٤٧ساله هستم ازدواج سنتي كردم ودقيقا ده روز بعد از عقد فهميدم شوهرم تنوع طلبه و با اذيتهايي كه توي نامزدي كرد من در خواست طلاق دادم ولي چون تنها مرد زندگيم بود بعد از اينكه اصلا توي دادگاه حاضر نشد متاسفانه گول خوردم و عروسي كردم يكسال بعد باردار شدم ووقتي بهش گفتم من رو باكتك برد براي سقط جنين وبا قرص وامپول بچه از بين نرفت ومجبور شدم نگهش دارم وبا بي توجهي وبي مهري بسيار زياد بارداري رو طي كردم در ضمن شاغل هم بودم در يازده ماهگي بچه با ترك اون از منزل و گرفتن خونه مجردي ودادخواست طلاق از طرف همسرجدا شدم وهيچ كس نفهميد دليل داد خواست اون چي بود به ارث پدري رسيد و گفت طبق ايه قران تمام حق وحقوق رو ميدم وطلاق ميدم من هم به خاطر اينكه شايد منصرف بشه بچه رو رسما نگرفتم ولي تمام مخارج وبيمارشدنش رو من جمع وجور ميكردم وبيشتر پيش من بود تا اينكه ديدم رفت توي يكي از ملكهاي موروثيش وبا بچه تنها زندگي ميكرد ومن هم بدون اينكه دنبالم بياد بخاطر بچه رفتم وباز خيلي عذابم داد تا خونه رو ترك كنم ولي نرفتم چون مدتها بود حكم طلاق رو گرفته بود ولي مهظر نيومد تا اينكه در خواست تعيين تكليف دادم وقاضي مجبورش كرد طلاقم رو بده بعد ازشش ماه از طلاق شروع كرد به پشيماني وخانوادش رو مجبور كرد هر روز ميومدن اداره تا منو راضي كنن خلاصه به خاطر بچه مجدد رجوع كردم ديدم كه همش حقه بود وفقط ميخواست بچه رو به من بندازه من ميرفتم اداره اون زن مياورد خونه وبعد از شش ماه دوباره يه روز باچاقو اومد اداره از من امضاي طلاق توافقي گرفت واينبار من ديگه پسرم رو گرفتم خلاصه كه الان پسرم شده ٢١ ساله ولي متاسفانه چون پدرش اختلال شخصيتي داشت ونمي دونست از زندگيش چي ميخواد ودايم پشيمون ميشد ومن ديگه حاضر به برگشت نبودم همش روي پسرم كار ميكرد كه من ميخوام بر گردم به زندگي ولي مادرت نميخواد خلاصه كه پسر باهوشم رو هر طور كه ميتونستم به المپياد رياضي وكمر بند مشكي تكواندو رسوندم ولي اون همش رو مغزش كار ميكرد ومن به خاطر پسرم سكوت ميكردم كه يه روزي ميفهمه ولي متاسفانه تمام زحماتم بي ثمر موند ونتونستم از پس اذيتهاي پسرم بر بيام اونهم شده بود لنگه پدرش بي مسئوليت وخوش گذران چون هفته اي يكبار ميرفت پيش اون وچيزهايي رو كه نبايد ببينه ميديد وهر وقت نميذاشتم بره تهديد ميكرد وبه پسرم ياد ميداد به مادرت بگو همانطور كه حضانت رو دادم ازش پس ميگيرم پس تو بايد به ديدنم بياي وبا اين كارش باعث شد دايم پسرم مقابل من باشه وگوش به حرفم نده خلاصه كه در ١٥ سالگي با در گيري كه پسرم ايجاد كرد وبا مشت ولگد زد ماشينم رو خراب كرد ونميتونستم كنترلش كنم ولي باز هم اشتباه كردم گفتن پشيمونن برش گردوندم بعد از دو سال چون تو اين مدت پدرش  هزينه مدرسش رو نميداد و ديگه بچه از درس خوندن افتاد دو باره برش گردوندم وكلي روش سرمايه گذاري كردم و مدتي گوش به  حرف ميداد ولي باز ميگفت من زندگي كردن تو وبابا رو نديدم بايد يه مدتي صيغه بابا بشي تا من ببينم من قبول نكردم خلاصه كه باز هم اذيت توسن بيست سالگي پدرش رو با درگيري ودست زخمي اورد خونه كه بايد با هم زندگي سه نفره شروع كنيم من ديگه قبول نكردم وبيرونشون كردم پدرش الان زن گرفته وباز بچه رو پس زده واون تنها با دوستهاش زندگي ميكنه وهر چند وقت با پيامهاي تهديد پسرم كه بايد با من زندگي كنه با پدرش ميرن پيش خانوادم كه منو مجبور كنن پسرم رو نگه دارم و من ديگه تحمل روبرو شدن با اون رو ندارم  چون فقط موقعيت  منو ميخواد وحاضر به ادامه تحصيل و كار نيست فقط عين پدرش ميخواد خوش گذراني وشب بيرون موندن كنه ومن ديگه توانايي مقابل شدن باهاش رو ندارم چيكار كنم نميدونم؟؟؟؟

