De Döschkassen

Un weller is een vun de Lüüd wech, de düsse Welt in swore Tieden beter mokt hebbt.

An un för sick wull Michail Gorbatschow je de Sowjetunion reformeern. He wull, so as Willi Brand dat mol seggt hett, „mehr Demokratie wogen“. Dat de UDSSR ünnergeiht wull he eegentli ni.

Un Honecker wull all dreemol nix dorvun weeten, dat de Iesern‘ Vörhang wechkümmt. Overs de dorste Vörhang weer je al recht möör. Dat weer so as bi’n klöteriged Buugerüst: Wenn man dor an’t verkehrte Rohr rüttelt, fallt de ganze Schnurrkrom tosom. Un tosomfulln is de Krom kort no dat Gorbi as Regeerungschef trüchtreeden weer.

Nu wurr Gorbi bi uns twor düchti fiert. För de övertüügten Sowjets, vun de dat noch riekli geeven hett, weer he overs de Düüvel in Person.

Denn keem Jeltzin an de Reeg, de twor gern mol ’n düchtigen Schluck ut de Buddel much, de dat overs doch trechkreegen hett, Russland no Westen uttorichen.

Nu hett mi mol ’n Fründ ut Wismar seggt: Dat hett 40 Johr duuert, de DDR un de BRD ut’neentoklabüstern, un wat dat jüst so lang duuern wurr ut de twee Länner weller een to moken. Bi de Sowjet-Staaten weer dat twor annersrüm overs ähnlich.

No Jeltzin keem overs nu mol Putin. Dormit weer de West- un de Freedenskurs in Russland al no teihn Johr weller vörbi.

Tschetschenien, de Krim un noch so veel mehr, wat de Rest vun de Welt em eenfach so dörgohn loten hett, hebbt dat mehr as düütli wiest.

Tscha, un denn keem je de Ukraine-Krieg. Putin snackt intwüschen al vun‘ „heiligen Krieg“. Dor kümmt em dat gor ni to pass, dat Gorbi, den wi hier so gern harrn, mitmol weller in’t Zentrum vun de Opmarksomkeit steiht. Irgentwat hett he dorto overs ook seggen musst. Un Putin hett seggt, dat Gorbatschow sien „Land dör’n Tied vun komplexe un dramatische Verännerung un groote butenpolitische, wirtschoplitische un soziale“ Proleem‘ föhrt hett. Gorbi deiht mi Leed, denn Putin stüüert jüst dorhen, wo he herkeem. Dor blifft blots to hopen, dat weenstern Michail Gorbatschow sien Freeden finnd...

In düssen Sinn

Man mutt sick je jede Week’n dickered Fell toleggen, wenn man sick anheuert, wat so ut de Regeerung un de Oppositschoon to heuern is.

Mi wurr ganz anners as ick de Biller vun Olaf Scholz bi den Ünnersöökungsutschuss wegen de Cum-Ex-Sook sehn heff. He sitt dor un grient, as wurrn em ’n poor Grundschööler versööken op’t Glatties to locken.

Also wenn ni mol de Bunneskanzler Ünnersöökungsutschüsse ernst nehm‘ deiht, bi de dat würkli üm wat geiht, denn kann man den ganzen Schnurrkrom ook glieks noloten.

Dorbi hett he je mol sworn, dat he Schoden vun’t düütsche Volk wennen wull. Overs dor kann he sick je veellicht ni mehr so genau op besinn‘. He hett bilütten je ’n fürchterli slechted Gedächtnis, ne.

Ut annere Ecken heuert man to desülbige Tied, dat man doch mol ’n „sozialed Plichtjohr“ inföhrn schull. Ick glööv, toletzt hett Frie’ch Merz dor wat vun sabbelt. Overs ook in annere Partein finnd man dat good.

Intwüschen schüllt wi uns erstmol mit’n Lappen waschen anstatt to duschen. Un de Hölpspakete, de blangbi utroopen ward, hölpt an mehrsten de, de so un so al ni mehr weet, wohen se all ehr Geld noch stoppen schüllt.

Vör’n poor Doog heff ick veer Rundstück (Brötchen) köfft. Dor heff ick veer Euro för betohlt! Dat weern fröher mol acht Mark. Overs dor kann Olaf Scholz sick wohrschienli ook ni mehr op besinn‘. So ward nu also ook noch ’n scheuned Fröhstück an’t Weekenenn to’n Luxus.

