Witloof oogst je na drie tot vier weken. Toch kan je van ongeveer begin oktober tot eind maart Brussels en Brabants grondwitloof kopen. Dennis Cardoen vertelt hoe zo’n lange spreiding mogelijk is. Beginnen met grondwitloof telen is immers niet zo moeilijk… vertelt Dennis, alleen erg veel werk.

Het grootste probleem bij het bereiden met witloof is… “wat ga ik nu maken met mijn witloof?” Volgens kok Jeroen De Pauw is dat een probleem, omdat je met witloof ontelbare kanten op kan. Zelf houdt hij vooral van goed in boter gestoofd grondwitloof.

Grondwitloof telen vraagt - naast een investering - bijzonder veel kennis en ervaring. De gouden tip van Rudy Pasgang luidt dan ook: begin niet te groot. Zaai eerst een halve hectare in en begin daarmee. Start dus kleinschalig, want je hebt drie jaar praktijkervaring nodig voor je het telen onder de knie hebt.

Grondwitloof wordt ambachtelijk geteeld en is erkend erfgoed. Eind vorige eeuw waren er nog 900 witloofboeren, vandaag een 120-tal. Frans Van Meldert - voorzitter van vzw Brussels Grondwitloof - hoopt op een aflossing van de wacht. Wie zich geroepen voelt, kan er best aan beginnen door bij een witloofteler - in vertrouwen - een goede variëteit zaad te kopen.

Voor Ruben Pierards is het bij het boomslepen de kunst om de ketting zo aan te leggen, dat je het paard zo weinig mogelijk belast. En wie met een ervaren paard aan de slag gaan, hoeft niet zo zeer meer op zijn paard te letten, maar moet vooral de boom in de gaten houden.

Boomslepen leer je met vallen en opstaan. En ook door hier en daar iets op te pikken. Maar de basis is een goede band tussen de menner en zijn paard. Voor Tom Hermes is het sleutelwoord ‘vertrouwen’. Vertrouwen is alles.

Wanneer je met een verantwoordelijke van een paardenasiel spreekt, dan krijg je geen verkooppraatje, maar krijg je precies te horen waar de valkuilen liggen wanneer je al je dromen projecteert op een paard. Denk na voor je een trekpaard, rijpaard of pony in huis haalt, want zoals Marina het terecht zegt: de beste vriend van de mens verdient ook het beste leven.

Onervaren beginnen met een onervaren paard, dat vindt Sam Stylemans geen goed idee. Hij vindt het ook de omgekeerde wereld om eerst een trekpaard te kopen en om dan te bedenken wat je ermee gaat doen. Zijn advies luidt: loop eerst eens rond op een ploegdag of op een paardenevenement en informeer je goed. Beslis wat je met een trekpaard wilt doen, en zoek pas dan een paard en de begeleiding die bij je passen.

Ides Versyck is jurylid bij het Belgisch Trekpaard. Hij vindt het erg belangrijk dat de jury de rasstandaard volgt en neutraal is. Toch weet hij dat jureren geen zuivere wiskunde is. Want er zijn immers drie juryleden. Die juryleden hebben een eigen achtergrond en mening, ze gaan in discussie, ze geven en nemen. Zo’n jury leert nog elke dag bij… De cultuur rond het Belgisch of Brabants trekpaard staat op de Inventaris Vlaanderen voor Immaterieel Cultureel Erfgoed.

De beste stuurlui staan aan wal, en dat geldt zeker tijdens een keuring van paarden - rijpaarden, pony’s of trekpaarden. Herman Tollenaere vindt dan ook dat je niet te jong een plaats in de jury mag ambiëren. Een jurylid moet de nodige bagage hebben - dus kennis en ervaring - en moet ook vertrouwen en gezag uitstralen - zowel naar de fokkers als naar het publiek toe. Volgens Herman ben je pas vanaf veertig jaar rijp voor een plaats in een jury.