Davetul İslam

Kâfirlere İtaat Edilmez ile ilgili ayetler

► Ey iman edenler! Şayet kâfirlere itaat ederseniz sizi topuklarınız üzerine gerisin geriye çevirirler, hüsrana uğramış bir şekilde dönersiniz. (3/Âl-i İmran 149)

► Sabah akşam Rablerinin rızasını umarak O’na dua edenlerle beraber sabret. Dünya hayatının süsünü isteyerek gözünü onlardan ayırma. (İlgin, alakan onlar üzerinde olsun.) Kalbini zikrimizden gafil bıraktığımız, hevasına uyan ve işleri hep aşırılık olan kimseye itaat etme.(18/Kehf 28)

bk. 6/En’âm, 52-53

► Kâfirlere itaat etme! Ve o (Kur’ân’la) onlara karşı büyük bir cihad ver.(25/Furkân 52)

Kâfirlere Kur’ân’ı tebliğ ve Kur’ân’ı rehber edinip, hidayet öncülerinin mücadele metoduna uygun bir şekilde onlarla mücadele etmek cihaddır. Sadece cihad değil, cihadın büyüğüdür.

► Kitab’ın sana vahyedileceğini ummaz, beklemezdin. Lakin (o), Rabbinden bir rahmet olarak (sana vahyedildi). (Öyleyse) sakın kâfirlere destek olma.(28/Kasas 86)

► Ey Nebi! Allah’tan korkup sakın, kâfirlere ve münafıklara itaat etme! Şüphesiz ki Allah, (her şeyi bilen) Alîm, (hüküm ve hikmet sahibi olan) Hakîm’dir.(33/Ahzâb 1)

► Rabbinden sana vahyolunana uy! Şüphesiz ki Allah, yaptıklarınızdan haberdardır.(33/Ahzâb 2)

► Allah’a tevekkül et. Vekil olarak Allah yeter.(33/Ahzâb 3)

► Kâfirlere ve münafıklara itaat etme! Onların eziyetlerine aldırma, Allah’a tevekkül et. Vekil olarak Allah yeter.(33/Ahzâb 48)

► Sen (tevhide) davet et. Emrolunduğun gibi dosdoğru ol. Onların hevalarına/arzularına uyma. Ve de ki: “Ben, Allah’ın indirdiği tüm Kitaplara iman ettim. Sizin aranızda adaletle (hükmetmekle) emrolundum. Allah, bizim de Rabbimiz sizin de Rabbinizdir. Bizim amellerimiz bize, sizin amelleriniz size aittir. Bizimle sizin aranızda hüccet (karşılıklı delil getirip tartışmak) yoktur. (Çünkü hak, apaçık ortadadır.) Allah hepimizi bir araya toplayacaktır. Dönüş O’nadır."(42/Şûrâ 15)

Tevhidlerine şirk bulaştırmış ve dinlerinde ayrılığa düşmüş toplumlarda, insanlık için en faydalı hizmet, gereksiz tartışmalardan kaçınarak tevhide davettir. Tevhid; batıl din ve uydurulmuş hurafelerin insanlarda oluşturduğu kuşku, tereddüt, güvensizlik hastalıklarına şifa olacak kurtuluş reçetesidir. Ehl-i Kitab’ın, insanları “dinde ayrılıkla” felakete sürüklediği bir dönemde, tevhide davetin emredilip tartışmanın yasaklanması, günümüz muvahhidlerine de yol göstermektedir.

► (Öyleyse) Rabbinin hükmüne sabret. Onlardan günahkâr ve nankör olan kimseye itaat etme.(76/İnsân 24)

► Asla! Ona itaat etme. Secde et ve yakınlaş.(96/Alak 19)

(1) Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:

لاَ طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِي مَعْصِيَةِ الْخَالِقِ

“Yaratıcıya (Allah’a) isyan olan bir işte yaratılmışa (kula/emire) itaat yoktur!”