Twüschendör heuert man denn hier un dor mol wat vun Ideen, de mit ganz hitte Nodeln neiht worrn sünd. Mit Kanada is nu ’n Woterstoffafkom‘ sloten worrn. Frogt sick blots, wo man den Krom över’n Atlantik kriegen schall. Veellicht je mit’n Zeppelin. So’n orienteerungslosen Huupen as in Reichsdag kriegt man ni jeden Dag to sehn.

Ick heff ’n vörslag: Ick wurr dat good finnen, wenn de Afgeordneten in Berlin ’n sozialed Plichtjohr moken wurrn. Un denn glieks noch ’n tweeted achteran. Je eher se dormit anfangt, je beter…

In düssen Sinn

Intwüschen ward je in veele öffentliche Texte dorop acht‘, dat alle möglichen Geschlechter optellt ward, in Stell’nanzeigen to’n Bispeel. Dat mokt Texte ni würkli leesborer, overs so is dat nu mol politisch korrekt.

Gendern seggt man dorto, wat ingelsch is un „dschändern“ utsnackt ward. Mennige dschändert sogor, wenn se an’t Snacken sünd, se seggt denn „Kund-Innen“, „Mitbörger-Innen“ un so.

Un veele annere passt ganz genau op, dat ook överall richti un korrekt dschändert ward. Jo, so is dat in Düütschland, dor passt man scheun op’nanner op.

Nu is dat overs so, wat dat mit dat Gendern ni överall klappt. In ganz wichtige Berieke klappt dat ni.

So hebbt uns‘ Football-Fruun de Europameisterschop knapp an England verlorn. Overs liekers se Fruun sünd, snackt man vun ’n „Mannschop“, dat mutt doch an un för sick ’n „Fruuschop“ ween oder noch beter; ’n „Footballer-Innenschop“. Hmm.

Un denn gifft dat je ook de Froog: Wenn in‘ Mondraket‘ blots Fruunslüüd sitten wurrn, weer de Raket‘ denn „unbemannt“? Man weet dat ni.

Dat is allns gor ni so eenfach. Na jo, an mennige Steeden gifft dat je blots he oder se. So wurr dat keen Sinn moken vun „Päbst-Innen“ to snacken, denn Papst dörft blots Mannslüüd warrn. Dat is veellicht so, weil sick dat bi den leeven Gott anschiend ook üm ’n Mann hannelt. In de Bibel steiht je „Gott, de Herr“ un ni „Gott, de Doom“.

Veellicht hett Martin Luther bi’t Översetten dat Gendern eenfach noch ni kinnt un is dorüm in de männliche Form bleeven.

Dat gifft overs noch veel mehr Bispeele för Probleem‘ mit dat Dschändern. So kann man sick frogen, wat ’n männliche Fee in’t Märchen is. Doröver schull man nodinken, dormit de Kinner vun Anfang an richti dschändert. In de Kindheit sett sick in uns je fast, wat wi as richti un as falsch anseht.

Dorüm ward dat no 63 Johr ook mol Tied, dat wi dat Gegenstück vun’t Sandmännchen kinnenlehrt, dat „Sandweibchen“ nömli.

Jo, dat gifft noch veel to dohn…

In düssen Sinn

In de Politik dinkt man je gern langfristi. Besünners, wenn dat üm Entscheedung‘ geiht, de de Wähler ni so scheun‘ finnd.

Dorüm reckt de unpopulär’n Plonung‘ ook jümmers wiet in de Tokunft. Bet no de näste Wohl oder an Besten so wiet in de Tokunft, dat de Entscheeders vun hüüt dor al lang ni mehr in ehr Amt sünd.

Se seggt denn: „2035 mokt wi wat ganz wichtiged för’n Klimaschutz, dorför mööt wi denn overs all de Gürtels inger schnalln.“ An un för sick sünd dormit overs de meent, de den Gürtel hüüt al op’t letzte Lock hebbt.

Oder se seggt: „2055 sünd wi al meist Klimaneutral.“ Irgendwie sowat. Dat hett je ook wat för sick, denn mit de Tied bewegt sick dat Klima je op uns to, wat de Qualität angeiht. Je slechter dat Klima ward, je weniger mutt man moken üm dat so to wohrn as dat denn jüst is.

