Ben bi kitap okudum

Dedeni severdim süt oğlan…

Serinin ilk kitabı olan “Gecelerin Kitabı”nda savaşın nesiller boyu süren yıkıcı etkisini ifade etmek için büyülü-gerçekçilik çok çok iyi bir tercihti ama kişisel bir öfke ve intikam hikayesinde romantik bir dramatizm hissi bırakti bende.

Bence ilk kitabın yanına yaklaşmaz ama sizin de söylemek istediğiniz bir şeyler varsa aşağıdaki linkten instagram profilimize gidip bölüme ilişkin postun altına yorum bırakabilirsiniz.

“Her anlama, bir yanlış anlamadır.” Gadamer

Birbirinin dilini konuşamazken anlatacak hikayeleri hiç bitmeyen Kubilay Han ile Marco Polo’nun gel zaman, git zaman, birbirlerinin dillerine aşina oldukça muhabbetleri yavanlaştı. Konuştukları ortak dilde kullandıkları kelimelerin, her ikisi için kişisel ve sınırlı anlamları vardı. Ona bakan kişisinin geçmişine göre şekillenen kent gibi; algı, deneyimi biçimlendirdi.

Gezip gördüğü kentleri anlatıyordu Marco Polo. Anlattıklarının hayal mi, gerçek mi olduğunu anlayamadı Kubilay Han. Anlatılanları evirip çevirip benzeteceği bir kent, muhakkak vardı.

Calvino’nun strüktürünü, ilişkilerini, böyle giderse yaşanamayacak hale gelişlerini tasvir ettiği 55 kentte sizi çıkardığı bir yolculuk bu… Tek sınırı, kelimelere sizin yüklediğiniz anlam olan bir yolculuk.

Bölüme dair söylemek istedikleriniz olursa aşağıdaki linkten instagram hesabımıza giderek bölüme ilişkin postun altına yorum bırakabilirsiniz.

Nesiller arası hikayeler anlatmanın en güzel yolu büyülü-gerçekçilik, en büyük olayların bile geçiciliğini hissetmenin en teselli edici hali… Belki dolaylı bir iz kalır sonrakilere, neden yaptıklarını bilmedikleri bir hareket, ne anlama geldiğini bilmeden mırıldandıkları bir söz… Yaşarken çok kıymet verdiğimiz, hayatın akışını değiştiriyormuşuz gibi hissettiğimiz o eylemlerimizin uçuculuğunu anlayabilmek, insan kibrime iyi geldi…

Varsa söylemek istediğiniz, instagram linki aşağıda… Haberleşiriz.

Sevgili eşim için futbol konuştuğumu duymak müthiş bi gerginlik yaratıyordur eminim, o kara gün bugün…

Ama daha çok çocukluktan, kulüp kültürünün korunmasından, sürekli kazanmak gerekmesinin geçmişin başarılarını unutturuyor oluşundan, bir sahne önü karakteri olan oyuncunun tarzından, gol sevincinden, yenilgiyi göğüsleyişi, bir tribün dolusu taraftarın sevgisini ve öfkesini üzerinde hissetmesinden bahsedeceğiz.

Bölüme ilişkin söylemek istediğiniz bir şey varsa aşağıdaki linkten Instagram hesabımıza giderek bölüme ilişkin postun altına yorum bırakabilirsiniz.

Defne Çizakça’mızın farklı dillerde konuşan cadıların kuyruklarını birbirine bağlamayı başarabildiği son kitabı ANSUZ, “politik bir büyü” 💫

Bir masallar kitabı “Ansuz”. Ondan bahsetmeye çalıştığım, bi yandan da self-therapy’ye dönen bu bölümle ilgili düşünüyorum da, belki de aksi mümkün değildi… Masallar katman katman, size hangi katman konuşuyorsa, o zamanda oradan dinliyorsunuz.

Bölüme dair söylemek istediğiniz bir şey varsa, aşağıdaki linkten Instagram profilimize giderek

bölüme ilişkin postun altına yoeum bırakabilirsiniz.

İngiltere’nin soğuk ve nemli havasından kaçıp Yunanistan’ın Korfu Adası’na yerleşen bir anne ve 4 çocuğunun hikayesi.

Drama yok, elem yok, keder yok.

Siesta var, hayvanlar var, şakalaşmalar ve taşındıkları adamın tadını sonuna kadar çıkaran insanlar var.

