Arjuna, Açgözlülük, fiziksel olarak huzursuzluk, fiziki hareketlilik, eylem, zihinsel huzursuzluk (zihinde bol hareket), arzu, istek…Bunlar rajas yükseldiğinde ortaya çıkar. (14.12)

Arjuna, Tembellik, kayıtsızlık, ağırlık, donukluk ve gerçek bir yanılgı, yanılsama…İşte bunlar varsa tamas hakim demektir. (13)

Bedenlenmiş bir varlık öldüğünde, sattva baskınsa kirlerden, saflığı bozan katışıklardan azade olanların gittiği üst alemlere (burada beden almaya) hak kazanır. (14)

Rajas baskın bir şekilde bedeni terk etmişse, o zaman karma (eylem) alemine doğar; tamas baskın bir şekilde ölmüşse o zaman ayırt-etme-yetisi-olmayan rahimlerde beden alır. (15)

Derler ki, iyi ve doğru eylemlerin sonuçları sattva ile ilişkilidir ve saflığı (sonucunda acı getirmeyen eylemler) arttırır. Ancak acı gelmişse o zaman rajas kaynaklı demektir ve cehalet varsa o zaman tamas’ın bir sonucudur. (14.16)

"Arjuna, sattva, rajas ve tamas, prakṛti’de (Madde'de/Evren'de) mevcut olan Niteliklerdir ve bedende-ikamet-eden Değişmeyen’i (Hakikat’i) bedene bağlayanlardır. (14.5)

Arjuna, ey günahsız olan! Bunların arasından sattva, saflık olduğu için, aydınlatandır, acıdan uzak olandır. Hazzın daha soyut, latif boyutlarına ve bilgiye kişiyi bağlar. (6)

Kaunteya (Arjuna)! Rajas, bildiğin üzere, zihni renklendirendir, arzu ve bağımlılık yaratandır. Bedeni tamamen eyleme bağlayarak bedende-ikamet-edeni (bedene) bağlar. (14.7)

Bhārata (Arjuna)! Tamas, bildiğin üzere, cehaletten doğar ve bedene sahip olan herkeste yanılgı yaratır. Kişiyi tamamen tembelliğe, atalete, uykuya ve vurdumduymazlığa bağlar. (14.8)

Bhārata (Arjuna)! Sattva keyif, Rajas eylem şeklinde bağlarken, Tamas, bilginin üstünü örterek uyuşukluk, duyarsızlık olarak bağlar. (14.9)

Aydınlık, ışık varsa bilgi (sattva) var demektir, tüm duyu organlarının ardındaki Nitelik’tir. Öyle olursa, kişi bilmelidir ki bu bedende sattva baskındır (14.11)"

Doğum, Ölüm ve Hastalığın Kaçınılmaz Gerçek Olduğunu Bilmek & Mülkiyetten Azade Olmak

"Öğretmene saygı, hürmet; temizlik; azim ile sebat, zihin hakimiyeti, duyu nesnelerine karşı tutunmama; "ben yaptım" cümlesinden azade olmak" (13.8-9)

"Kibirden muaf olmak, gösterişten (yapmacıklık) uzak olmak, incitmemek-zarar vermemek, uyum sağlamak (anlayış/kabul), dürüstlük" (13.8) 

Hiçbir canlıya karşı içinde husumet, düşmanlık taşımayan, herkese dost, arkadaş kalabilen, şefkat, merhamet sahibi olan, mülkiyet hissinden azade, eylemlerin icracısı olarak kendini göremeyen, haz ve acıya (ve bu gibi durumlara da) eş bakabilen ve gerçekten de her duruma uyum sağlayabilen… (12.13)

…. her zaman kendi içerisinde tatminkar, her zaman bir ve bütün, zihni üzerinde hakimiyet sahibi, kararlığında, hedefinde şaşmaz, istikrarlı, zihni ve zekası sadece Bana yönelmiş, Bana adanan kişi işte o Benim Sevgilim’dir. (12.14)

Onun varlığında insanlar eğer rahatsız olmuyorsa ve kendisi de insanların varlığından hiçbir zaman rahatsızlığa düşmüyorsa, gurur, hoşgörüsüzlük, korku ve kaygıdan azade ise işte o Benim Sevgilim’dir. (12.15)

Bir şeye bağımlılığı olmayan, temiz, kendi başına yeterlilik içerisinde, tarafsız bir bakışa sahip, bir zerre korkuya sahip olmayan, tüm eylemlerini tamamen terk etmiş kişi işte o Benim adananım ve Benim Sevgilim’dir. (12.16)

Gurura, düşmanca düşüncelere meyletmeyen, kedere, yasa, arzuya düşmeyen, iyi-kötünün (iyi karma-kötü karma) her ikisini de terk etmiş, adanma ve aşkla dolu kişi, işte o Benim Sevgilim’dir. (12.17)

Düşmana-dosta eş bakışla bakabilen, aynı zamanda övgüye-yergiye, hazza-acıya, sıcağa-soğuğa da aynı eş bakışı koruyabilen, bağlanmaktan, tutunmaktan azade olan… (12.18)

Beğenilmeye-aşağılanmaya da eş bakışla bakabilen, gerektiğince gerektiğinde konuşan, her ne gelirse gelsin elindeki ile memnun olan, hiçbir yere, şeye ‘benim’ demeyen, bilgisinde sabit ve şaşmaz, Bana adanmış, işte o kişi Benim Sevgilim’dir. (12.19)

