De Döschkassen

Annerletzt heff ick in`t Fernsehn ’n interessante Dokumentatschoon över „Rießeikling“ sehn. Op Düütsch schrievt man dat „Recycling“.

Dorbi gung dat overs üm Rießeikling in de Vergang’heit. Wenn de Steentiedminschen ’n Mess hebben wulln, denn hebbt se ’n Steen in Dutt haut. Un wenn dat Mess ni mehr scharp weer, denn hebbt se dat Steenmess noch mol in Dutt haut.

Erst ganz toletzt, wenn de Steen to nix mehr to bruuken weer, hebbt se em eenfach wechsmeeten.

Dat weer overs gor ni so wild, denn in den Dorsten Steen weer keen Mikroplastik oder so. Allerheuchstens Mikro-„Steen“. Un den kinnt man ook as Sand. Dor kann man sogor weller wat Frisched ut moken.

Hüüt is dat ganz anners. So’n Smartfohn to’n Bispeel kann twor veel mehr, as ’n Mess‘ ut Steen. Overs wenn dat ni mehr geiht, mokt dat keen Sinn, dor eenfach ’n Stück vun afkloppen, üm dat denn as wat anners to bruuken. Un eenfach wechsmieten geiht ook ni.

In so’n Ackersnacker steekt so veel Gift un Schiet un Smeer, dat kann man sick alleent gor ni utdinken. Bet so’n Ding ut all den Krom, ut den dat besteiht, ferti is, sünd wohrschienli fief Scheep un dree Fleegers ’n poormol üm de Welt suust.

Un ni mol Apple ut Amerika mokt ’n Geheemnis dorut, dat de gröttste Fabrik vun dat Ünnernehm‘ in China steiht, weil dor de Arbeid so billig is. Un man kiekt dor je to’n Glück ook ni so genau op de Minschenrechte.

Liekers – sülms de „Klimaaktivisten“, de sick mit giftigen Sekunnenkleever op Stooten un an Kunstwarke backt, wüllt op ehr Smartfohn ni verzichen.

Se wüllt blots, dat de Strom dorför ni ut Atomkraft kümmt oder so.

Mi dücht, de weet sülms ni so ganz genau, wat se ünnern Streek wüllt.

Jüst so is dat op den UN-Klimagipfel. Wi weet noch ni wo dat wiedergeiht, overs wi sammelt al mol Milliarden för de, de ünner dat lieden ward, wat wi mokt. Aha! Na jo. In Wohrheit weet doch keeneen wo dat beeter warrn schall. Overs wat nödig is, schüllt „de annern“ moken.

Wenn ick mol hölpen dörf – dat Motto vun‘ Klimagipfel kunn ween: Wasch mi den Pelz, overs mok mi ni natt...

In düssen Sinn

Lüüd, ick verstoh den ganzen Larm ni. Elon Musk hett je düssed Twitter köfft also dat Inernet-Dings mit den Vogel. Dat is je ook in Ordnung. Wenn he dat hebben wull un de Lüüd, de dat vörher toheuert hett, em dat geeven hebbt – denn gifft dat dor nix an to rütteln. Nu overs is de Arger dor, denn Musk will, dat man sick bestimmte „Hokens“ an de Norichten, de dor sennd ward, nu för acht Dollar in Monot kööpen mutt.

De dorsten Hokens schüllt bewiesen, dat de afgehokten Norichen „echt“ sünd. Verrückt, ne? Blots weil dor Hokens an een Noricht sünd, heet dat je noch lang ni, wat de Noricht wohr is. „Fäke Nius“, dat hett doch de bekannteste Twitterer överhaupt gern mol seggt: Donald Trump.

Dör Trump is Twitter X-Mol so bekannt worrn, denn he hett dat salongfähig mokt, politik över düssed Kortnorichen-Portal to moken. Dat finn ick bet hüüt unmögli. Dat kümmt mi mang all de annern Sooken, de dor vertellt ward, vör, as wurr Olaf Scholz sien Regeerungsverklorung nachts op de Reeperbohn ruthaun.

