De Döschkassen

De Döschkassen

Download on the App Store

All De Döschkassen episodes

  • As wenn nix ween weer
    Jungedi, nu is dat al 35 Johr her, dat mit de düütsche Wellervereenigung. Na jo, ick heff dat Woord Wellervereenigung jümmers ’n beten dösig funnen. Dordör, dat de DDR de BRD bitreden is, is ut twee Länners je ni direkt een Land worrn.
    An un för sick hett dat ’n Fründ vun uns‘ Famielje ut Wismar mol ganz kloog seggt: „Dat hett 40 Johr duuert, de beiden Düütschlands ut’neen to divideern. Un dat ward ook 40 Johr duuern, bet dat weller een Land is.“ Fief Johr hebbt wi also noch. He meent, wat dat erst twee Generatschoon ohne de Grenz meern in Düütschland geeven mutt.
    Liekers blievt Froogen: Worüm verdeent man in Lübeck för desülbige Arbeit mehr as teihn Kilometer wieder in Meck-Pomm?
    Worüm kann man an veele Steeden in de „nieden“ Bunneslänners in’t „DDR-Museum“ gohn? Dat gifft je ook keen „BRD-Museum“ in Hamborg oder Köln. Tscha, ganz eenfach: De DDR-Museen gifft dat, weil dat de DDR even ni mehr gifft. De heuert nu to de BRD. Tominst so half. Tominst no de veeln bunten Wöörd, de man sick in all de bunten Reeden to’n 3. Oktober anheuern kann.
    Mi dücht, man hett dat verkehr anpackt. Dör de Fusioon vun de Reederien Hapag un den Norddüütschen Lloyd is je ook de Hapag-Lloyd entstohn un ni blots Hapag oder blots Lloyd. Klor, BRDDR, dat weer nix ween. Irgendwat anners harr sick dor overs funnen.
    Seeker, dat politische Süstem in de DDR weer fürchterli. Overs dordör, dat allns, wat mit DDR to kriegen harr, mitmol utradeert wurr, is op beide Sieden vun de fröhere Grenz dat Geföhl entstohn, dat ook de Lüüd ut de ehemolige DDR ni so ganz astrein weern. Dor weer so’n Makel an. Un genau so is dat in veele Köpp ook bleeven. So’n Deel vun dat, wat Oma un Opa dacht hebbt, würkt nu mol in de Enkels wieder.
    Annerlei. Mien Madam un ick weern düt Johr twee Weeken in Plau an‘ See to’n Urlaub moken. Dat weer echt scheun dor, un wi hebbt uns düchti freut, dat wi no den Deel vun Düütschland fohrn kunn‘. – Ohne Grenzposten un Schranken. Eenfach so, as wenn gor nix ween weer…
    In düssen Sinn
    3 min
  • Lehrrieke Kuddelmuddel-Tour

    „Wi mokt ’n Utfohrt mit uns‘ Firma. Kannst du uns no’n Itzeheuer Bohnhoff fohrn un weller afholn?“ Mit de Wöörd reep mi vörigen Mondag ’n Kumpel an, den ick nu eenfach mol Max nööm (alle Nooms ännert). 

    Max hett mi vertellt, wat he mit de Firma, de sien Broder Ole toheuert, no Hamborg wull. Hobenrundfohrt, scheun eeten un Reeperbohn bekieken stunn op’t Programm.

    Mit de Iesenbohn schull dat no Hamborg gohn. Overs even vun Itzehoe ut. Dor keem ick in’t Speel.

    Mit twee lütte Firmenbusse schull dat vun Dithmarschen no Itzehoe gohn. Een dorvun schull Max sien Fruu Ortrud fohrn, den annern an ick.

    Nu harr ick je frie un nix anner’t vör. Also gung dat los. Vörigen Sünnobend, morns halvi teihn.

