Einstaka sinnum koma út bíómyndir sem óhætt er að mæla með fyrir alla. Þá bókstaflega alla; óháð aldurshópi, stétt, pólitískum gildum, lífsreynslu og fleira þess háttar. Svona myndir sem hitta einfaldlega bara vel í mannsálina, auka skilning á átökum náungans og skilja ýmist eftir sig.
I Swear er ein slíkra mynda. Eða svo segir allavega annar þáttastjórnenda Bíófíkla.
Myndin er byggð á sannri sögu og fjallar um hinn ljúfhjartaða John Davidson, sem hefur frá unglingsaldri glímt við Tourette heilkenni. Útkoman er ljúfsár og einstaklega yljandi þar sem varpað er sterku ljósi á umræðuefni sem ber að fræða margan manninn um (ekki síður í ljósi umtalaða atviksins á BAFTA verðlaununum…). Þá má jafnframt fullyrða að atburðarás þessarar kvikmyndar kann að vera lyginni líkust, enda er veruleikinn gjarnan furðulegri en skáldskapur.
Kjartan og Tommi fara ítarlega í frásögnina, ‘biopic’-formúlur, mýtur og vangaveltur um Tourette, kosti myndarinnar og galla. Gætu hugsanlega líka dúkkað upp leynigestir í miðjum tökum.
Hendum okkur í þetta helvíti!…
Efnisyfirlit:
00:00 - BAFTA-skandallinn…
05:38 - “Of mikil biopic-mynd”?
09:05 - Skilningur og umburðarlyndi
15:37 - Baylen Out Loud
20:44 - Of gott til að vera… (spillar!)
29:28 - Flæði tilfinninga
37:19 - Nei sko, leynigestir…!
43:03 - Erfiðu samtölin
49:17 - Listin að tilheyra