Na jo, man weet dat ni: Veellicht ward dat Klima je würkli nochmol weller richti good. Un so künnt de Minschen, de denn levt, veellicht weller düchti Kohlndioxid rutkloppen.

Denn sünd je ook weller genog fossile Energieträgers dor. Wi sülms nömli! För de Tokünftigen Autobuuers un Ölmultis ward dat ’n Fest. Hüüt snackt man je vun Överbevölkerung.

Overs in Tokunft, ward wi all, jedet Volk, jedeneen vun uns, to Erdöl un Erdgas. Dat duuert blots ’n beten.

Süssti Millioon‘ Johr kann man dor wiss för reeken.

Overs dat weer doch mol ’n Ankünnigung op’n Klima-Gipfel: „Wenn wi nu ’n beten oppast, tohlt sick dat ut: In Süssti Millioon‘ Johr is dat Klima weller so good, dat de Lüüd weller mit Verbrenner-Autos fohrn künnt. Un de löppt mit dat Erdöl, dat bet dorhen ut uns worrn is.“

Na jo, ick bün mi ni seeker, wat man mit so’n Verspreeken hüütigendoogs Wohln winnen kann, overs ick bün nu al gespannt dorop, wo sick dat in süssti Millioon‘ Johr anföhlt, wenn mien Mors kondenseert un raffineert bi veellicht 250 Sooken dör’n Vergoser vun ’n Sportwogen jogd ward. Dat harrn sick de Dinosauriers vör süssti Millioon‘ Johr veellicht ook froogt. Overs wat jüst dat mol mit ehr passeern wurr, dat hebbt se dormol eenfach noch ni wusst...

In düssen Sinn

Dat gifft Weken, dor bün ick 70 oder mehr Stünnen an arbeiden. Un ick kann Ju seggen, wat dat ni jüst de Weeken sünd, de ick an leevsten heff. In de dorsten Weeken stoh ick op, wenn dat buten noch düster is, wat eegenti överhaupt ni to mien Metabolismus passt.

Vör halvi teihn, kann man mi nömli an un för sick nix frogen, op dat man ’n anstännige Antwoord hebben will.

Dat weer fröher in de School al so. Bi de annern ook.

Bet de tweete Stünn rüm weer, hebbt sick Schölers un Schoolmasters jümmers blots ankeeken, as weern se ut irgendeen Frankenstein-Film överbleeven. Mit den veel’n Sand, den wi uns all tosom ut de Oogen schüüert hebbt, harr man regelmäßi den Strand vun Sylt retten kunnt.

Overs so is dat bleeven. Veele Lüüd stoht morns to ’n Tied op, to de noch ni mol de Hohn kreihn mach.

Un obends kümmt se so lot no Huus, dat se denn keen Lust mehr hebbt, sick üm ehr Kinner to kümmern.

Dorüm ward de Kinner vun de Angestellten in de Kitas optrocken, de an un för sick ook ni veel Lust hebbt, so fröh an Dag anner Lüüd ehr Kinner ingang to holn. Op’n Kita-Platz för jedet Göör ward overs bestohn, weil sünst allns kopeister schütt. Man kann seggen, de Kinner stoht de Famieljen bi’t togang-holn vun de Wirtschop in Weg.

Un weil ick ni de Eenzige bün, de so veel arbeidt, gifft dat ’n Barg Lüüd, de gor keen Arbeid hebbt. De künnt twor bet Klock negen slopen, overs se hebbt ook ni genog Geld in de Tasch, dat ehr de Rest vun Dag würkli Spoß moken wurr.

Ick verstoh dat ni: Fröher harr jeden Dörpsloden mang Meddag un Klock dree dicht. Un obends Klock süss weer Fierobend. Dor hebbt sick all de annern no richt‘.

Dor gung man even ni obends bet Klock teihn inkööpen. Dat geev overs in jedet Dörp dree, veer Hökers, de all vernünfti leeven kunnen.

Seggt mi mol: Wann sünd wi blots so verrückt worrn? Mutt dat so ween?

Schien’t so. Man seggt je jümmers noch: „De fröhe Vogel fangt den Worm.“ Overs he fangt even blots de Wörms, de so fröh al op de Been sünd, üm sick fangen to loten...

In düssen Sinn

Jedeneen hett je al mol wat vun „Philosophie“ heuert. Bi Mennige weer dat de Ünnerricht in de School, den se noch weniger mucht hebbt as all den annern Ünnerricht.