    Op de Henfohrt hebbt sick de vergnöögten Lüüd al den een oder annern Kööm wechneiht. Na jo, schull je ook ’n lustigen Dag warrn. Nachs, even no twölf, schulln wi de Reisenden weller in Itzehoe insammeln un jeden no Huus fohrn.

    Klock teihn reep Ortrud an: „Moin Heiko, wi köönt nu al los. De Jungs kümmt ’n beten fröher trüch.“

    Schier, denn wurr sick dat Ganze je ’n beten afkörten. Heff ick dor noch dacht. In Itzehoe harr Ortrud overs al niede Informatschoon: De Lüüd sünd in de verkehrte Iesenbohn insteegen. Nu seeten se in Pinnebarg fast. Also af no Pinnebarg. Een no’n annern keem dor ook tatsächli mit schietige Leeders op de Lippen anwackelt. Overs even ni all op mol. Irgenwie harr de Driff sick op de Reeperbohn ut de Oogen verlorn.

    No ’n halve Stünn weern de Mehrsten overs dor. All bet op de Kollegen Chrischan un Dieter. De sünd nömli as Eenzige richti insteegen, un weern nu in Itzehoe an Tööven. Weil intwüschen ook noch de A23 sparrt weer, sünd wi in Düstern över de Dörpers juckelt. Toletzt weer de Trupp overs weller komplett.

    As Max sick trech mit Jack un Büx vun mi verafscheeden deh, hett he noch seggt: „Nästed Johr fohrt wi narms hen. Nästed Johr grillt wi weller.“ Kiek mol, dat hett sick doch lohnt: Ohne düsse Tour harr Max nömli gor ni rutfunnen, wo scheun Grilln doch ween kann…


    In düssen Sinn

    3 min
  • Flicken üm Flicken to flicken

    Mi deiht dat echt leed, dat ick noch mol op dat Thema Strooten to snacken kom‘. Mi deiht dat üm de Strootenbuuers leed, op de so veel schimpt ward. Dorbi mokt se blots dat, wat man ehr opdreegen deiht.

    Nu bün ick je in‘ ganzen Noorn mit ’n Bus ünnerwegens. Un ick krieg jeden Dag mang de Elv‘ un Dänemark dat groote Schüddeln, wenn ick mi mennige Buusteeden bekiek, an de ick ’n Barg Levenstied liggenlot.

    Overs ick bliev mol in Dithmarschen un dor ook blots bi ’n poor Bispeele vun veele:

    Wenn ick vun mien Tohuus to’n Busfohrn fohr, denn fohr ick no Sarzbüttel. Un dat Stück mang Sarzbüttel un de Bunnesstroot, de vun Meldörp no Alversdörp geiht, is al lang ’n recht knupperigen Flickenteppich. Nu hebbt se dat Flickwark overs nochmol flickt. Dor is siet recht ’n poor Weeken 40 km/h wegen den Rollspitt, de al lang ni mehr dor is. Overs gauer as 40 kann man dor so un so ni mehr fohrn. Ook ni mit den modernsten Reisebus mit de beste Luftfellerung. Denn nu, no de Reparatur, kümmt man sick dor vör as op de Rällie Paris-Dakar.

    Dat is, as wenn man wegen Tähnweh no’n Kusenknacker geiht un no de Behannlung ohne Ünnerkiefer ut de Praxis kümmt.

    Oder dat: In Bookholt sünd se al över ’n Johr op de Hauptstroot an Kleihn. Dat Stück mang de ole Smeed un den Ortsutgang no Kuden hebbt se nu weller friegeeven. Overs ook dat is keen anstännige Stroot, sünnern Flickwark. Na jo. Veellicht ward dat je beter, wenn dat ganze Stück trech is.