Na jo, veellicht bün ick ook blots to oldmodsch. Annerlei.

Jedenfalls, üm bi Trump to blieven, harrn de Twitter-Chefs op’t Letzt‘ de Nees vull vun em un de Präsident is ut Twitter rutsmeeten worrn. Dat heuert sick alls so’n beten as in’n Seepenoper an.

Nu heff ick mien Levdag noch ni twittert. Dat warr ick ook ni erst moken, ook wenn dat angeevli een vun „de wichtigsten Norichenquell’n“ ween schall.

Also för mien Gesmack gifft dat ook ohn‘ Twitter all genog Norichen. Norichen, de good recherchiert un gegenprööft sünd – ohne Hokens.

Overs dat is je so, das so veele no noch mehr Informatschoon röppt. Dat lustige is, dat se mit all de Informatschoon nix anfangt. Dat ward blots wechkonsumeert, denn ward noch de eegen‘ Semp op Twitter oder Facebook dorto afgeeven, un denn kümmt ook al de näste Dag mit annere Informatschoon. Vun mi ut kunn Musk 800 statt acht Dollar in Monot för sien Twitter-Hokens nehm‘.

Denn kümmt de een‘ oder anner veellicht mol weller op’n Teppich…

In düssen Sinn

Man mutt sick je wunnern, wat dor op de anner Sied vun de Meldörper Bucht los is. Jo, ni blots in Düütschland passeert dösige Sooken.

Ook in England is allerhand los. De niede König hett noch ni mol de Kroon‘ op’n Kopp kreegen, overs sien Land hett no bummeli twee Weeken al weller ’n nieden Primierminister. Rishi Sunak heet he. Un dat is je regelrecht historisch för dat Land.

No dat Indien mang 1858 un 1947 ingelsche Kolonie weer, is nu een, den sien Öllern ut Indien no Engand inwannert sünd, de politische Chef vun de Briten.

Sunak is sogor Hindu. Dat kümmt de Böbersten vun de ingelsche Kark wiss so’n lütt beten dösig vör. Tscha, as de Briten, also Christen, sick Indien ünnern Nogel reeten hebbt, keem de Inders dat wiss ook dösig vör.

Un noch wat. Rishi Sunak is riek. Richti dull riek sogor. De mutt sien Geld wohrschienli eenmol de Week ümschüffeln, dormit dat ni dat Schimmeln anfangt.

Dat heet, he hett dat an un för sick ni nödig, sick an de Stoots-Kass‘ to bedeen‘. Tscha. Verkehrte Welt. Liekers – dat is gor ni slecht.

Un dat de ingelschen Lüüd sick nu ’n eegen‘, britischen Ghandi toleggen mööt, dorför mööt se wohrschienli ni Bang‘ ween. Na jo, wi ward dat sehn.

Overs wat kann man ut all den Larm nu lehrn? Ganz eenfach: Wenn ’n Regeerungs-Chef oder ’n Regeerungs-Chefin dat mit dat Regeern ni op de Reeg kriegt, denn kann man de Dorsten uttuuschen. Wenn’t ween mutt ook tweemol in’t Johr. Denn de Regeernden schüllt je för’t Land dorween un ni annersrüm.

Veellicht kriegt Sunak dat je trech, ook de Lüüd op’n Kontinent weller Freud‘ an de Demokratie to moken.

Mit dat Wähln is dat je ook bi uns in’t Land ni so dull. Hier ward al düchti fiert, wenn mehr as 60 Perzent ehr Krüüz mokt. Eegentli mutt man no jede Wohl de Stöhl, de för de Ni-Wählers stoht, ut Parlamant dreegen.

Denn wat passeert, wenn to weni Lüüd wähln goht, weil se ni mehr an den ganzen Zirkus glöövt, dat hebbt wi jüst in Italien belevt.

Anners geseggt: Wähln un regeern is as Tähn putzen: Deiht man dat ni, denn ward dat bruun...

