Zenter Méint schloen sech d’Lëtzebuerger d’Käpp an iwwert de Stellewäert vum Lëtzebuergeschen. Eleng dëse Streit weist, dass ons Sproch net a Gefor ass, an dass onst d’kulturellt Liewen nach ni esou räich war. D’Kultur lieft vum Disput, vu géigesäitege Meenungen.
 
Et däerf diskutéiert ginn, op dem Lëtzebuergesche méi Raum an eiser Gesellschaft ageraumt misst ginn, oder op eis Villsproochegkeet onse gréisste Räichtum ass.
 
Dobäi dierfe mir eis awer net selwer an eng nationalistesch Sakgaass manövréieren.
 
Tatsaach ass, dass d’Lëtzebuerger op d’Aarbecht vun den auslännesche Matbierger ugewise bleiwen.
 
Huele mir de Gesondheetssecteur. 80% vun alle Medeziner si keng gebuere Lëtzebuerger. Eigentlech normal fir en Land, dat et net fäerdeg bréngt, selwer seng Dokteren auszebilden.
 
Et ass en echten Problem, wann eng eeler Persoun an engem Spidol Schwieregkeeten mat de Sproochen huet. Glécklecherweis gëtt et iewer all  Personal, dat noutfalls iwwersetze kann. Och wann d’Zuel vum Lëtzebuerger  Fleegepersonal ofhëlt, well ëmmer manner Lëtzebuerger an dëse schwéiere Beruff ginn.
 
Dorun géif sech näischt änneren, wann eis Gesetzer a Reglementer op Lëtzebuergesch wären. Mir missten si weiderhin op Däitsch, Franséisch an ëmmer méi op Englesch iwwersetzen.
 
Vun allen Fuerderungen iwwert de Stellewäert vum Lëtzebuergeschen ass déi mannst gescheit, d’ Lëtzebuergesch zu enger europäesch Amtssprooch ze maachen.
 
Sécher, Europa fonctionnéiert theoretesch mat 24 Sproochen.  Irland huet d’Gälesch, an Malta d’Maltesesch als theoretesch Amtssprooch. Woubäi béid Länner awer de 150.000 Säiten europäesch Regelwierker weder op gälesch, nach op maltesesch notzen. Si benotzen eleng Englesch, mat Franséisch an Däitsch eng vun den 3 Aarbechtssprochen vun der Union.
 
Am Europaparlament, an de Ministerréit vun der Union, schwätzt kaum e Finnlänner Finnesch, kaum e Schwed Schwedesch, kaum e Kroat kroatesch. Si géifen zwar iwwersat ginn. Si wëllen awer, dass hinnen nogelauschtert get. Dofir schwätzen se eng vun den dräi Aarbechtssprochen, meeschtens Englesch.
 
Dat ass d’Realitéit. Wär Lëtzebuergesch eng europäesch Amtssprooch, dierfte mir wéi Irland a Malta fir d’Iwwersetzunge vun den Texter bezuelen, kéinten awer näischt domadder ufänken. Fir eis Interessen ze vertrieden, missten mir mam Rescht vun Europa weiderhin op Englesch, Franséisch an Däitsch schwätzen.
 
Wou wär eise Gewënn?