    Un noch wat, dat nix mit Strootenbuu to dohn hett, overs liekers för Arger un riskante Överholmaneuvers sorgt: Op de Streck‘ mang Eddelak un Brunsbüttel is siet ’n halve Ewigkeit ’n Buusteedenutfohrt an de de Verkehr bet op 30 km/h dohlbremst ward. Nu fohr ick dor mitünner veermol an Dag lang. Overs ick heff dat noch nie belevt, dat dor ’n Buusteedenfohrtüüch rin- oder rutfohrt is. Wat schall dat? Mutt dat denn ween?

    Un bi de Strootenflickerie: Töövt doch bidde mit de Buuarbeiden, bet genog Geld tosom is, üm dat anstänni to moken…


    In düssen Sinn

    3 min
  • Egüpten in Blangenmoor

    So’n würkli grooten Tourist bün ick noch nie ween. Hunnert Kilometers mit’n Wohnwoog‘ wech – dat langt mi för’n Urlaub. Dor denn ’n beten Rad fohrn un sick de Gegend bekieken… Jo. Dat is wat för mi. Dor mach ick över ween. 

    Een groote Reis‘ steiht bi mi un mien Madam overs noch an: Irgendwann wüllt wi uns de Püramiden vun Giseh bi Keiro in Egüpten bekieken.

    Overs jümmers wenn ick an de Püramiden dink, denn froog ick mi, worüm se so wiet wech buut worrn sünd. Ick meen: Mutt dat ween?

    Kunn ni weenstern een‘ vun de Dingers in Dithmarschen stohn?

    Seggt wi mol, wi wurrn blots den oln Cheops sien Püramide no uns hen kriegen. Dat weer doch wat. Ick wurr se je – strategisch kloog – südli vun Blangenmoor op’n Koppel stelln.

    Dor in Egüpten hett man nömli gor ni so recht ’n Vergliek üm to begriepen, wo hoch de Steenhuupens sünd.

    Wenn man overs över de Brunsbütt’ler Hochbrüüch fohrt un dor vun de heuchste Steed noch hunnert Meters no boben kieken mutt, üm de Spitz vun unse Püramide to sehn – dat weer doch wat. För de Utsicht wurrn wohrschienli sogor Urlaubers ut Egüpten no uns hen reisen.

    Bi uns weer dat denn overs ni de Cheops-Püramide, sünnern – seggt wi mol – de Hans-Peter-Petersen-Püramide oder so. Overs dor kunn man je noch üm snacken.

    Un wenn man sick mit Pütagoras sien Satz utkinnt, denn kann man sick licht utreeken, dat jede vun de veer Püramiden-Sieden ’n Fläche vun mehr as twee Hektars hett. 

    Dat geev also tominst 20000 Püramiden-Quadrotmeters, an de man allerbest Solar-Zelln anschruuven kunn. Dor geiht de Puls vun den een oder annern Solarstrom-Magnaten wiss nu al düchti no boben. 

    Overs mi dücht, wat ick dat ni mehr beleven warr, dat ’n Püramide no Blangenmoor kümmt.

    So mööt mien Madam un ick uns doch bilütten överleggen, wo wi no Egüpten henkümmt.

    Un bet dat sowiet is, dink ick jümmers, wenn ick över de Brunsbütt’ler Hochbrüüch fohr, an de groote Püramide vun Blangenmoor…


    In düssen Sinn

    3 min
  • Annerwegens mit’n Kopp

    Mitünner fallt mi dat bannig swor, mit de Gedanken bi de Sook to blieven, mit de ick mi jüst befot. 

    Wenn ick mi to’n Bispeel ’n Vördrag anheuer, de mi ni ganz so dull mitrieten deiht, as he schull, denn kiek ick gern mol ut‘ Finster. Tominst wenn ’n Finster dor is.