Overs, wat is dat eegentli, Philosophie? Heeten deiht dat je, wat man de Weisheit leev hett. „Philos“ is de Leevde un „Sophos“ de Weisheit.

Un de Philosophen hebbt al jümmers doröver nodacht, wat dat allns schall. Also würkli allns! Worüm gifft dat de Welt, worüm sünd wi hier, wo kümmt wi her, wo goht wi hen un wat för Schoh schüllt wi dorto antrecken?

Tscha. Gor ni so eenfach. Nu gifft dat den ol’n Snack ut de ole Griechiche Philosophie, de heet: „Ick weet, dat ick nix weet.“ Sokrates ut Athen schall dat fröher mol seggt hebben. So hett ook de Philosoph Cicero dat schreeven, de je overs bummeli 300 Johr no Sokrates levt hett.

Sokrates sülms hett gor nix opschreeven. De weer mehr för’t Snacken. He keem noher jümmers blots in de Schriften vun anner Philosophen vör, Platon to’n Bispeel. De weer ’n Schööler vun Sokrates.

Nu hett Platon düt över Sokrates schreeven un annere hebbt dat över em schreeven un bums, weer de Striedt dor.

Blangbi: In de Philosophie hett dat noch nie ’n Fruunquote geeven. Dat weern meist allns Mannslüüd. Blots üm de 15 Perzent weern Fruunslüüd.

Theano to’n Bispeel. Kinnt Ju ni? Overs ehrn Mann kinnt Ju! Ut’n Mathe-Ünnerricht: Pythagoras!

Na jo, dat is so, as dat is. Overs nochol trüch to dat Nix weeten.

Sowiet as sick dat rekontrueern lött, hett Sokates nie seggt, wat he nix weet. He hett anschiend mol seggt, dat he ’n ganzen Barg ni wusst hett. Over nix hett he even ni wusst, sünnern ’n lütt beten mehr.

Nu kunn man sick frogen, wann man genog weet oder sogor to veel.

Ook dat sünd philosophische Frogen. Un dat is je dat Scheune an de Philosophie. Man kann dat jümmers un överall moken. Dat kost nix, un in de Tied, in de man an Sinneern is, kann man ook keen dumm‘ Tüch anstelln. Worüm de Minsch in’t Allgemeine overs doch veel dumm‘ Tüch mokt anstatt mehr notodinken, dat weet ick ook ni...

In düssen Sinn

Gliekberechtigung is je ’n Woord, wat dat al lang gifft. Un dat is richti un good so. Intwüschen hebbt Fruunslüüd nömli in veele Berieke desülbigen Möglichkeiten un Rechte as Mannslüüd.

Annersrüm is dat overs ni jümmers so. Dat fallt mi besünners in Sommer op. Nu, wo de Sommers jümmers warmer ward, dörft Fruunslüüd ook in hoge Ämter un Professchoon‘ ganz sülmsverstännli in‘ Rock un to’n Bispeel ’n elegante Bluus‘ no ehr Arbeid gohn. Bi Mannslüüd is dat anners. Dor bruukt man sick blots mol frogen, wann man toletzt ’n Bunneskanzler in Hemd mit opkrempelte Ärmels un in korte Büx bi’n Regeerungsreed sehn hett.

Na jo, vör Olaf Scholz weer je 16 Johr Angela Merkel Kanzlerin. Un de hett tomeist lange Büxen un Jacketts anhatt. Overs even ni, weil se dat musst hett, sünnern weil se dat so wull. Se harr anners kunnt.

Weer se overs ni Fruu Angela, sünnern Herr Angelo Merkel ween, denn harr se gor ni doröver nodinken musst – denn weer se jümmers in Antog mit Krogen un Krawatte oder Fleeg in’t Parlament kom‘. Punkt.

Dat man op de Bank vun‘ männlichen Kunnenberoder in korte Büx bedeent ward, dat beleevt man ook ni oder tominst selten.

Un ook ick heff mi bi mennige Termine, sülms bi mehr as 30 Grod Warms, an de Etikette för Mannslüüd to holn un in mien Antog to stiegen. Annerlei wo dull ick in all de dorsten Plünn‘ an sweeten bün.

