Ben bi kitap okudum

Konusundan çok yazım tekniğiyle beklentilerin yaşamaya engel oluşunu irdeleyen, yer yer kendinden nefret ettirmeyi bile deneyen, yine de sevilebilir görülüp görülmeyeceğini deneyen, bunu karakterlere, betimlemelere ve hatta sayfa yapısına bile bir kılıf gibi giydiren bir deneysel edebiyat eseri ile karşı karşıyayız.

“Beklediğin gibi değilsem de yine de oynar mısın benimle?” yazarın okuyucuya büyük sorusuydu bence.

Kitaba ya da bölüme dair söylemek istediklerinizi instagram’da @benbikitapokudum hesabındaki bölüme ilişkin postun altına bırakabilirsiniz.

Bundan 110 sene öncesi günlük hayatında neler oluyordu? Alafranga adetler içselleştirilmeden giyilince üzerimizden nasıl sarkıyor, yakışmamasından da öte nasıl rezil ediyordu? Açgözlülük serde olunca eğitim, anca buna yeni bahaneler icat etmeye yarıyordu. Huylu huyundan vazgeçmiyor, gören gördüğünden de geri kalmıyordu.

Seni sevmiştim Hüseyin Rahmi ama tecavüzcüsüne meyleden kadın şakası hangi devirde olursa olsun bir mizojini alametidir; kabul edilemez.

Bölüme ilişkin söylemek istedikleriniz olursa instagram’da @benbikitapokudum hesabının altında buluşabiliriz.

Nobel ve Booker ödüllü Afrikalı yazarların da desteğiyle Afrika’yı ve edebiyatını görünür kılmayı hedefleyen Caine Ödülü almış öykülerin derlendiği bu kitap benim pek aşina olmadığım ve kendi içinde de birbirinden çok farklı yaşama şekillerine perde aralıyor.

Yorumlarınız varsa instagram’da @benbikitapokudum hesabında bölüme ilişkin postun altında buluşabiliriz.

Neden bunu yaşıyorum? Neden burada, bu evde, bu şehirde, bu bedende ve bu hikayeyi yaşıyorum? Beni buraya bağlayan, çağıran şeyin bu yaşadığımla ilgilisi var mı? Benden önce buralardakiler neler yaşadı?

İnsanın hayatına, yaşadıklarına anlam verme ihtiyacı içindeyken etrafıyla, etrafındaki dünyayla ilişkilenmesi, onu merak etmesi, hikayelerini araması bana çok anlamlı geliyor.

Kristy Bell’in evindeki su tesisatı sorunları ve dağılan evliliğini, içinde yaşadığı apartmanın hikayesini ve Berlin’i üzerine sizin de söylemek istediğiniz bir şey varsa instagram’da @benbikitapokudum hesabında bölüme ilişkin postun altında buluşalım.

Yüne bir polisiye romanla buradayım…

Hikmet Hükümenoğlu’nun sürükleyici dili sayesinde film gibi izlenen bir hikaye olsa da benim kurguda anlayamadığım konular oldu. Bölümde kendi çözemediğim yerlerden bahsettim, eğer sizin bu konulara açıklamalarınız ya da bölüme dair herhangi bir yorumunuz varsa instagram’da @benbikitapokudum hesabındaki bölüme ilişkin postun altında buluşalım.

1880’lerin sonlarında Yeni Zellanda’nın Maori yerlilerinden 3-5 kuruşa satın alındığı zamanlarda adaya altın aramaya gelen, geçmişinden kaçan insanların arasında geçen müthiş bir polisiye. Karakterler, olay sıralamaları ve mekanlar astolojik gezegenler, gezegenlerin konumları ve hangi evde olduklarına göre şekilleniyor. Astroloji ile ilginiz olmasına gerek yok ama varsa çok daha fazla zevk alacağınıza eminim.

Instagram’da @benbikitapokudum hesabında bölüme ilişkin postun altına gelin de kitabı konuşalım:)

Buradaki “yetenek” keşke resim, müzik alanında olsaydı ama bir çocuğu en büyük yeteneğinin ebeveyninin yaşamasına izin verilmeyen, bilinçaltına itilmiş duygularını yansıtabileceği bir varlık olması gerektiğini sezgisel olarak fark etmesi olduğunu anlatıyor Alice Miller. Hayatta kalmak için ebeveynini memnun etmesi gerektiğini bilen çocuğun, duygularını olduğu gibi yaşarsa sevilmeyeceği korkusu ile zaman içinde kendi duyguları ile temasının bozulmasının yıkıcı sonuçları ve psikoterapinin bunun neresinde durduğu üzerine kafa yoruyoruz.

Bölümle ve Alice Miller’la ilgili yorumlarınızı instagram’da @benbikitapokudum hesabındaki bölüme ait postun altına bırakabilirsiniz.

Biliyorum, herkes Covid19 döneminde bu kitabı okudu; okumadıysa da kitabın kapağını gördüğü anda hemen tanıyabilir. Ama anlarsınız ya, ben popüler olanı popülerken yapmamayı cool sanan o kızım...

Körlüğün bir salgın olarak tüm insanlığı ele geçirdiği bu kurguda kurduğumuz medeniyetin ne kadar kırılgan ve pisliğe bulanmaya yatkın olduğunu düşünmeye davet ediliyoruz. Yaşadığımız gerçek pandemi nedeniyle buradaki metaforları gerçek zannederek yorumlamaya daha teşneyim. Gerçekten görme yetimi kaybetsem ne yaparım diye düşündüm sürekli ama burada görmek, sadece görmek değil... Körlüğün sadece körlük, pisliğin sadece pislik olmadığı gibi... Herkesin mağduriyette eşitlendiği bu kriz anında bile işbirliği ve hoşgörüde örgütlenilememesi, zorbanın kurduğu iktidarın zulmüne uzun uzun boyun eğilmesi sadece bu kurgunun özelinde düşünülmesi gereken bir konu değil... Utanç duygusunu geri kazanmak-onu belki de bir süre yüceltmek- toplumların şifası gibi geliyor bana...

“Kötüler neden daha kolay örgütlenir?” sorusunun cevabına ilişkin fikriniz varsa instagram’da @benbikitapokudum hesabında bölüme ilişkin postun altında buluşalım.

Büşra Sanay’ın 110 yaşındaki yaşayan tarihimiz Sümerolog Muazzez İlmiye Çığ ile söyleşisinden kendime aldığım notları, altını çizdiğim anektodları paylaştığım bu bölümde bir yaşlının nasihatlerini değil, zamana uyum sağlayarak yaş almış berrak bir zihnin tecrübelerini aktarıyor olmaktan çok mutluyum.

Bölümle ilgili yorumlarınızı instagram’daki @benbikitapokudum hesabında bölüme ilişkin post’ta benimle paylaşabilirsiniz.

Ben bir Ayşegül Çoruhlu hayranıyım. Kitaplarını bence okuyun ama diyorsanız ki okumam, o zaman youtube kanalını biraz karıştırın, instagram hesabını takip edin. Tutkulu olduğu uzun ve kaliteli yaşam konusunun ülkemizdeki öncüsü ve tam bir bilim nerd’ü. Son kitabının benim için öne çıkan başlıklarını anlattım ama kendisi zaten sonsuz bir bilgi deposu. Varsa yorumlarınızı instagram’da @benbikitapokudum hesabındaki bölüm postunun altına bekliyorum.