خانم حسینی عزیزممنونم ازجوابی که دادیدولی همه این ماجرای من برمیگرده به گوشی همسرم و گروه و..‌..که تاالانم دست بردار نیست خودم میدونم که پای کسی توزندگیمه ازکاراش مشخصه به این روزامیرسه به خودش میرسه ومن روحیم داعونه وقتی میبینم فقط به فکرخودشه و بعضی وقت اصلاامیدموازدست میدم بخدامن فقط به فکرزندگیم هستم بچه هام ولی نمیدونم شایدرسیدگی زیاداینجوری شده.

سلام خانم حسینی

با توضیحات شما برای بخشش دیگران و اینکه دیگران آزادند و کسی نمی تونه به ما آسیب بزنه، خیلی اعصابم آرامتر از قبل شده و بیشتر روی احساسات خودم تمرکز می کنم.

احساس خوبی نسبت به خودم و دیگران دارم وقتی می دونم همه ما به نحوی آسیب دیده هستیم.

ولی بعد از مدتی که احساس می کنم با خود و دیگران کنار آمده ام توانسته ام ببخشم و رها کنم گاهی که از خواب بیدار میشم احساس خشم و رنجش نسبت به دیگران دارم و اگر کسی قبلا پرخاش شدیدی داشته احساس ترس و سردی نسبت به او دارم.

غمگین و عصبانی هستم و می خواهم هر چه زودتر از این احساسات خودم عبور کنم ولی انگار باز به زمان نیاز داره و یا دوباره احساسات پنهان می شوند، به نظر شما باید چکار کنم؟در ضمن در مورد رنجشی که داشتم هم با طرف مقابل با آرامش و احترام صحبت کردم

ولی متاسفانه ایشون توجیه می کنند و من حس نادیده گرفته شدن داشتم.

 منتظر پاسخ شما هستم.

بسیار ممنون

سلام ممنون از پاسختون.فکر میکنم که خیلی خوب نتونستم حرفاموبیان کنم چون فرمودید که توضیح بدم مجدد مزاحمتون شدم.ببخشید.

واقعیتش اینه که دلیل عدم همراهی همسرم رو توضیح دادم .هیچ خشمی نسبت به مادروپدرم هم ندارم.تک فرزندبودم بنظردیگران هم خیلی خوب تربیت شدم.اصلا زیاده خواه نیستم لیسانسم وخانه دار.بخاطر تربیت بچم دوست دارم که درکنارش باشم چون مادرم شاغل بوده ونسبت به اینمورد خودم شاکی بودم

همسرم خیلی اجتماعیه.حدود ۹ سال اختلاف سنی داریم .خونه اجاره ایه اما خودم خونه دارم که به همت مادرم وباکمک مادرم وپدرشوهرم خونه خریدیمو به نام منه.خواسته هامو براورده میکنه البته که منم خواسته های محدود ودر حدوسعش دارم  .اما درمورد مادر شوهرم: بنظرشما آیا اون حق داره که درمورد رنگ موی من ؛تولد بچه ام پوشیدن دامن و انداختن گوشواره؛نوع پوشش من ؛سفررفتن ما وپوشک کردن و نکردن بچه و آزادگذاشتنش که بزار هرکاربکنه وهرجا ببخشید جیش کنه و....نظر بده؟اینکه گفتم ریلکسه برای همین حرفاشو طوری میزنه در کمال آرامش اما حرص طرف مقابلو در میاره .اینکه مادر وخواهرشو نمیبینه به من ربطی نداره اما منظورم نوع شخصیتش بود که ظاهر امر باهمه خوبه وخوش برخورد اما واقعیتش اینه که برای هیچکس قابل تحمل نیست حتی پسراش.اینم به من ربطی نداره .اما واقعا چون اینمدلیه دوست ندارم به کارمن دخالت کنه و برای آرامش خودم خواستم که ازش پرهیزکنم ونبینمش.اما دورادور تو گوش شوهرم میخونه واونم تاثیرمیگیره و میگه خودت حرفاتوبهش بگو وناراحتیتو بهش نشون بده .اما ازاونطرفم پر میشه که بد برخوردکرده درحالیکه فقط سعی میکنم چندکلامی درحد سلام واحوالپرسی صحبت کنم با مادرش.