Overs worüm, seggt mi mol, is dat so? Gliekberechtigung mutt doch in beide Richtung‘ Funktschoneern. Un ook op de leevsten Traditschoon‘ mutt sick de Klimawannel irgendwann mol utwürken. Sogor de, de seggt, wat dat den Klimawannel gor ni gifft, hebbt sick düsse Week wohrschienli al düchti den Sweet afwischt.

Nu sünd wi overs in Düütschland. Dor köönt Mannslüüd in ehr warmed Tüch Füüer fangen un dat wurr nix ännern. Bi uns duuert allns lang.

Veellicht mok ick bilütten eenfach mol ganz rebellisch den Anfang un goh‘ in Minirock un korted Hemd to Arbeid. Dat weer twor ni besünners „ästhetisch“, overs frisch un lufti...

In düssen Sinn

Annerletzt harr ick den ganzen Dag noch ni so recht wat mang de Kusen kreegen, as ick recht lot mit‘ Auto op’n Weg no Huus weer.

Dorüm heff ick mi gau noch ’n poor Knackwuss‘,’n poor Frankfurter oder Wiener as man ook seggt, ut’n Supermart mitnohm. De wull ick mi denn in’t Huus mit ’n beten Semp wechneihn.

Nu harr mien Madam mi overs noch wat vun’t Meddageeten trüchstellt. Dat hett mi düschti freut. So heff ick de Knackwuss‘ in’t Köhlschapp packt. Un dor heff ick ehr denn erstmol liggen loten. Dor kunn ehr je ook nix passeern, in’t Köhlschapp blifft je allns frisch – heff ick dacht.

Dat weer overs gor ni so. No twee Doog hebbt de Dingers ganz knitteri un falti utsehn un se weern so labberi, dat ick överhaupt keen Appetit mehr op ehr harr.

Ick wull ehr jüst wechsmieten, dor reep mien Fruu dormang, de dat mittkreegen hett: „Nä, smiet ehr ni wech! Hau ehr in hitted Woter, denn sünd se werr good.“

Tscha, vörstelln kunn ick mi ni, wat se dor seggt hett. Liekers heff ick ’n Putt ut‘ Schapp wöhlt, un dormit op’n Herd Woter warm mokt. Un in dat hitte Woter heff ick de labberige Wuss‘ denn so’n beten skeptisch rinsmeeten. Jo, un denn fung ick ook al bald dat Staun‘ an: No ni mol fief Minuten, hebbt de Dinger so schmuck un drall utseh’n, as weern se jüst op de Welt kom‘.

Dösig, in’t Köhlschapp wurrn se old un schedderi utsehn. Overs in’t hitte Woter sehn se mitmol richti frisch un safti un twindi Johr jünger ut. Harr man mi vörher froogt, denn harr ick tippt, wat dat sick genau annersrüm verholn wurr.

Över düsse regelrecht magische Verwannlung heff ick an nästen Morn in de Bodstuuv noch nodacht. As ick mi nöömli in’t Adams-Kostüm in‘ Speegel bekeeken heff, dor fulln mi so’n poor Parallel’n to de Wuss‘ op, as ick ehr ut‘ Köhlschapp holt heff. An un för sick wull ick in den Momang je duschen.

Overs denn heff ick noch mol kort överleggt un mi doch leever hitt‘ Woter in de Bodwann inloten. Denn ’n günstigere Frischzelln-Kur kann man je gor ni kriegen...

In düssen Sinn

Tante Meier op’n Köökendisch

Dat is je gor ni so lang her, dat Natuurschutzorganisatschoon‘ vör dat Insektenstarven warnt hebbt. Dor wurr je ook dorto oproopen, Insekten to telln. Intwüschen ward dor overs gor ni mehr vun snackt.

Un ick froog mi, worüm dor ni mehr vun snackt ward. Sünd all de Insekten al tellt worrn, so as bi’n Zensus? Oder hett sick rutstellt, wat dat doch noch genog Insekten gifft? Hett man bi de Ümweltverbänne veellicht de Lust an’t Telln verlorn?

Man weet dat ni. Wat ick overs weet, is dat de Stuuvenfleegen wiet dorvun wech sünd, uttostarven.

Ick tell meddewieln je blots noch de Fleegen, de ick breedhaut heff.