In düssen Sinn

Jeden Dag heuert man veele fürchterliche Norichen. Un dat kümmt een meist vör, as wenn man all dat Fürchterliche unbedingt weeten mutt. Dorbi is dat, wat hüüt fürchterli is, twee Doog loter al fiefmol so fürchterli. Dorüm heff ick mi mol doran mokt, Informatschoon to sammeln, de man op Seeker ni weeten mutt, de overs ook garanteert ni fürchterli sünd.

Nu geiht los: Kinner to’n Bispeel stellt jeden Dag in’t Middel 400 Froogen. Dat kann ick ünnerschrieven. Dat gült overs blots so lang, bet se dat erste Smartfohn kriegt. Vun dor an froogt se nömli blots noch no wat to eeten un besünners dorno, wat se noch ’n beten länger WLAN hebben künnt. Na jo. No’t WLAN froogt se mitünner ook 400 Mol an Dag.

Snobeltiern (Schnabeltiere) kümmt mit Tähn op de Welt. Overs wenn se öller ward, denn fallt de Tähn weller ut. Tscha. Dat is bi Minschen ook ni anners. Düsse Informatschoon is so’n lütt beten so nützli as: „In Köller brennt noch Licht. Ick heff dat overs al utmokt.“

De Flummi is vun de Azteken erfunnen worrn. Nu weern de Azteken ünnern Streek ni besünners fründliche Lüüd. Liekers is dat ’n Jammer, dat de Spaniers er utrött hebbt. Mi harr interesseert, wat de Azteken sünst noch erfunnen harrn.

Annerlei. Psücholgen hebbt rutfunnen, dat Lüüd, de op’n weeken Sessel sitt, mehr Kompromisse ingoht, as Lüüd, de op’n harten Stohl sitt. Dat kann ick verstohn. Mit harten Stohl kann man sick ook mol gau den Dag versau’n.

Un dat hier: Forschers hebbt utmeeten, dat man mit een Bliefeller ’n 56 Kilometer lang‘ Streek moln kann. Na jo, ick dink, dat kümmt dorop an, wo dull man opdrücken deiht. Overs dat scheunste Uninterssante, wat ick funnen heff, is dat hier: Intelligente Minschen hebbt mehr Schimpwöörd in ehrn Woordschatz. Gliektiedig künnt Intelligente no de Statistik weniger Ordung holn as wülk, de ni so dull intelligent sünd. Jungedi, de beiden Fakten, de ick toletzt optellt heff, mutt ick glieks mol mien Madam bipuuln. De ward sick wunnern, wat för’n kloogen Kirl se hett...

In düssen Sinn

Annerletzt gung bi de Iesenbohn in Norddüütschland je gor nix mehr, weil dor ’n poor Strippen dörkneepen worrn sünd. Intwüschen hett ook Generolleutnant Carsten Breuer sick in de Diskusschoon inbröcht.

He hett warnt. Vör wiedere Ansläge op de Infrastruktur, an de wi uns al mol gewöhn‘ schulln. Dorüm schull sick ook jedeneen ’n Radio mit Batterien‘ un ’n Taschenlamp kööpen. Talliglichter geiht wohrschienli ook.

Nu keem mi de Warnung‘ vun Generol Breuer overs meist so vör, as wull he de Saboteure oder de, de erst noch Saboteure warrn wüllt, Tipps geeven, wonehm man denn in de näste Tied Sabotage bedrieven kunn.

Carsten hett seggt: Jede Ümspannstatschoon, jedet Kraftwark un jede Peiplein kann attackeert warrn. Dor weern de tokünftigen Terroristen allent veelicht je gor ni op kom‘. De hangt sick Breuer sien Bild as ehrn nieden Ideengeever veellicht sogor in de Stuuv.