    Dorbi dink ick denn veellicht doran, wohen ick jüst gern in Urlaub fohrn wurr oder so. Overs dat is würkli dösig: Ick bün je blots mit de Gedanken annerwegens. Rein füsikalisch sitt ick je ümmer noch dor, wo een vör mi steiht, de wat vertellt. Un mien Ohrn sünd je ook dor, de sünd je fast an mien Kopp anwussen. Rein füsikalisch geiht de Schall vun de Wöörd, de bi den Referebten ut’n Mund kümmt je ook in mien Ohrn rin. De Schall bringt mien Trummelfell to’n flattern, de lütten Knooken in’t Binnenohr bewegt sick dordör un allns. Overs de Informatschoon vun dat, wat mien Ohrn heuert, kümmt ni in mien Breegen an, weil ick in Gedanken jüst mit mien Madam op’t Rad sitt un an’t Slott vun Sonderborg langfohr. Dor heff ick de Scheep in Hoben vör mien binnered Oog, un meist kann ick de Sünn op mien Gesicht föhln. Sogor de Möwen heuer ick schrien. Mitmol sitt ’n Möw‘ vör mi un seggt: „Hallo? Entschuldigen sie!“ Dor mark ick, wat dat keen dänsche Möw‘ to mi seggt, sünnern de Minsch, de den Vördrag hölt: „Hören sie mir noch zu?“

    „Äh, jo. Natüürli. Nu weller. Vertell man wieder.“

    Overs denn duuert dat blots twee, dree Minuten, un mien Gedanken neiht weller ut. Dor kann ick gor nix gegen moken.

    Nu heff ick overs leest, wat Forschers rutfunnen hebbt: Dat wi nömli „in 30 Perzent vun uns Tied dorto tendeert, mit de Gedanken aftoschweifen“.

    Wo genau se dat meeten un utreekend hebbt, dat weet ick ni. Is mi ook annerlei. Wichti is, dat ick ni alleent bün. Un de Bibliothek an Hoben vun Sonderborg is je ni blots ’n Bibliothek. Dor kann man nömli ook ganz wunnerbor Fröhstücken.

    Oh. Ick glööv nu is dat weller passeert. Ick bün afschweift. Dorüm mok ick hier nu mol Schluss un sett mi op’t Fohrrad. Dat bringt mi nömli jümmers op annere Gedanken…


     

    In düssen Sinn

    3 min
  • Bandsalot un Bohrmoschiens

    Hüütigendags Musik to heuern is je ganz eenfach, ne. Mit’n Verbinnung to’n Internet kann man allns heuern, wat man will. Dat föhrt bi mehr as een Toheurer bilütten ook dorto, dat alle twee Minuten ’n niedet Leed speelt ward, ook wenn dat vörige noch gor ni to Enn is.

    Dat weer overs ni ümmer so. In mien Kindheit un Jugend weer dat noch ganz anners. As ick so 14, 15 Johr jung weer, dor harr ick bummeli teihn Schallplatten un ’n ganzen Schwung Kassetten. Un dor weern de mehrsten Schallplatten vun mien Kollegen op oder ook de Opnohm, de mien Kollegen vun annere Kollegen afstuuvt harrn. Intwüschen kann ick mi overs mehr Schallplatten leisten.

    Natüürli harr ick ook Kassetten, de ick ut‘ Radio opnohm harr. Tomeist ut de Sennung „Top foffteihn“ mit Willem Dincklage op NDR2.

    Un wat heff ick mi argert, wenn Willem in de Musik rinsabbelt hett.

    Kasseten mit Musik, de man sülms tosomstellt hett, kunn man ook scheun verschinken.

    As Kassettenfründ harr man sick overs ook mit de Technik ut’neentosetten. Ole Kassetten löschen, eher man se nied överspeelt hett, weer dor noch de lüttste Öövung. Figelienscher wurr dat al, wenn man Bandsalot harr. Veele hebbt seggt, dat man Kassetten mit ’n Bliestift opwickeln kann. Dat is Tüünkrom. De sünd veels to dünn. Mit ’n Kugelschriever geiht dat veel beter. Ick heff dat sogor mol mit ’n Bohrmoschien mokt. Dor reet mi overs dat Band af. Un dat weer de Königsdisziplin: Ganz lütte Streifens Backeband afsnieden un dormit dat Band so tosomkleeven, dat dor keen Sprung in de Musik entstunn. Man hett dat Band ook ni op een Sied verdreihn dörfst, denn keem nömli mitmol de Musik vun de anner Sied. Un twor trüchwarts. Jo, man hett sick dor würkli mit beschäftigen musst, wenn man Musik heuern wull.