Un de, de ick ni tofot krieg, schiet‘ allns vull. Op allns wat ’n helle Farv hett, mokt se düsse lütten swatten Plackens. Ick heff annerletzt op’n Köökendisch mehr as 30 vun de Placken op ’n Fläche tellt, de ni grötter weer as mien Duumnogel. Veellicht hett de Fleeg, de düssed Kunststück trechkreegen hett, je wat falsched eeten un dorvun ’n flotten Otto kreegen.

Dösig is blots, dat ick mien Leevdag noch keen Fleeg bi ehr Geschäft sehn heff. De flücht anschiend blots op Tante Meier, wenn keeneen tokieken deiht. Na jo, de hebbt je ook ’n poor Duusend Oogen, mit de se no vöör, no achter, no Backbord un no Stüüerbord to desülbige Tied kieken künnt. Heuern künnt se overs ni, denn ick heff ehr all ’n poor Hunnert mol vertellt, wat se annerwegens ut de Büx gohn schüllt. Dat hett overs noch nie wat nützt. Veellicht wüllt se je ook gor ni heuern.

Jo, ick weet: Dat is ni nett vun mi, dat ick al so veele Fleegen platt haut heff. Dat is ni good för’t Karma un so.

Overs ick bün liekers ni bang, dat ick dormit de Stuuvenfleeg as Gattung utlöschen warr. Dor gifft dat eenfach to veele vun. Schüllt se doch annerwegens henfleegen. Bi uns in’t Huus hett ehr keeneen to’n Eeten un to’n op ’n Disch schieten inlodt.

Un blangbi is dat je ook so, dat, wenn man würkli mol een vun de dorsten nervigen Brummers mit de Fleegenklatsch oder ook mit de Hand erwischt un ehr över’n Jordan schickt hett, fuurts fief annere no de Beerdigung ansuust kümmt...

In düssen Sinn

Oh Lüüd, an’t Enn vun’t Johr bruuk ick langsom mol ’n frisched Auto. Nu heuer ick overs to de Lüüd, de sick niemols ’n niedet Auto kööpen wurrn. Dat so’n Koor no ’n poor Johr blots noch dat Halve wert is, dat kann mi ni mol dat klöögste Finanzgenie gesundreeken.

Mien Auto mutt je ook wat trecken köön‘ – unsen Wohnwoog to’n Bispeel. Un ’n Elektroauto, wat dat kann, dat kann ick mi ni leisten.

Noch dorto mutt ick togeeven, wat ick ’n Fründ vun de Autos bün, de hüüt so 20, 30 Johr old sünd. So’n oln Damper heff ick nu ook. De hett 350000 Kilometers op’n Wecker. Un de Moschien wurr nochmol so veel loopen. Overs de Karrosserie wurr dat ni mehr mitmoken. Un wat de Klimabilanz angeiht, is dat ook ni jüst dat Geele vun’t Ei.

Nu informeer ick mi al siet ’n halved Johr doröver, wat mien nästed Auto ween kunn. Un wenn man sick de Erfohrungsberichte vun anner Lüüd dörleest, denn is dat Fazit: Allns wat jünger as 20, 30 Johr is, kannst vergeeten. To veel Elektronik. Överhaupt ward allns so buut, wat man jümmers weller mol ’n Barg Geld an de Warksteed överwiesen mutt.

Liekers kom ick över kort oder lang ni üm ’n niedet Auto rüm.

Un wenn ick ’n frische Koor heff un mien ole ni mehr verköfft krieg, denn mutt ick je ook sehn, wonehm ick dormit afblief. Dorför will ick je ni ook noch extra wat betohln mööten.

Overs tominst för den Kummer heff ick al ’n Lösung: Wenn man nömli op de A23 vun Heid‘ no Süden fohrt, denn kümmt man je an‘ Rastplatz „Dithmarscher Geest“ vorbi. Un op den Rastplatz steiht al siet Februar ’n sülbergrauen Ford Mondeo ohn‘ Nummernschillers. Ick heff dacht, wat man sien Auto, wenn man dat ni mehr bruukt, gor ni op so ’n öffentlichen Parkplatz entsorgen dörft. Overs dor heff ick mi anschiend tüüscht. Denn dörf ick dat je wohrschienli ook.

Tscha, een Probleem weniger: Wenn ick also würkli noch ’n anstänniged niedet gebruukted Auto finn‘, denn stell ick mien oln Woog eenfach ohn‘ de Schillers blang den Ford op de Raststeed, un denn bün ick em los.

Overs so wiet bün ick leider noch ni...

In düssen Sinn