Ahmed bin Hanbel Müsned 1/129, No: 1065, Hakim el-Müstedrek 123/3

(2) Ali (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:

“İtaat maruftadır.”

Buhari 9/4036

(3) İtaat hakkında âlimler şöyle demişlerdir:

“Allah’ın sevip razı olduğu bir işi terk etme konusunda emire itaat edilmez!”

İbni Hacer el-Askalani Fethu’l-Bârî

Bugün tarikatlarda sık sık yapıldığını bildiğimiz tevbe almak caiz midir?

Tevbe ederken insanları şahit tutmak gerekir mi?

Bir şeyhin tevbenize şahit olması iyi bir şey mi?

#islam #tevhid #gavsisani

00:02:19 - Giriş

00:02:46 - Tekfir Ne Demektir?

00:03:04 - Tekfir İslâmda Var Mıdır?

00:03:45 - Allah Rasulu özel olarak birini tekfir etmiş midir?

00:06:53 - Kur'andaki Tekfire Bir örnek.

00:10:10 - Tevil edilebilen durumlarda, tekfir yapılamaz.

Bu tevilin bir sonu yok mu?

00:15:19 - Tekfir Meselesine çok dikkatli yaklaşmak gerekir

00:17:20 - Tevile Bir Örnek: Medineye Gelen Alim kıssası

00:25:26 - Tekfir hakkında ehli sünnet mezheplerinin görüşü nedir

00:25:35 - amel imandan mıdır?

00:30:36 - Tekfire Sebep olan hususlar nelerdir?

00:34:19 - Cehalet ile küfre girenlerin durumu?

00:35:16 - küfre düşen bir insan gördük ne yapmamız lazım?

00:36:21 - küfre düşen kişiyi uyarmaktan utanmak

00:36:58 - küfre rıza küfürdür, ne demek?

00:37:28 - Bir Müslümanın kilise yaptırması küfürdür.

00:38:24 - Dinin aslını ilgilendiren konularda cehalet mazaret olmaz, dediniz.

Dinin aslı ne demek? Bazı insanlar her konuyu dinin aslı sayıyor.

00:39:47 - çocukları okula göndermeyi, her oy kullanı, zarunlu olarak askere gidenleri tekfir ediyorlar.

00:40:18 - çocukları okula göndermek şirk midir?

00:47:57 - iki kişi birbirini tekfir ederse, biri mutlaka küfre mi girer?

00:48:46 - Her gördüğümüz küfre, açıkça bu küfürdür diye tepki göstermeli miyiz?

00:52:31 - inkar etmemek şartıyla namaz kılmayan kafir midir?

01:03:12 - internetteki bazı hocalar isim vererek tekfir ediyor, bu doğru bir davranış mı?

01:05:49 - çevremizde küfre düşen insanlara nasıl davranmalıyız?

01:07:14 - Tekfir konusunda tavsiyeler

01:08:57 - iman amelden önce gelir.

01:12:35 - ilim kitaplardan değil, alimden öğrenilir.

Rabıta Caiz Midir

Necati Koçkesen • 6 Aralık 2022

Selamun aleykum hocam. Rabıta yapmanın dinimizde hükmü nedir?