Her kim ki sonunda ölümsüzlüğe varan bu yolda ömrünü dharma ile uyumluluk içerisinde yaşar, anlatıldığı üzere her kim ki śraddha, inanç ve güvende şaşmaz, şüpheye düşmez ve her kim için ki Ben nihai son, gayeyim, işte böylesi kişi Benim gerçek Sevgilim’dir. (12.20)

"Eğer zihnini kesintisiz bir şekilde süreklilikle Bana yöneltmez Benim içimde eritmezsen ey Arjuna p zaman yoga uygulaması ile bana ulaşmayı ara." (12.9) 

"Eğer bunun adına yeterince uygulamaya, düzenli çalışmaya sahip değilsin o zaman tüm eylemlerini Banan adaman seni yükseltir. Tüm eylemlerini sadece benim adıma icra edersen işte o zaman senin için her koşulda mutluluk vardır" (12.10) 

"Eğer bunu da yapamıyorsan tüm eylemlerini istikrarla Bana adayamıyorsan o zaman terbiye edilmiş, kontrol altına alınmış bir zihinle eylemlerinin tüm sonuçlarından vazgeç (eylemlerinin sonuçlarını Bana ada)" (12.11)

"Eğer seni görmem mümkünse ey Herşey'in Hakimi, o zaman lütfen bana her yerde ve her şeyde olan ebedi Benlik'i göster" (11.4) "Bak Arjuna, yüzlerce ve binlerce tezahür şeklinde benim biçimim parlak, onlarca renk, onlarca suretle her yerde!" (11. 5) 

"Ancak sahip olduğun bu gözlerle Ben'i görmen mümkün değil. Sana ilahi bir görüş bahşedeeğim." (11. 8) 

"Öyle bir biçim ki sayısız ağız, sayısız göz, sayısız göz kamaştıran nesne, sayısız..." (11.10) 

"ve orada Arjuna..tüm Yaratılış'ı küçücük bir nokta olarak ancak binlerce parçaya, tezahüre bölünmüş olarak gördü". (11.13) 

"Arjuna şöyle dedi: "Seni tek bir açıdan görebilmek ne kadar zor hatta imkansız, Sen aslı sınırlı ' bir nesne' gibi bilinemez olansın" (11.17)

Ey en büyük yogi! Senin üzerine tefekkür etsem, düşünsem bile ben seni nasıl bilebilirim? Senin hangi suretin, biçimin üzerine meditasyona oturayım, tefekkür edeyim, zihnimi yönlendireyim? (10.17)

Guḍākeśa (Arjuna)! Ben Gerçek Benlik’im, Kendi’nim, tüm Varlık’ların kalbindeki özüm, Ben Tüm yaratılışın sebebi, devam edişi ve en sonunda içine geri çekildiğiyim. (10.19-20)

Ben..sözlerden tek heceli Om titreşimi, ritüellerden japa , dağlar arasından Himalaya’lar olarak bil. (10.25)

Arjuna! Bil ki, ben hem başlangıç, hem orta hem de yaratılışın sonuyum. Bilgi’ler arasından ben Kendini-Bilme’yim. Tartışmalar arasından Ben, Hakikat’e götürenim. (10.32)

Ben her şeyi elinden çekip alan Ölüm ve Ben gelecek olan tüm bolluk, bereketim. Ben tezahür etmiş, somut formlar arasından ün, zenginlik, söz, hafıza, zeka, şans ve dengeyim. (10.34)

Ben, kendi üzerinde hükmetme yetisine sahip olmak isteyenler için hüküm; Ben, başarı isteyenlerin ardındaki adaletim. Ben, sırların arkasındaki sessizliğim. Bilgiye sahip olanlar için ben o Bilgi’yim. (10.38)

Arjuna! Ben ayrıca her şeyin nedeni olan nedenim. Ben’den ayrı ne canlı ne cansız bir şey var. (10.39)

İşte ancak bu şekilde karma'nın esaretinden kurtulabilirsin, ki karma kendisini hep arzuladığın ve arzulamadığın sonuçlar olarak gösterir. Zihnin içsel olarak terk (sanyasa) ve karma yoga halinde ise işte o zaman bana özgür bir şekilde geleceksin." (9.28) 

Ben tüm varlıklarda aynı ve tek olanım. Ne daha .ok sevdiğim ne de daha az sevdiğim, yeğlediğim var. Ancak şunu bil ki Bana koşulsuz bir aşkla, teslimiyetle adananlar (bhakti) Ben'de mevcut olur ve Ben de onlarda mevcut olurum. (9.29) 

Çok yanlış edimlerde bulunan bir kişi bile eğer ayrıksılık hissinden azade bir şekilde Ben'i ararsa o iyi insanlar arasından biri olarak sayılacaktır çünkü onun anlayışı doğru ve berraktır. (9.30) 

Çok kısa zamanda zihni dharma ile uyumlu bir hale erişir ve ebedi huzuru, barışı bulur. Kesin olarak bil ki Arjuna kendini Bana adayanlar, teslimiyetle, aşkla Bana gelenler (bhakti) asla yok olmaz. (9.31)