اما پدرشوهرم : ادعاهاش درموردخودمه والا هرچی میخواد خالی ببنده به من چه ربطی داره.

میگه مثل کوه پشتتم هرچی خواستی به خودم بگو هرکاری خواستی بکن؛تو فقط لب ترکن همه دنیا فدای یه تار موت و...اما موقع عمل جا میزنه ایناست که اذیتم میکنه که دوست ندارم برم دیدنشون.والا میدونم که هرکس آزاده هرکاری بکنه.اما اینکه بخواد منو بازیچه قرار بده ودست بندازه اذیت میشم.ضمنا دخترم شیر خودمو میخوره واینکه گفتم مجبوری آمادش کردم یعنی برخلاف میلم والا درمقابل شوهرم هیچ مقاومت وبحثی نکردم چون خیلی با سیاست عمل میکنه ومنم با روی خوش بدرقه شون کردم.اما سوالم اینه که :

 واقعا اشکال نداره هروقت خواست بچه رو ببینه اجازه بدم ببرتش چون میدونم دخترم این فضاهارو دوست داره وخیلی اجتماعی و شاده اما ازجهت تربیتی وروانی این دوربودن چندروزه ازمن مشکلی در آینده ایجاد نمیکنه؟

دوم اینکه همراهی نکردن باهمسرم برای دیدن خانواده اش با این تفاسیری که گفتم اشکالی نداره؟چون مامانم خیلی دراینمورد باهام مخالفه میگه باید همراش میرفتی .

بازم ممنونم از اینکه به حرفام گوش میدید و راهنماییم میکنید🙏

سلام شبتون بخیر

شهلا جون من ی دختر۲۸ساله مجردم

حدودا چندسال پیش بایه آقاپسری آشناشدم که خیلی خوب بودیم باهم خوش میگذروندیم تااینکه گذشت وبعدیکماه بمن پیشنهادسکس دادن ومن قبول نکردم

یک روز که داشتم از دانشگاه برمیگشتم اومددنبالمو ی دفه ای انگار حال خودش نبود به طرز بدی منو بغل کردو بوسم کرد

منم هرچی مقاومت میکردم فایده ای نداشت راستش ترسیده بودم ساکت شدم واونم اروم شد بعدازماشینش پیاده شدم و دیگه اون آخرین باره رابطه بود باهاش تموم کردم به غلط کردن افتادکه منوببخشو این کارم از روی علاقه بودو این حرفا

ولی من قبول نکردم وفقط گریه میکردم

ولی خب قبلش خیلی دوسش داشتم

تایک سال بعد دیدم ی شماره غریبه بهم زنگ زدو گفت من فلانیم

شروع کردبه گریه کردن که حلالم کن من کل زندگیمو باختم ترخدانفرینم نکن

منم گفتم من همون موقع بخشیدمت وسپردمت بخدا

طی این چهارسال هی برمیگشت سمتم که بیاباهم باشیم ومن تغییرکردم

من به امیده اینکه تغییرکرده بودقبولش میکردم چون اولین پسری بودکه باهاش بودمو دوسش داشتم