Aleyküm selam. Değerli kardeşim, râbıta islamda olmayan hattâ ilk tasavvuf ehlinin bile bilmediği bir şeydir. 1500 yıllarına kadar yani Allah rasûlünden 900 sene sonrasına kadar hiç bir kitapta râbıta diye bir şey geçmez. Nitekim tasavvufun ana kaynak kitaplarından olan Kuşeyri risalesinde tasavvufî kelimelerin hepsi açıklanmasına rağmen râbıtadan bahsedilmez. Rabıta 1500lü yıllardan sonra yavaş yavaş tasavvufa girmeye başlamıştır. Rabıta esasında Hint kökenlidir. Halid-i Bağdâdî Hindistan'a giderek Abdullah Dıhlevî'ye intisab eder ve ondan râbıtayı alır. Geri döndüğünde râbıtayı târikatının bir düsturu hâline getirir. Rabıta müridi mürşidine en çok bağlayan şey olduğu için daha sonra bütün tarikatların olmazsa olmazı hâline getirilir. İki şekilde râbıta vardır. Râbıtâi Mevt ve Rabıtâi Şeyh. Râbıtâi Mevt (ölüm râbıtası) kişinin gözlerini kapatıp öldüğünü hayal etmesi, sonra kabre konduğunda sorgu meleklerinin gelip sorularını sormalarını, sonra kabirden kalkıp mahşer yerine doğru insanların sürülmesini hayal etmek. Bunda bir sakınca yoktur. Bu ölümü ve âhireti hatırlatır. İnsanın dünya hırsını törpüler ve îmanı kuvetlendirir. Râbıtâi Şey ise (ki bugünkü tarikatlarda olan râbıta budur), mürüdin zikir yaparken, dua yaparken veya ibâdet ederken şeyhini karşısındaymış gibi hayallemesi, şeyhinden çıkan bir nurun kendisine gelmesi ve kendisinden de Allah'a yükselmesi şeklinde tasavvur edilir. Şimdi, kendisi de daha önce bir Nakşibendi şeyhi iken daha sonra târikatı bırakan Ferit Aydın’ın Rabıta hakkında yazdığı rabıtâyı târifini okuyalım.

“Mürid, gerekli şartları yerine getirdikten ve gözlerini yumduktan sonra bütün dikkatini şeyhinin cismânî varlığı üzerinde toplamaya ve onun siluetini hayâlinde canlandırmaya çalışır. Nakşibendi Tarikatı’nın, özellikle yakın tarihte oluşmuş Süleymancılık ve Menzilcilik gibi bazı kollarında şeyhin fotoğrafına bakmak suretiyle de rabıta yapılmaktadır. Mürid bunu yaparken, şeyhinin nur deryası olduğuna inandığı kalbinden kendi kalbine bu nurların bir çağlayan gibi aktığını da aynı şekilde canlandırmaya gayret eder.

Mürşidin Ruhaniyetinden İstimdad Etmek:

Rabıtanın çok önemli kurallarından biri de budur. Nakşibendi ruhânîlerine ait mektup ve kitapçıklarda bunun önemi sıkça vurgulanmıştır.

‘Ruhaniyetten istimdad’ın ne demek olduğuna gelince bu, Müridin şeyhinden himmet, bereket ve yardım dilemesidir. Bunun için şeyhin genç, yaşlı, sağ ya da ölmüş olması arasında hiç bir fark yoktur. Hatta ölmüş olan şeyhin, kınından çekilmiş kılıç gibi olduğu, yani bütün maddesel kayıtlardan sıyrıldığı ve işlevini daha süratle yapabilecek durumda olduğu, yine bu tarikatın ruhanileri tarafından ifade edilmiştir. Dolayısıyla Müridin rabıta yaparken içinden, şeyhinin sûretini canlandırmasıyla birlikte ondan himmet ve medet dilemesi rabıtanın kaçınılmaz bir kuralıdır…’ (Tarikatta Rabıta ve Nakşibendilik 26-32 özetle.)

Görüldüğü gibi bu tarifte müridin ibadet yaparken, zikir yaparken, tefekkür yaparken şeyhini hatırlaması ve onun ruhâniyetinden yardım istemesi vardır ki ölmüş olan şeyhlere bile rabıta yapılır ve onların ruhlarından bile yardım istenir. Bu ise islamda olmayan şirk kokan bir uygulamadır. Ne Allah’ın kitabında ne rasûlullahın sünnetinde, ne sahabe devrinde ve de tâbiîn ve etbâi tâbiîn döneminde böyle bir şey yoktu. Dolayısı ile râbıta sonradan dine sokulan bid’at bir uygulamadır ama şirk kokan bid’at bir uygulamadır. Bu ibâdetlerde, zikirlerde Allah ile kul arasına aracı koymak demektir. Halbuki Allah kullarından direkt kendisine ibadet etmelerini ve kendisine dua etmelerini istemiştir.