Nu weet ick ni, wat Carsten Breuer Kinner hett. Overs, wenn he wülk hett, un wenn he mol mit sien Fruu to’n Ball wull, denn hett he de Lütten vör’t Utgohn wohrschienli sowat seggt as: „So. Mudder un ick wüllt to’n Ball. Wi lot‘ ju hüüt to’n ersten Mol alleent to Huus. Un Ju mööt uns verspreeken, dat ju vernünfti sünd. Ju dörft ni bi den Kööm in de Minibor gohn, to de wi den Slöötel achter dat Dicke Book in’t Regol versteekt hebbt. Ju dörft ook ni mit dat Füertüch speeln, dat in de Schuuv ünner de Geschirrhanddööker liggt. Un dat Fernsehprogramm mit de nokelten Lüüd un de Gruselfilme dörft Ju ook ni kieken, to dat de Code 1234 is. Un Klock negen goht ju to Bett, ook wenn wi erst no Middernacht weller no Huus kümmt.“

Tscha. To sowat seggt man „Naivität“. Breuer seggt ook: „Krieg in Europa is weller mögli.“ Un veele wichtige Lüüd speelt em je ook in de Koarten. Denn jeden Dag leest un heuert man wat vun Atombomben in de Norichen. Sogor de US-Präsident snackt dor jümmers weller vun, as kunn em dat gor ni gau genog gohn mit den Weltünnergang. Also, ick persönli kann noch ganz lang op den Weltünnergang tööven, denn ick heff ’n ganzen Barg Geduld...

In düssen Sinn

Man belevt dat af un to je mol, wenn man sick sülms overs ook anner Lüüd bekiekt: Ni all hebbt de Arbeid tofot kreegen, de an un för sick to ehr oder to em passt.

Un dor kann man sick je frogen, wat ut de Lüüd worrn weer, wenn se de Areid kreegen harrn, de ook würkli ehr Professchoon ween weer.

Een, bi den ick mi jümmers weller froog, wat he ni leever wat anners moken schull, dat is Karl Lauterbach.

Gor ni wegen dat, wat he seggt, sünnern wegen de Oart in de he dat seggt, wat he seggt. Kalle hett je sien ganz eegene Oart to Snacken. He heuert sick je tomeist an as so’n Paster. Dor dörft man je mol frogen, wo sick dat verholn harr, wenn Lauterbach würkli Paster worrn weer.

Stellt wi uns eenfach mol vör, Kalle Lauterbach schall ’n lütten Jung‘ döffen (taufen), so as he nu mol snackt: „...dormit döff ick di op den Noom Horst-Kevin. Du steihst nu ganz an‘ Anfang vun dien Leven. Un düssed Leven ward slimm! Veel slimmer, as du, dien Öllern oder dien Paten sick dat överhaupt vörstelln köönt. Dat ward ni lang duuern, denn warst du krank. Ganz dull krank. Un dat is noch lang ni seggt, wat du denn ook ’n Krankenhuusbett kriegst.

Un jüst, dat du weller eenigermoten gesund büst, warst du weller krank. Annere, de du kinnst, ward ook krank. Dorvör will ick di al mol warn‘.

Tscha, un wenn du mehr vörhest, as den Rest vun dien Leven to Huus, mit’n Maske in de Snut to verbring‘, denn wurr ick di empfehln, dat mit dat Leven leever notoloten.

Ick geet di nu ook keen Woter övern Kopp, denn in’t Döffbecken sünd wohrschienli Legionellen bin...“

Jo, so ähnli wurr sick dat wohrschienli anheuern. Hmm, mi dücht, ni jeden, de sick as ’n Paster anheuert, wurr ook wükli ’n gooden Paster afgeeven.

Dor kann man regelrecht froh ween, dat Lauterbach keen Paster, sünnern blots Gesundheitsminister worrn is. Weer he Kanzler oder Verteidigungsminister worrn, denn harr he Putin wiss al to de Tied sanktschoneert, as Wladimir noch gor ni mit de School ferti ween weer.

Man weet dat ni. Overs ook so deiht Karl wohrschienli, ni mehr un veellicht ook ni weniger as he kann...