    Un denn je de Kassetenspeelers, de man mit no de Bod’anstalt nohm hett. Na jo, dat Eiern vun de Musik, wenn de Batterien möör weern, dat vermiss ick ni würkli.

    Overs ansünsten, mutt ick seggen, besinn ick mi gern op de goode ole Kassetten-Tied trüch…

     

    In düssen Sinn

    3 min
  • Eenfach mol opstohn

    De Krankenkassen in Düütschland sleiht Alarm: De Lüüd in uns Land sitt to veel, hebbt se rutfunnen. „Sitten is dat niede Smööken“, is so’n Snack den man in Momang jümmers mol heuert. Wi sitt vun Johr to Johr mehr, seggt de Krankenkassen. Vun‘ Sitt- Rekord sünd se sogor an snacken.

    Na jo, wenn ick op mi sülms kiek, denn krieg ick je ook ’n lütt‘ slecht Geweeten, denn jümmers, wenn ick mien Döschkassen tosomschooster, den sitt ick vör mien Kompjuter-Tastatuur. Jo, ick weet, ick kunn mi dorbi ook henstelln. Dat heff ick sogor al mehr as eenmol versöcht, overs dat klappt ni. Ick kann in’t Sitten eenfach veel beeter dinken.

    Hmm. Un bi’t Busfohrn, wat ick je tomeist mok, is dat mit dat Stohn ook ni so eenfach. Ook dat heff ick versöcht. Dorbi kom ick overs entweder ni an de Pedohln oder ick kom ni an’t Stüüer. Noch dorto ward de Fohrgäste nervös, wenn ick versöch in’t Stohn to fohrn.

    Na jo, anner Lüüd verdeent mit anner Sooken ehr Geld. Handwarkers to’n Bispeel. Un dor mutt ick seggen, dat ick noch keen Timmerlüüd sehn heff, de lang seeten hebbt, wenn se borbi weern ’n Dackstohl optostellt. Sowat kann man je betlang ook noch ni in’t „Homeoffice“ moken.

    Autoschlossers mööt ook bi de Arbeid stohn, un Bäckers un Slachters. Chirurgen jüst so, wenn se een den Lief opsnieden doht, eher se em achteran weller dichtneiht.

    Nu froog ick mi allmähli, wo de Mitarbeiders vun de Krankenkassen överhaupt rutfunnen hebbt, dat all de annern Lüüd mehr sitten doht. Bi mi hett – wat ick weet – noch keeneen in Bus stohn, üm to meeten, wolang ick bi’t Fohrn sitten doh. De mööt je as Spione organiseert ween‘, as bi so’n Geheimdeenst oder wat.

    Op de anner Sied: In all de Büros, de dat so gifft, ward veel seeten. Op de Ämter un ook bi de Krankenkassen.

    Un de Lüüd, de dor tosomreekend hebbt, dat wi to veel sitten doht, hebbt dat wiss an ehr Schrievdische utklabüstert. In’t Sitten! Erstmol an de eegene Nees foten, ne.

    Annerlei. Ick will dat Probleem je gor ni lüttsnacken. Mien Döschkassen is trech. Dorüm goh ick mit’n goodet Bispeel vöran un stoh nu op…

     

    In düssen Sinn

    3 min
  • Hammerslag Sülber

    Dat gifft je ’n Barg Erfinnungen, de würkli nützli sünd, ne. Wat dor overs hunnertperzenti ni toheuert, dat is „Softlack“. Softlack is half ingelsch, half düütsch un heet so veel as weeke Farv.