Nitekim Allah bakara sûresi 186. Âyette şöyle buyurur:

“Kullarım sana benden sorarlarsa (bilsinler ki) ben onlara yakınım. Bana dua ettiğinde dua edenin duasını kabul ederim. Şu halde benim çağrıma kulak versin ve bana iman etsinler. Olur ki doğru yola uyarlar.”

Kaf sûresi 16. Âyette de şöyle buyrulur:

“Andolsun ki, insanı biz yarattık ve nefsinin ona ne vesveseler verdiğini biliriz. Biz ona şahdamarından daha yakınız.

Şimdi, bize şah damarımızdan daha yakın Allah varken biz neden bir başkasını hayalleyelim? Direkt Allah’tan değil de neden bir başkasının rûhâniyetinden yardım isteyelim? Bu Mekkeli müşriklerin çeşitli ilahlara “bizi Allah’a yaklaştırsınlar diye onlara yöneliyoruz” demelerinden ne fark var?

Eğer ibâdetlerde, zikirlerde, tefekkürlerde birisi hayal edilmesi gerekseydi Allah rasûlü ashabına ibâdet ederken, zikir yaparken beni hayal edin demez miydi?

Tekrar edecek olursak, Müslümanlar rabıta bid’atından uzak durmaları gerekir. Dikkatli dil kullanarak rabıta yapan herkesi müşriklikle suçlamamaya dikkat etmemiz gerekirse de râbıtânın şirk kokusu barındırdığı da bir gerçektir. Selam ve dua ile.

#islam #tevhid #fpy

KUŞLUK NAMAZI

En az iki rekât olup, sağlam görüşe göre, dört veya sekize kadar kılınabilir. Mendup bir namazdır. Vakti, güneşin bir mızrak boyu yükselmesi ile başlayıp, zeval vaktine yirmi dakika veya yarım saat kalıncaya kadar devam eder. Hz. Âişe'den şöyle dediği nakledilmiştir: "Resulullah (s.a.s) kuşluk namazını ikişer ikişer, dört rekât olarak kılar, birinci selâmdan sonra dünya sözleri konuşmazdı" (es-San'ânî, Sübülü's-Selâm, Kahire 1950, II, 16). Müslim'in rivayeti ise şöyledir: "Hz. Peygamber kuşluk namazını dört rekât olarak ve Allah'ın dilediği kadar ilâvede bulunarak kılardı".

Müddesir Suresi - 38. Her nefis kazandığına bağlıdır.[6]

[6] Yahut”Her nefis kazandığı (günahlar) yüzünden bir rehine/tutsaktır.”

Müddesir Suresi - 39. Ancak bahtiyar olan (defteri sağından verilen)ler böyle değildir. (İman edip iyi amelleriyle kurtulmuşlardır.)

Müddesir Suresi - 40-41-42. (Onlar) cennetlerdedirler. Onlar suçlulara: “Sizi kavurucu ateşe sokan nedir?” (diye uzaktan sorarlar.)

Müddesir Suresi - 43-44-45. (Günahkârlar) derler ki: “Biz namaz kılanlardan değildik. Yoksula yedirmezdik. (Kur’an’ın buyruklarını bırakıp, batıl şeylere) dalanlarla beraber biz de dalardık.”

Müddesir Suresi - 46-47. “Ceza gününü yalan sayardık. Nihayet (bu halde iken) bize (gelmesi) kesin olan (ölüm) gelip çattı.”

Müddesir Suresi - 48. Artık onlara şefaatçilerin şefaati fayda vermez.