خوده اونم میترسیداز اینکه دوباره کاری کنه

چون میگفت من خیلی دوست دارمو بهت حس دارم میخام تمومش کنم که بهت صدمه ای نرسه

نمیدونم چیکارکنم از ی طرف تنهام هیچ همدمی ندارم

ازطرفی میگم اگه برم سمتش بازاون خاطرات برام تداعی میشه وحالموبدمیکنه

شماراهنماییم کنید که چیکارکنم

ازطرفیم حس میکنم افسردگی گرفتم از تنهایی

خواستگارم که واسم میاد به دلم نمیشینن نمیتونم قبولشون کنم بااینکه شرایطشون خوبه

سلام خانم شهلا حسینی ببخشید این وقت شب پیام میدم خانمی هستم دیپلمه دوسال کاردانی فوریتهای پزشکی خوندم 57ساله هستم شوهرم 15ساله فوت کرده با کار کردن وخودمو دخترامو بیمه کردم ولیسانشون کردم البته خودشونم کار کردن کمک تحصیلشون کردن ومبلغی که بهشون رسید گشت وگذار کردن سه تا دختر دارم تا 24سالگی شیطنتهای معمولی داشتن با نصیحت قبول میکردن الان دختر اولم 36دوم30سوم 28سال دارن دوتا بزرگا ازدواج سفید کردن مردهارو میارن خونه وسکس دارن خوراکشون بامنه حدود ۶ ماه هست طاقتم تموم شده هرچی حرف ونصیحت ومشاوره میکنم فایده نداره همش منو دعوا میکنن افکار پوسیدتو بریز دور منم چادری هستم دختر کوچیکم به علت اعتیاد از شوهرش طلاق گرفته اونم به طرفداریه اون دوتا درآمده بیرونم کردن استدعا دارم منو راهنمایی کنید کمک فکری بدید . درضمن میخوام به علت بی احترامی وبیرونم کردن خونه اجاره کنم وسیله هامو بردارم برم لطفن شما راهنماییم کنید سپاسگزارم

 چجوری کنم بفهمن آوردن دوست مرد تو وشب موندن به ضررشون هست وبه من ضربه شدید میزنن وجوابهای تند وتیز میدن منجر به جیغ و دادهای شدید میشه ومن سکوت میکنم . سکوت میکنم میگن دارو خوردی جواب میدم بدتر میشه . مشروب . سیگار. انواع علف مثل گل . گراس میکشن تورو خدا استدعا دارم راهنماییم کنید بیش از 15مشاوره رفتم میگن بچه نیستن تو جداشو ومن همش با دلشوره زندگی میکنم

سلام شهلا جون خدا رو سپاس که با شما آشنا هستم و از طریق کانال همیشه صدای آرامش دهنده  شما رو گوش میدم اگر میشه راهی بگین که با خودمون چطور صلح کنیم الان داشتم گوش میکردم  واقعا منم آدم پر توقع از این دنیا هستم و این که حالم بد شد واقعا و های های گریه کردم به خاطر  اینکه چرا اینقدر ناشکر و ... هستم و واقعا این سایه ها منو اذیت میکنه

سلام شهلا جونم 

ليلا هستم حسابي دلتنگتم اين هفته رو نتونستم بيام مامان جراحي داشت بي صبرانه منتظرم هفته ديگه ببينمتون

ببخش مزاحمتون شدم 

شهلا جون اين پسر كوچك من كلاس سوم هست متاسفانه اصلا تكليف نمينويسه و اصلا درس نميخونه طوري كه هر دفعه زنگ ميزنن و به من اعتراض ميكنن من هم واقعا كم اوردم اصلا حريفش نميشم ، تشويق تنبيه هر كاري ميكنم جواب نميده مجبور شدم اين هفته كلاس بسكتي كه خيلي دوست داشت هم تعطيل كردم ولي بازم جواب نگرفتم لطفا بگين چيكار كنم اصلا كارم درست بوده يا غلط؟؟

ممنون اگه بگين چه كنم؟؟

سلام شهلا جونم

یه سوال در مورد پسرم امیرحسین ازتون داشتم

امیرحسین الان تغریبا ۱۵ ماهشه

دایما با انگشتش رو به چیزهای مختلف اشاره میکنه و میگه اِاِه

ما هم میبریمش سمت اون چیز یا وسیله تا دستش رو بهش بزنه

حتی وقتی چیزی هم میخواد همینه

کلا نحوه ارتباط برقرار کردنش با کلمه اِاِه هستش

ولی خیلی وقتها با حالت غر و داد این کار رو میکنه

وقتی برای خرید بیرون میریم که بدتره 

من و همسرم همه جا با خودمون میبریمش چون کسی رو نداریم بزاریمش برای همین مجبوریم پاساژ و خریدهای خونه و هایپر هم با خودمون ببریمش

البته ما زیاد اهل پاساژ و مغازه نیستیم ولی پیش میاد هر از گاهی یه دوری بزنیم و یه خریدی بکنیم