    Softlack schall dorför sorgen, dat man Sooken gern anfoten deiht.

    Knööp in Autos to’n Beispeel overs ook veele Huushalts-Geräte un so. Nieden Softlack föhlt sick bilütten as’n Plüüschappel an, also ’n Pfirsich op Hochdüütsch. So wiet so good.

    De Lack blifft overs ni so plüüschig. Irgendwann löst de dorste Lack sick nömli op. De geiht overs ni af, de blifft an dat, wat dor mit övertrocken is, sitten.

    De Lack ward smeeri un backsig. De foot‘ sick denn bummeli so an as de Fleegenfängers, de man fröher ünner de Deek hungen hett. Dat is denn keen Softlack mehr, sünnern Backlack. Un den Backlack kann man ni afwaschen. Ick heff dat versöcht: Mit Woter un Seep, mit Bremsenreiniger, Terpentin, Nogellack-Entferner un all sowat. Blots Sprengstoff heff ick noch ni utprobeert. Afkratzen kann man den Schiet ook ni so recht, un versöcht man dat doch, süht dat achteran ut, as ’n Hehn, de man in düstern de Fellern utreeten hett.

    In Urlaub heff ick overs de Lösung funnen: Wi harrn in‘ Wohnwoog so’n Lamp – mit Solar – de man tosätzli ook noch opkurbeln kunn.

    Dor weer Softlack op, de backsi worrn is. Ick weer an överleggen, wo man de scheune Lamp retten kunn. Un denn heff ick ’n Putt Rostschutzfarv funnen. Hammerslag Sülber. So heff ick den Softlack loten as he weer un eenfach Rostschutz doröver pinselt. Un wat schall ick seggen: An nästen Morn weer de Lamp as nied. De süht nu ut, as ’n Diseiner-Lamp. Hett ni lang duuert, dor keem mien Madam mit ’n oln Föhn ansleept, op den backsigen Softlack weer. De is nu ook Hammerslag Sülber. Un ’n so’n elektrischen Locken-Aparot tööft ook noch op de Behannlung. Jo, wenn ick mi in Tokunft wat niedet köff, op dat Softlack is, kümmt dor direkt an ersten Dag Hammerslag Sülber rop.

    Tscha, mitünner mutt man sick blots to hölpen weeten…

     