Gerald Durrell İngiltere’nin ünlü doğa gözlemcilerinden biri. Soyu tükenmekte olan hayvanlar için kurduğu bir bakım merkezi ve çok sevilen BBC belgeselleri var. Otobiyografik ögeler taşıyan bu kitabında çocukluğunda yaşadıkları Korfu Adası’nın onun hayvanlara olan merakını büyüteceği mükemmel bir ekosistem olduğunu görüyoruz.

Kitaba dair söylemek istedikleriniz varsa, aşağıdaki linkten instagram profilimize gidebilir,

bölüme ilişkin postun altına yorum bırakabilirsiniz.

https://www.instagram.com/benbikitapokudum?igsh=MWJmNXkwajJmdWRueA%3D%3D&utm_source=qr

Duyu organlarımızın dış dünyadan aldığı datayı beyin nasıl kodluyor? O kod bir hatıraya dönüşüp nasıl tekrar şekilleniyor?

Görme duyusu, diğer tüm duyuların bir teyit mekanizması olarak çalışıyor? Beynin yarısından fazlası görsel uyarana tepki veriyor; üstelik hatırlama gibi fonksiyonlarda da beynin yine bölgeleri cevap veriyor.

Zaman en önemli mesafe ölçme aracı, tüm dataların bir önceki an ile kıyaslanması ile farklar analiz ediliyor.

Bölümle ilgili yorumlarınızı aşağıdaki linkten Instagram hesabımıza giderek bölüme ilişkin postun altına bırakabilirsiniz.

“Bebeğim, sen apolitik değil, korkaksın!”

1. ve 2. Dünya Savaşları’nın sonunda hep kazanana hak veren, tek derdi hayatta kalmak ve kazanımlarını korumak olan kahramanımız, içinden geçtiğimiz dönemde iyi bir özeleştiri fırsatı da sunuyor.

Tarihin doğru tarafında durmanım gönül rahatlığını yaşayabilmek herkese nasip olmuyor.

Kitapla ya da bölümle ilgili fikirlerinizi aşağıdaki linkten instagram profilimize giderek bölüme ilişkin postun altına yorum olarak bırakabilirsiniz.

Şimdiye kadar okuduğum doğum oranı en yüksek kitaptı!

İlk Dünya Savaşından önce başlayıp 2. Dünya Savaşının bitmesine kadarki bir zaman çizelgesinde, savaşın yıkıcı deliliği sonucu dünyaya gelen bir adamın yine savaşın getirdiği ölüm ve deliliklere, büyükannesinin kendisine bıraktığı tek mirası olan gülümsemesi sayesinde katlanabilmesinin büyülü hikayesi…

Kitaba dair yorumlarınız varsa aşağıdaki linkten Instagram hesabımıza giderek bölüme ilişkin postun altına yorum olarak bırakabilirsiniz.

https://www.instagram.com/benbikitapokudum?igsh=MWJmNXkwajJmdWRueA%3D%3D&utm_source=qr

Başıma bi şey gelmeyecekse tüm karakterler ak pak çizilmişken Tanpınar’ın ideal Türkiye’sine uymayan, sorgulayan tek karakter olan Suat’ın tüm kötülüklerin yuvası haline gelmesini fazla manipülatif buldum.

Tanpınar tüm kitap boyunca yeni Türkiye’nin geçmiş mirasını unutmadan modernleşmesi gerektiğini oldukça didaktik bir ifadeyle savunmuş. Sahip çıkmak istediği geçmiş mirası da sadece Osmanlı Müslüman geleneklere sıkışmış. Başka türlüsü mümkün mü, eskiye dair bir bağ hissetmiyorum, diyen Suat zaten hızlıca dinsiz, hemen arkasından da çapkın ve şerefsiz olup ölürken bile milletin mutluluğunun ortasına incir ağacı dikmeyi becermiş. Uyum sağlamayanı, sağlayamayanı böyle şeytanlaştırmak, geçiş süreçleri, bir şeye bağlanmadan yaşanabilecek arada bir yerler olması imkansızmış gibi hemen diğer uca savurmak bana tehlikeli geldi açıkçası.

Kitaba ve bölüme dair fikirlerinizi aşağıdaki linkten instagram hesabımıza giderek bölüme ilişkin postun altına bırakabilirsiniz.