हा आत्मा अविद्रव्य आणि न तुटणारा आहे आणि त्याला सुकविणे किंवा जाळणेही शक्य नाही. हा नेहमी टिकणारा, सर्वव्यापी, अपरिवर्तनीय, निश्चल आणि नित्य सारखाच आहे.

या आत्म्याचे कोणत्याही शस्त्राद्वारे तुकडे करता येत नाहीत, अग्नीद्वारे त्याला जाळता येत नाही, पाण्याद्वारे त्याला भिजवता येत नाही तसेच वाऱ्याने सुकविताही येत नाही.

ज्याप्रमाणे मनुष्य जुन्या वस्त्रांचा त्याग करून नवीन वस्त्रे धारण करतो त्याप्रमाणे आत्माही जुन्या आणि निरुपयोगी शरीराचा त्याग करून नवीन भौतिक शरीर धारण करतो.

जो व्यक्ती जाणतो की, आत्मा हा अविनाशी, शाश्वत, अजन्मा आणि अव्ययी आहे तो कोणाला कसा मारील किंवा कोणाला कसा मारवील?

आत्म्याला जन्मही नाही आणि मृत्यूही नाही. त्याचा जन्म झाला होता, जन्म होतो किंवा होईल असेही नाही. तो अजन्मा, सनातन, नित्य, अस्तित्वात असणारा आणि पुरातन आहे. शरीराचा नाश झाला तरी त्याचा नाश होत नाही.

ज्याला वाटते की जीवात्मा मारणारा आहे किंवा मारला जातो, तेव्हा तो अज्ञानात आहे, कारण जीवात्मा मारत नाही किंवा मारला जात नाही.

अविनाशी जीवात्म्याच्या शरीराचा निश्चितपणे अंत होणार आहे, त्यामुळे हे भरतवंशजा तू युद्ध कर.

भगवान कृष्ण अर्जुनाला सांगतात, जे संपूर्ण शरीराला व्यापून आहे ते अविनाशी आहे असे तू जाण. त्या अविनाशी आत्म्याचा कोणीही नाश करू शकत नाही.

जे असत् ( भौतिक शरीर) आहे ते चिरकाल टिकू शकत नाही आणि जे सत् ( जीवात्मा) आहे ते कधीच बदलत नाही. असा निष्कर्ष तत्त्वदर्शी पुरुषांनी काढला आहे.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला सांगतात की जो व्यक्ती सुख आणि दुःख यांनी विचलित होत नाही आणि दोन्ही अवस्थांमध्ये स्थिर असतो तो मोक्ष प्राप्तीसाठी निश्चितपणे योग्य आहे.