سلام وقت بخير گفته بودين از موقعيتم بگم عرض كنم كه كارمند دولتم ٢٢ سال سابقه كار دارم وخدا رو شكر ميكنم كه فوق العاده با غيرتم ودر ١٦ سالگي كه پدرم فوت كرد دانشجوي دانشگاه ازاد بودم چون زماني كه دانشگاه ازاد تاسيس شد شرط گرفتن ليسانس داشتن ديپلم بود ولي متاسفانه بعد از فوت پدر مجبور به ترك دانشگاه شدم ولي در حال حاضر كارداني مديريت بازرگاني هستم البته اونهم در مقطع كارشتاسي قبول  شدم ولي اونهم چون پسرم سن بلوغ بود ومن هم كار ميكردم هم دانشگاه اونم توي مقطع كارداني كات كردم ومدرك گرفتم ودر حال حاضر دبير كميسيون پزشكي هستم و از لحاظ مالي كاملا مستقل وبه لطف خدا خونه وماشين از خودم دارم تنها موردي كه خيلي اذيتم كنه داشتن فرزند نا اهله كاشكي ميشد خوابيد وبيدار شد وديد كه همه اين اتفاقها يه كابوس بوده واقعا بعد از بيست سال دارم كم ميارم وواقعيتش دنبال مهاجرتم از پيري خيلي ميترسم چون تنها اميدم فقط يه مادره و خواهر هم ندارم و ٤ برادر دارم كه متاسفانه فقط يكيشون تقريبا موفقن و دو تاشون متاركه كردن دليلش هم بهر حال زندگي نابهنجار پدر ومادر والانم بي عقلي وضعيف بودن خودشونه بهر حال ريشه هاي زيادي داره ولي من دارم تحقيق ميكنم راه حل مناسبي پيدا كنم براي مهاجرت شايد دورا دور بتونم به بچم كمك كنم ولي اينجا اينقدر ترس واذيت اونها بر من غالب شده كه اصلا قادر به شنيدن صداي پسرم هم نيستم در ضمن به لطف خدا دارم كلاسهاي عرفان رو هم دنبال ميكنم وخودم رو رها نكردم خوشبختانه وهمش در حال مشاوره وتحقيق وخود سازي هستم

اتقاد پذیری و عزت نفس 

شهلا جان دوماه پیش دکتر بمن گفت یکبار سکته کرده ام و معلوم نیست در چه زمانی بوده. و باید بیشتر مراقب خودم باشم. 

خودم اصلا نگران نیستم.اعتقادم بر اینه که هر وقت قراره برم, خوب میرم. حالا چه غصه بخورم یا نخورم. 

دلم نمیخواد به خانواده ام بگم و اونها همیشه نگرانم باشن. 

سوالی که دارم اینه که آیا باید بهشون بگم که پیش زمینه ای داشته باشن و ناگهانی نباشه؟؟؟

          سلام شهلا جون خوبين؟ يه سوال داشتم

اگه لطف كنيد جواب بديد

من تقريبا دوماهه كه با همسرم مشكل دارم و قهر كرده و يك كلمه هم حرف نميزنه دو سه بار جلو رفتم براي رابطه زناشويي و آشتي و پس زد منو بعد روز بعدش بدونه اينكه باهام حرفي بزنه مياد رابطه برقرار ميكرد و ميرفت من فكر ميكردم آشتي كرده ولي همچنان قهر بود دوباره ديشب برا رابطه اومد ولي ايندفعه قبول نكردم و بهش گفتم اگه فقط براي خواسته خودت مياي و ميخواي دوباره قهر كني من نيستم اونم ول كرد رفت

حالا ميخوام بدونم علت اين رفتارش چيه و من چيكار بايد بكنم

راستش وقتي مياد و كارشو ميكنه و ميره و بعد دوباره قهر از سر ميگيره واقعا احساس ميكنم داره به روح و جسمم تجاوز ميكنه

واقعا شرايط سختي برام هست

خواهش مي كنم راهنماييم كنيد كه عكس العمل درست چيه

ممنونم از لطف و وقتي كه ميگذاريد

اينم بگم كه توي اين يكماهو خورده اي يه خريد كوچيكم برا خونه نكرده و من خودم خريداي وسيله و خوراكي رو انجام ميدم اون فقط اجاره خونه رو ميده

شهلا جون يه نكته ديگه هم اينكه يبار بهش گفتم پاشو بريم خريد گفت من با تو كار ندارم گفتم پس چرا ديشب اومدي سراغم گفت مهريه تو ميدم وظيفته! اصلا نمي دونم منظورش چي بود!