In düssen Sinn

Jungedi, wat ward sick düsse Doog opreegt wegen de Gasleitung‘ in de Ostsee, de nu in Dutt sünd. Ick verstoh dat ganze Gejaul ni.

Nordstriem twee is je nie an’t Nett gohn un vun’t russiche Gas will so un so alle Welt unafhängi ween.

Överhaupt schall Gas je blots ’n Lösung för twüschendör ween.

Na denn is doch allns in Ordnung. Dor wurr ick vörslogen: Afhoken, wiedermoken.

Liekers froog ick mi, mit wat wi in Tokunft heizen schüllt? Mit Gas to heizen, dat is also bald vörbi, un mit Öl schüllt wi de Bood al siet 20 Johr ni mehr warm moken. Un an Briketts dörft man ni mol mehr dinken.

Twüschendör wurr dat mol weller modern, mit Holt to Heizen, mit Pälletts oder mit Hackschnitzels.

Dat is overs nu ook weller ut de Mood‘, weil man rutfunnen hett, dat nix so schieti verbrennt as Holt. Dor kümmt ni blots Kohlndioxid rut, sünnern ook Kohlnmonoxid, Ruß un all so’n Schiet un Smeer.

Mit Strom heizen, dat is al vör 40 Johr afschafft worrn. Ni effizient un veels to düüer.

Un wat is mit Fernwärme? Tscha, dat heet twor Warms ut de Ferne – in Würklichkeit funktschoneert dat overs blots, wenn man ni allto wiet wech vun de Industrie wohn‘ deiht.

Dat mutt also eegentli „Dicht-bi-Warms“ anstatt Fernwärme heeten.

Geo-Thermie? Jo, dat is’n feine Sook, mutt man sick blots leisten köön‘.

Jüst so is dat mit Wärmepumpen un all sowat. An mehrsten hebbt nömli de Lüüd ünner dat Heizproblem to lieden, de so un so nix in ehr kole Supp to kreumeln hebbt.

Dor blievt an un för sick blots noch twee Möglichkeiten. Erstens: Wi verbrennt dat Geld, de Krom is bald so un so nix mehr wert. Oder tweetens: Wi haut noch veel mehr Kohlndioxid un Methan un so wieder in de Luft. Allns wat wi an Drievhuus-Gas produzeern künnt mut rut. Je mehr, je beter. Denn geiht dat nömli mit den Klimawannel noch gauer.

Un wenn wi uns beielt, denn hebbt wi bald keen Winter mehr. Jo, un denn mööt wi överhaupt ni mehr heizen, wat weller good för’t Klima is.

Tscha, mennigmol is de Lösung för ’n Probleem doch ganz eenfach…

In düssen Sinn

Dat is doch mol ’n scheune Noricht. Bi all de fürchterlichen Mellungen, de man düsse Doog ut’n Kreml overs ook ut veele anner Ecken op de Welt heuert, mokt dat Moot:

De Gaskonzern Uniper ward vun‘ düütschen Staat övernohm.

Wo dat genau angohn kann, dat ’n mehrheitlich finnisched Ünnernehm‘ mitmol düütsched Staatseegentum ward, dat weet ick ni. Is mi ook annerlei. Man mutt je ni allns weeten. Wat ick weet, is, dat de Zentrale vun Uniper in Düsseldörp sitt.

Un wat ick noch weet, is, dat ut de Uniper SE nu de „VEB Uniper“ ward. Also ’n „volkseigenen Betrieb“ as dat in de DDR noch heeten hett.

Un wenn dat Ünnernehm‘ in bummeli dree Monot‘ den düütschen Staat heuert, weet Ju wat dat denn heet? Dat heet, Uniper heuert uns! Jedeneen, de ’n düütschen Utwies hett un Stüüern tohlt. Denn de ganze Schnurrkrom ward je mit Stüüergeld finanzeert. Is dat ni wunnerbor?

Denn kann je nix mehr scheevgohn. Weil, de VEB Uniper ward je ook noch düchti dör Unkel Habeck sien Gasümlog ünnerstütt.