 توی پاساژ و مغازه که بدتره با صدای بلند و حتی با حالت داد دایم به چیزهای مختلف اشاره میکنه و میگه اِاِه

که ببریمش سمت چیزی که نشون میده

بعضی اوقات انگار فقط میخواد الکی سر و صدا کنه چون فقط در و دیوار رو نشون میده

ولی بیشتر مواقع به چیزهای مشخصی اشاره میکنه و میخواد که ببریمش سمت اون چیز که بتونه دست بزنه

نمیدونم اصلا کار ما درست هست یا نه که میبریمش به سمت چیزی که نشون میده

چون من از خودتون یاد گرفتم که خواسته های بچه ها سریع برآوورده بشه برای همین خیلی براش وقت میزارم و میگم بزار چیزهایی که براش ضرر نداره و تست کنه

من حس میکنم دنبال جلب توجه هستش

ولی واقعا این سر و صدا تولید کردنش تو جمع و بیرون خونه برای ما ناراحت کنندس 

مثلا چند روز پیش رفته بودم لباس بخرم صدای امیرحسین از بیرون مغازه تو اتاق پرو میومد که با حرص میگفت اِاِه وقتی اومدم بیرون دیدم باباش رو کلافه کرده از بس هی در و دیوار و مغازه ها رو نشون داده و اِاِه اِاِه کرده که من رو ببر نشونم بده و بزار لمسشون کنم

والله صدای هیچ بچه ه ای جز امیرحسین تو پاساژ نمیومد

این رفتار تو خونه هم هست منتها احساس میکنم تو خونه کمتره

من به پدرش میگم شاید از روی کنجکاویه و دوست داره اطرافش رو بشناسه

ولی این با حرص و غر و داد  اِاِه گفتنش رو نمیدونم چجوری باید آروم کنم

احساس میکنم بی کفایتیه منه که این بچه خیلی وقتها با غر و داد نیازهاش رو میگه

نمیدونم باید چیکار کنم

ممنون میشم راهنماییم کنیم

دعای صبر

 من یکسالی که خونه بودم ازاینکه کارگیرنمیومدوکلاصبح تاشب خونه بودم وبیرونم بدون اجازه نمیتونستم برم افسردگی گرفته بودم باکسی حرف نمیزدم کلاصبح تاشبم گریه بودبعدش آخرای دی ماه بودتونستم برم سرکارکارکنم اوناهم گفته بودن یک هفته اول آموزشیه اگه تونستی کارویادبگیری میمونی منم تونستم موافقت کردن بمونم حتی چندباری ازشون پرسیده بودم حقوقم زیادمیشه یابیمه دارم میگفتن آره همه چیوکامل یادبگیری بیمه هم میشی منم همه روکامل یادگرفتم همه کاراشونوانجام دادم حتی بیشترازساعت کاریمم میموندم که فشارکاریم کمتربشه همین که کاروتموم کردم بعدیک هفته گفتن اینجاکارموقته همیشگی نیست مشتری نیست مانمیتونیم بهت حقوق بدیم یابیمه کنیم الان که یک هفته هست خونه ام دارم دق میکنم کارنیست ازطرفی هم من بخاطریه مشکل جزئی که دارم هرجایی بهم کارنمیدن الان موندم چیکارکنم من خدایی شانس ندارم تواین ۴ماهی که سرکارمیرفتم حالم خوب بودخیلی ازخاطره های بدهم فراموش کرده بودم دیگه توخودم نبودم افسردگی نداشتم الان تواین یک هفته خیلی داغون شدم نمیدونم بایدچیکارکنم ازکجابایددوباره شروع کنم میدونم شرایط کارپیداکردن برام سخته چون هرجایی نمیتونم کارکنم ازوقتی هم که سرکارنمیرم فکرمیکنم دلم پیشه یکی گیرکرده دلتنگش میشم دلم یجوری شده تواین یک هفته ۳بارخوابشونودیدم فکرمیکنم واقعاعاشق شدم نمیدونم حال خودم دست خودم نیست اگه بازم توهمین روال پیش برم خونه باشم نتونم کاری انجام بدم افسردگیم شدیدمیشه ازتون میخوام کمکم کنید🙏