اصلا من تاحالا حرف مهريه رو نزدم باهاش

فقط تو همين دعواي آخر گفت توافقي جدا بشيم كه من گفتم اگه ميخواي طلاق بدي برو از راه قانوني اقدام كن.

          سلام خانوم دکتر 

من یکساله که ازدواج کردم و بچه هم‌ندارم 

دوسال هم نامزد بودم

الان به یکسری مشکلاتی خوردم که قبلا نبود 

همسر من شدیدا مردم گریز هست و با کسی که جدید بشناسه تمایلی به مراوده و رفت و امد نداره 

با دوستای خودش که همه متاهل هستن فوق العاده راحت و خوش برخورده ولی در مقابله دوستانه من کاملا جبهه میگیره و نمیاد توی جمع 

اما از من میخواد که من برم 

شدیدا ادم خود بزرگ پنداریه 

جوری که علنی میگه همه باید از من اطاعت امر کنن 

میگه اون کاری که من‌میکنم و تصمیمی که من میگیرم درست و بهترینه و باید اجرا شه 

حتی اسم کوچیک‌من رو توی خونه در حریم دو نفره صدا نمیکنه 

بیرون از خونه هم اصلا 

از من توقع داره همه جا به بهترین شکل از کسانی که خودش دوست داره پذیرایی کنم و در مقابل برای خواسته های من جبهه میگیره 

شاید مسخره باشه ولی همه فیلم مختارنامه رو دیدن و شوهرمن شدیدا توی اون شخصیت غرق شده و مداوم صحبت از سیاسته اون میکنه و کارای خودشم با همون سیاست انجام میده 

پیش هیچکس‌با من حرف نمیزنه میگه بهم‌ میگن زن ذلیل و من صلابتم زیر سوال میره

توی اون دوسال نامزدی هم به این شکل نبود 

چه کنم من 

واقعا نمیدونم

سلام شهلا جون خدا رو سپاس که با شما آشنا هستم و از طریق کانال همیشه صدای آرامش دهنده  شما رو گوش میدم اگر میشه راهی بگین که با خودمون چطور صلح کنیم الان داشتم گوش میکردم  واقعا منم آدم پر توقع از این دنیا هستم و این که حالم بد شد واقعا و های های گریه کردم به خاطر  اینکه چرا اینقدر ناشکر و ... هستم و واقعا این سایه ها منو اذیت میکنه 🙏🌺

شهلا جون سلام مشكلات من و تا حدي ميدونين هرچي تلاش ميكنم بهش نزديك بشم اجازه نميده همش پس ميزنه، ميگه الان وقتش نيست و از اين رفتارها اصلا من و نميبينه خسته شدم ديگه و يك مساله ديگه سر ازدواج ما مادر شوهرم خيلي مداخله كرد سر خريد سر مراسم الان كه دختر خودش در شرف ازدواج هست يك جور ديگه رفتار ميكنه الان همه بههترينها رو براي دخترش ميخواد منم  خيلي خوب تو همه مراسم ها شركت كردم اما مسايل كه گذشته يادم مياد عين يك زخم شده هرچي سعي ميكنم فراموش كنم نميتونم ميشه راهنمايي كنين من در به سري كمال منتظر پاسخ شما هستم مرسي از اينكه هميشه مسير و برام روشن ميكنين 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻♥️♥️♥️♥️♥️

ا سلام و احترام خدمت خانم حسینی عزیز 

از مطالبی که در کانال به سوی کمال گذاشتید بهره بردم و سپاسگزار هستم. 

