Met de komst van de wintertijd duiken in Zandvliet elk jaar de eerste spoken op en in hun kielzog ook geesten en heksen. Bij het vallen van de avond bellen ze bij je aan en brengen ze je aan het schikken met wild gekrijs. Door wat snoepgoed te geven, koop je de spoken makkelijk om en vallen ze je verder die nacht niet meer lastig. Evelien Grooten vertelt je de geheimen van het bietspoken.

De Koninklijke Steltenlopers van Merchtem zijn erkend als Cultureel Erfgoed en zijn een indrukwekkende en feestelijke verschijning in het straatbeeld. Morgane Moens vertelt dat beginnen met steltenlopen niet zo moeilijk is en het kost je niks. Iedereen kan beginnen, jong of oud. Je start laag en kan dan hoger op, tot wel 4 meter. Alleen - en dat begrijp je wel - je moet toch wat gevoel voor evenwicht hebben.

Beginnen met jureren van trekpaarden lijkt makkelijk, want hoe moeilijk kan het zijn om een paard af te wegen tegenover zijn rasstandaard. Toch is er een probleem, en dat probleem schuilt bij juryleden. Ze interpreteren elk op hun manier de standaard en leggen – naar gelang hun ervaring en achtergrond - andere accenten. Volgens Andreas Van Geyte is dat probleem voor een groot deel op te lossen door de rasstandaard aan te vullen met een weging van alle onderdelen van het paard.

Bij heel wat mensen roept een schapenvelletje warme gevoelens op. Toch blijft een schapenvel met gelooide vacht een herinnering aan een dood schaap. De schapen die echter voor het vachtvilten worden gebruikt, worden gewoon geschoren en lopen daarna terug vrolijk in de wei. En dat is voor Jo Van Eeckhout toch wel een sterk argument om met vachtvilten te beginnen.

Als je ietwat handig bent, dan kan je voor enkele euro’s beginnen spinnen. Hilde Turf zweert bij YouTube. Daar vind je tientallen filmpjes die je precies uitleggen hoe je begint. Je bekijkt de filmpjes, opnieuw en opnieuw, en dat tot je alle kneepjes kent.

Wie overstapt van warmbloedpaarden naar koudbloedtrekpaarden mag iets geheel anders verwachten. Antoinette Verlinden maakte die overstap. Haar valt vooral de kalmte op bij de trekpaarden en de gemoedelijke sfeer bij de fokkers. Maar tijdens een wedstrijd, in de ring, merkt ze geen verschil: dan heeft iedereen natuurlijk ‘warm bloed’.

De cultuur rond het Belgisch of Brabants trekpaard staat op de Inventaris Vlaanderen voor Immaterieel Cultureel Erfgoed.

Als je deelneemt aan een sportwedstrijd, dan oefen je vooraf. Maarten Camerlinck vindt dat je ook met je trekpaard in de week moet oefenen om zo samen - geleerd en rustig - op een wedstrijd in het weekend te verschijnen. Maarten vindt ook dat – als je aan prijskampen wilt deelnemen – je de fouten van je paard moet durven zien. Pas dan kan je aan die fouten werken en zo je trekpaard op z’n zondagse best presenteren.

Wie wil deelnemen aan trekpaardprijskampen, moet zich niet druk maken over de wedstrijd. Voor Karolien de Paepe is vooral de ambiance, de sfeer op zo’n prijskamp van belang. En of je nu eerste of laatste bent, als je die dag goed overeenkomt met je paard, dan ben je al gewonnen.

Reuzen zie in stoeten en op feesten grote sier maken met fraaie karakterkoppen en kleurrijke gewaden. Omdat hoofd en kleren niet kunnen zweven, zorgt een vlechtwerk van lichte takken voor een stevige structuur. Als je zelf een reus wil vlechten, moet je wel eerst het mandenvlechten perfect onder de knie hebt. En dan moet ook je weten dan je werk nooit gezien zal worden. Het zit immers steeds verborgen onder de kleren van de reus. Lieve Lieckens vertelt over een verborgen ambacht.

Wil je rieten manden maken en dus vlechten met riet, dan heb je een probleem. Dat bestaat niet. Manden vlecht je met wilg, met gekweekte wilgentenen. Lieve Lieckens zet je op de juiste weg.