    In düssen Sinn

    3 min
  • Urlaubs-Schiens för 20 Euro
    Jungedi, wat hebbt mien Madam un ick uns för unse Angelschiens afmöht. In de Meern vun Juli hebbt wi uns in Rendsborg prööven loten. Över 1500 Froogen un dat Kinnen vun bummeli 60 Fischoarten hebbt wi lehrn musst. Dat gung dor blang de Fischkunn‘ üm de Hege, üm den Natuurschutz, üm ’n Barg Gesetze, üm technische Froogen un all sowat.
    Un wat schall ick seggen: Wi hebbt beide bestohn. Schier. Nu weer de Pröövung vun‘ Termin her overs so dicht an unsen Uraub in Meckelnborg, wat dat Ergeevnis ni gau genog in de Post weer. Dormit harrn wi keen Gelegenheit mehr dorto, unsen „Fischerieschien“, as de Angelschien in echt heet, vun’t Amt anftoholn. Overs wi wulln doch so gern in unsen Urlaub angeln.
    Dat hebbt wi je ook mokt. Un twor mit unsen „Touristen“- oder Urlaubs-„Fischerieschien“. Um an düssed Dokument to kom‘, hebbt wi unse persönlichen Daten un 20 Euro an’t Lannesamt för Landwirtschop, Levensmiddel-Seekerheit un Fischerie in Meckelnborg-Vörpommern överwiesen musst. Wieder nix.
    Na jo, meist wieder nix: Man schull sick noch de Henwiese dörlesen, de över’t Angeln in’t Internet vun dat Amt opschreeven worrn sünd. Dat weer’t denn overs würkli.
    Jo, un ’n Angelschien bruukt man gor ni, üm dat Dokument to beandreegen un to kriegen. Dat is ’n Ding, wenn man mol överleggt, wat de Reed vun Düütschland is. Blangbi: So oder so ähnli is dat in de mehrsten Bunneslänners. Dösig, ne.
    Ick meen, dat geiht je ümmerhen dorüm, lebennige Tiern to fangen un ehr, wenn se sick to’n Eeten eegnen doht, fachgerecht un ohne unnödige Wehdoog üm’t Leven to bring‘.
    Dat heff ick op’n Weg to mien Angelschien lehrt. Ook dorüm geiht dat dorbi nu mol.
    Doröver overs, dat man all dat Weeten för 20 Euro kööpen kann, bün ick ni ganz so seeker. Man kann je ook keen Urlaubs-Jagdschien kööpen un för 20 Euro mit’n Flint‘ dör de Wischen trecken. Overs wat weet ick, denn al. De nästen 20 Euro in nästen Urlaub geev ick jedenfalls för’n Ulaubs-Helikopterschien ut. Dor freu ick mi al richti op…
    In düssen Sinn
    3 min
  • Stohn bleeven?
    Jungedi, wat freu ick mi doröver, dat mitmol an so veele Steeden, de Strooten heelmokt ward. Würkli.
    Seeker, an veele Steeden mutt man in Oogenblick tööven oder langsomer fohrn, an all de Buusteeden.
    Oftmols geiht dat dor je ook üm Buusteeden, de blang de Stroot sünd. Wenn dor to’n Bispeel niede Strom-Masten opstellt ward oder niede Windkraft-Anlogen oder sowat.
    Bi de annern Buusteeden, de dor noch överblifft, geiht dat üm de Stooten sülms. De Buusteeden also, bi de ick in Momang dat Geföhl heff, dat för jedet Lock, dat to is, twee niede Löckers opreeten ward. Na jo, is overs even blots so’n Geföhl.
    Liekers, ick heff dor noch so’n Geföhl entwickelt: Mi dücht, wat ick dree ünnerscheedliche Oarten vun Strooten-Buusteeden identifizeert heff: To’n een de, de mit all de Warntofeln, Flatterbänners un Tempo-Bremsschillers inricht ward, un an de denn tatsächli so lang wöhlt ward, bet de Buusteed trech is un all de Warnkrom weller wechkümmt. Dat is ganz genau de Oart vun Buusteeden, de ick an leevsten heff.
    Denn gifft dat de Buusteeden, an de erstmol wat afsparrt un all de 30er-Schillers opstellt ward – an de overs no dat Opstelln vun de Schillers för twee, dree Weeken gor nix wieder passeert, bet de erste Minsch mit’n Schüffel dor anrückt.
    De dorsten Buusteeden mach ick överhaupt ni lieden. Un ick mach ehr meist jüst so weni lieden, as de drütte Kategorie: Dat sünd nömli de Buusteeden, de al siet dree weeken fix un ferti sünd, an de man overs de 30 km/h-Schillers oder sogor de Ampeln eenfach ni wechnohm hett.
    Ick weet je ni, wat dat Afsicht is, dat de Krom dor stohblifft. Overs an de Steeden kom ick mi jümmers besünners dusseli vör: Ick hol mi je an de Teeken un kruup op friee Streck mit 30 dör de Gegend, wenn so utschillert is. Dor bün ick oftmols overs de Eenzige, de dat deiht, un warr ick in een Tour överholt.
    Un denn froog ick mi, wat de Buuarbeiders de Schillers eenfach blots vergeeten hebbt. Wenn dat so ween schull, gifft dat wiss genog Lüüd, de ehr de vergeetenen Schillers gern no Huus bringt…
    In düssen Sinn
    3 min