فقط یه  سوال داشتم در مورد پسربزرگم که  پانزده ساله هست . از ابتدا بسیار روی آموزش بچه هام حساس بودم و سعی کردم که در مسایل درسی کمکشان باشم. خودم معلم دبیرستان بودم ولی با به دنیا آمدن پسرم کارو رها کردم. پسرم هر وقت درس میخونه بمن میگه فقط برای تو درس میخونم. وقتی بهش نگم اصلا سراغ درس نمیره. حتی یه  مدت با خودم کار کردم که بهش تذکر ندم،  نمرات خیلی بدی گرفت و براش عادی شد بعد از مدتی. وبعدشم گفت اگر بمن نگی و کاری با من نداشته باشی من درس نمیخونم اصلا بخاطر تو درس میخونم. در ضمن پسرم بیشتر از نیم ساعت نمیتونه تمرکز کنه که از دبستان بیش دکتر  بردم و گفتند مادر باش معلم نباش  . تا پارسال  که پایه هشتم بود همیشه جز شاگردی خوب بود. با معدل 18:75البته با حمایت من . تمبک میرفت که پیشرفت خوبی داشت ولی از بس تمرین نکرد دیگه این ترم ثبت نامش نکردیم. شنا حرفه ای شده بود که مریض سخت شد و گفت  دیگه نمیرم و اصرار ما هم بی نتیجه شد. امسال امتحان نهایی داره و من بسیار نگران شرایطش هستم. ریاضی و علوم و فارسی رو باید با من بخونه وگرنه نتیجه خوبی نمیگیره.واقعا نمیدونم چکار کنم الان که نزدیک امتحانات هست نمیتونم رهاش کنم. وقتی پیامی رو خوندم مبنی بر پیشرفت تحصیلی یکی از عزیزان خوشحال شدم براشون و آرزو کردم برای پسر من هم اتفاقات خوبی بیفته. میدونم که مشکل از من هست و درس برام اولویت داره و شاید فشار من باعث خستگی اش شده.  پسر من از نظر اخلاقی پسر خوبی هست و  رضایت ما براش مهم هست.دایم میگه "من داغون هستم خسته ام. مدرسه رو دوست ندارم.هیچی خوشحالم نمیکنه" میگه "سختترین کار برام درس خوندن هست و گاهی میگه میشه برم سر کار درس نخونم". و این ما رو نگران کرده  میخواستم کمکم کنید که چطوری میتونم باهاش رفتار کنم که از این بی انگیزه بودن دربیاد.البته وقت مشاور هم براش گرفتم.که قرار شده تماس بگیرند. از توجه شما سپاسگزارم 🙏

ا سلام و احترام خدمت خانم حسینی عزیز 

از مطالبی که در کانال به سوی کمال گذاشتید بهره بردم و سپاسگزار هستم. 

فقط یه  سوال داشتم در مورد پسربزرگم که  پانزده ساله هست . از ابتدا بسیار روی آموزش بچه هام حساس بودم و سعی کردم که در مسایل درسی کمکشان باشم. خودم معلم دبیرستان بودم ولی با به دنیا آمدن پسرم کارو رها کردم. پسرم هر وقت درس میخونه بمن میگه فقط برای تو درس میخونم. وقتی بهش نگم اصلا سراغ درس نمیره. حتی یه  مدت با خودم کار کردم که بهش تذکر ندم،  نمرات خیلی بدی گرفت و براش عادی شد بعد از مدتی. وبعدشم گفت اگر بمن نگی و کاری با من نداشته باشی من درس نمیخونم اصلا بخاطر تو درس میخونم. در ضمن پسرم بیشتر از نیم ساعت نمیتونه تمرکز کنه که از دبستان بیش دکتر  بردم و گفتند مادر باش معلم نباش  . تا پارسال  که پایه هشتم بود همیشه جز شاگردی خوب بود. با معدل 18:75البته با حمایت من . تمبک میرفت که پیشرفت خوبی داشت ولی از بس تمرین نکرد دیگه این ترم ثبت نامش نکردیم. شنا حرفه ای شده بود که مریض سخت شد و گفت  دیگه نمیرم و اصرار ما هم بی نتیجه شد. امسال امتحان نهایی داره و من بسیار نگران شرایطش هستم. ریاضی و علوم و فارسی رو باید با من بخونه وگرنه نتیجه خوبی نمیگیره.واقعا نمیدونم چکار کنم الان که نزدیک امتحانات هست نمیتونم رهاش کنم. وقتی پیامی رو خوندم مبنی بر پیشرفت تحصیلی یکی از عزیزان خوشحال شدم براشون و آرزو کردم برای پسر من هم اتفاقات خوبی بیفته. میدونم که مشکل از من هست و درس برام اولویت داره و شاید فشار من باعث خستگی اش شده.  پسر من از نظر اخلاقی پسر خوبی هست و  رضایت ما براش مهم هست.دایم میگه "من داغون هستم خسته ام. مدرسه رو دوست ندارم.هیچی خوشحالم نمیکنه" میگه "سختترین کار برام درس خوندن هست و گاهی میگه میشه برم سر کار درس نخونم". و این ما رو نگران کرده  میخواستم کمکم کنید که چطوری میتونم باهاش رفتار کنم که از این بی انگیزه بودن دربیاد.البته وقت مشاور هم براش گرفتم.که قرار شده تماس بگیرند. از توجه شما سپاسگزارم 🙏