Evvâbîn kelimesi “dönen, Allah’a yönelen, tövbe eden” anlamındaki evvâbın çoğuludur.

Hz. Peygamber (asm)’den ve ashaptan, akşam namazından sonra nafile namaz kılmayı teşvik eden hadisler rivayet edilir. Bu hadisler arasında;

- Akşam namazından sonra kılınan altı rekat nafile namazın on iki yıllık ibadete denk olduğu,

- Bu namazı kılan kimsenin günahlarının deniz köpüğü kadar çok olsa da bağışlanacağı,

- Akşam namazından sonra dört rekat daha kılan kişinin cennetle ödüllendirileceği,

- Onun Kadir gecesini ihya etmiş gibi ecir alacağı,

- Yine bu vakitte yirmi (diğer bir rivayette on) rekaat namaz kılan kimse için Allah’ın cennette bir köşk inşa edeceği,

şeklinde özendirici hadisler sayılabilir. (bk. İbn Mâce, İḳāme, 185; Tirmizî, Mevâḳītü’ṣ-ṣalât, 204; Heysemî, II, 229-230; Şevkânî, III, 62-64)

Ancak bu hadislerin hemen hemen tamamı muhaddisler tarafından sened itibariyle zayıf görülmüştür.

Muhammed b. Münkedir’in rivayet ettiği bir başka hadiste de Hz. Peygamber (asm)’in rekat sayısı belirtmeden akşam ile yatsı arasında kılınan bu namazı “evvâbînin namazı” (salâtü’l-evvâbîn) olarak vasıflandırdığı görülür. (Abdullah b. Mübârek, s. 445, 453; Muttakī el-Hindî, VII, 388)

Bununla beraber, hadiste, bu nafile namaza isim verilmesinden ziyade söz konusu namazın Kur’an’da evvabin diye nitelendirilen salih kulların namazı grubunda sayılacağını belirten bir övgü dile getirilmiştir.

Birçok sahabînin de akşam namazından sonra kılınan nafile namaz hakkında teşviklerde bulunduğu, Abdullah b. Amr’ın bunu evvâbîn namazı olarak adlandırdığı (Abdullah b. Mübârek, s. 445), hatta bazı sahabîlerin, Kuran’da gece ibadetinden övgüyle söz eden ayetlerin (Âl-i İmrân, 3/113; Secde, 32/16; Zâriyât, 51/17; Müzzemmil, 73/6) bu namazı da içerdiği görüşünde olduğu nakledilir. (Abdürrezzâk es-San‘ânî, III, 44; Şevkânî, III, 62-64)

Literatürde yer alan bu tür rivayetler hadis tekniği açısından zayıf da olsa netice itibariyle daha fazla ibadet etmeye teşvik ettiğinden Müslümanlar tarafından ilgiyle karşılanmıştır.

Akşam namazının ardından kılınan bu nafile namaz daha çok sahabe ve tâbiîne ait "evvabîn namazı" adlandırmasıyla meşhur olmuş, bedenî ibadetlerin kişilerin dindarlığı ve Allah’a kulluğu hususunda önemli bir ölçü kabul edilip ön planda tutulduğu sonraki dönem irşad, vaaz ve nasihat kitaplarında da diğer nâfile namazlar gibi özel bir teşvik gördüğünden Müslümanlar arasında belli derecede yaygınlık kazanmıştır.

Fıkıh mezheplerinin ağırlıklı görüşü, evvâbîn namazının akşam namazından sonra altı rek‘at olarak kılınacağı şeklindedir.

Akşam namazının farzından sonra kılınan iki rekat müekked sünnetin bu namaza dahil olup olmadığı tartışmalıdır.

Hanefî mezhebinde her iki görüş de vardır.

Evvabîn namazı Malikîlere göre altı, Hanbelîlere göre dört rekattır.

