabuy
Instagram - @baanjitsabuy
TikTok - @baanjitsabuy