Bankdeskundigen maken zich ernstig zorgen over een nieuw ingewikkeld financieel product: de coco, de ‘contingent convertible’. Dat is een uitvinding van de banken om hun bufferkapitaal te verhogen. Investeerders die coco’s kopen steken daarmee geld in de bank. In geval van nood kan de bank dat geld gebruiken om de buffers aan te vullen. Vanwege dat extra risico is de rente op een coco extra hoog. Bankbuffers moeten er voor zorgen dat als een bank in de problemen komt er genoeg kapitaal is om de klappen op te vangen. In het recente verleden bleken die buffers ook bij Nederlandse banken veel te klein. Zoals bij SNS Reaal in 2013. Ondanks de vriendelijke klinkende naam zijn coco’s erg ingewikkeld en risicovol. Drie weken geleden waarschuwde de AFM, de financiële waakhond, particulieren om er niet aan te beginnen. Europees groeit het aantal coco’s met tientallen miljarden. En het einde is nog lang niet in zicht. Wat zijn coco-obligaties precies? Waarom worden ze gestimuleerd door de overheid? En wat maakt deze producten zo gevaarlijk? Coco’s, het nieuwe speeltje van de banken.