Hanbelîler, bazı Hanefî fakihleri gibi akşam namazının iki rekatlık müekked sünnetiyle ardından kılınacak dört rekatlık mendup namazı ayrı mütalaa ederler. Şâfiî mezhebinde ise evvabîn namazının yirmi rekat kılınacağı yönündeki rivayetlerin yanı sıra bunun altı, dört, hatta iki rekat olduğuna dair rivayetler de vardır.

Ancak fakihler, akşam namazının müekked sünnetinin iki rekat olduğunda hemen hemen görüş birliği içinde bulunduğundan evvâbîn namazının gayri müekked sünnet veya mendup bir ibadet olarak mütalaa edilmesi gerekir.

Esasen klasik dönem fıkıh kitaplarının bir kısmında böyle bir namazdan hiç söz edilmezken, diğer bir kısmında evvâbîn adlandırması yapılmadan bu namaza diğer nâfile namazlar arasında yer verilmiştir.

Evvâbîn namazının kılınış şekline gelince, Hanefîler’in dışındaki üç mezhebe göre gece kılınan nafile namazlar gibi iki rekatta bir selâm verilir.

Hanefî mezhebine göre ise, bu şekil daha faziletli olmakla birlikte, evvâbîn namazı altı rekatta bir selâmla veya dört ve iki rekat halinde iki selâmla da kılınabilir.

Akşamın farzından sonra kılınan nâfile namaz için bazı mürsel ve zayıf hadislerde evvâbîn tabirinin yer almasına karşılık, sahih bazı rivayetlerde bu tabirin sabahla öğle arasında kılınan kuşluk (duhâ) namazıyla ilgili olarak zikredildiği görülür. (Müsned, IV, 366, 367, 372; Dârimî, “Ṣalât”, 153; Müslim, “Müsâfirîn”, 143, 144)

Ancak Hatîb eş-Şirbînî, İbn Hacer el-Heytemî ve Şevkânî gibi âlimler, bu durumun her iki namaz için de evvâbîn tabirinin kullanılmasına engel teşkil etmediğini söylemişlerdir.

Öte yandan evvabîn namazının meşruiyeti konusunda delil kabul edilen rivayetlerin hadis tekniği açısından zayıf bulunmaları yanında, bu nafile namaza teşvik (tergīb) çerçevesinde yorumlanması gerekir.

Bugün insanların bir çoğu akşamdan sonra kılınan bu altı veya dört rekatlı namaza çok îtibar ediyorlar. Aslında kılmalarında da bir sakınca yoktur. Ama bu namazı kılanların üzerinde bir çok kaza namazı varken bu namazı kılmaları doğru değildir #islam #tevhid #fpy

Ahzab Suresi 36 - Allah ve Resûlü bir meselede hüküm verdiği zaman, inanan bir erkek ve kadına, artık o işte, kendi (arzu ve heves)lerine göre (başka) tercih hakkı yoktur. Kim Allah’a ve Resûlü’ne karşı gelir (onlar tarafından verilmiş hükümleri beğenmez, kendi tercihlerine önem verir)se, kesinlikle o, apaçık bir sapıklıkla sapmış olur. [krş. 4/65]

(Allah ve Resûlü’nün, herhangi bir konuda koyduğu bir hüküm varken hiç kimse onun aksine bir tercih yapamayacağı gibi, başkası için de “isteyen yapsın, istemeyen yapmasın” diye bir serbesti tanıyamaz, bir ideolojik fikri dayatamaz. Çünkü ideolojiler hevâ ve heves putunun (25/43) söylem şekilleridir. Çünkü bu durumda yeni bir din icat etmiş ve sapıtmış olur ki Allah ve Resûlü’nün hükümlerine bağlı mü’minlerce itibar görmezler.)

Evlendikten Sonra hidayete erenler ne yapmalı?

Eşim Allah'a inanmıyor, ne yapmalıyım?

Müslüman birisi, kafir veya müşrik biriyle evli kalabilir mi?

Allah yardımcımız olsun.

#islam #tevhid #evlilik