Dat heet: In dat dorste Ünnernehm‘, dat mit Stüüergeld köfft warrn schall, ward noch mol extra Stüüern rinpumpt. Grootoarti!

Tscha, wat mokt wi Stüüertohlers nu? Wüllt wi al mol ’n Termin afmoken, to den wi uns unse niede Firma bekiekt?

Veelicht künnt wi dor je noch wat verbeetern. Un över de Gehälter vun de Geschäftsföhrers mööt wi je ook noch afstimm‘. De dörft in Tokunft Trabi mit’n Feller-Motor to’n Optrecken anstatt Maibach fohrn.

Kevin Kühnert kümmt bestimmt ook no den Termin. De wull doch vöriged Johr al BMW verstaatlichen. Lütt Kevin danzt nu wohrschienli al för Freud‘ in sien Generolsekretärs-Büro bi de SPD un schmökt all sien Zigaretten mitmol op. Na jo, wenn man op Helmut Schmidt sien Spoorn wannelt, mutt man je veel schmöken.

Lüüd, wat bün ick erleichtert. Dat harr ook allns veel, veel slimmer kom‘ kunnt.

Overs uns‘ Regeerung mit Bettmän-Olaf un Super-Robert hett dat in letzten Oogenblick noch trechbeugt.

Nu is also allns weller in Ordnung, un de Winter kann ruhi kom‘...

In düssen Sinn

De Minsch is un blifft ’n dösiged Tier, ne. Op de een Sied wüllt wi all anners un ünnerscheedlich un besünners ween, op de anner Sied wüllt wi overs ook irgendwo toheuern,

Dat fallt ni toletzt jümmers weller bi de Sprook op.

Je wichtiger een sick nehmt, je figelienscher drückt he oder se sick ut. Ick weet ook ni, worüm dat so is. Veellicht wüllt de Dorsten wiesen, dat se in de School besünners good oppasst hebbt oder so. Dat gifft Lüüd, de schient sick al meist sülms ni mehr verstohn to köön‘. Un dat gifft Lüüd, de künnt twee Stünn lang wat vertelln, ohn‘ dorbi wat to seggen. De vertellt denn to’n Bispeel dorvun, wat dat „Fundament de Grundloog vun de Basis“ is, un dat allnns, wat beginnt, „an’t Enn vun Dag“ je ook mol ’n Anfang hatt hett. Un dat schull jeder för sick doch mol „dördeklineern“ un so wieder.

Tscha. Man weet ni wat dat schall, overs dat is as dat is. Mennigmol fallt een overs ook mol ’n Woord in, dat annere jüst so wunnerbor finnd. Dat sünd so Mode-Utdrücke, de man mol ’n Tiedlang vun jedeneen heuert, de sick wichti nehmt.

Vöriged Johr weer dat „Demoot“. In Oogenblick gifft dat overs ook weller so’n Woord: „Momentum“. Man schull doch „dat Momentum nutzen“, man schull dat „Momentum ni verstrieken loten“ un so. Besünners wenn dat üm de Ukraine un de russischen Truppen geiht, heuert man dat oft.

Un nu seggt jedeneen Momentum, de sick besünners kloog anheuern will. Se kunnen ook seggen, wat man den Oogenblick oder de Gelegenheit oder even den Moment nutzen schull. Overs dat heuert sick je so no Volksschool-Afsluss an. Dat kunn je jedeneen verstohn, un dat mutt je nu wükli ni ween.

Wenn Edmund Stoiber ni blots Ministerpräsident in Bayern sünnern ook Bunneskanzler worrn weer, as he dat wull, denn weer dat hüüt anners. De harr sien ganz eegene Grammatik. He hett mol seggt: „Wir müssen den Kindern mehr Deutsch lernen.“ Een Fest för Düütschlehrers.

Wenn Eddie Stoiber mehr to seggen hatt harr, denn, ääh, wurrn wi hüüt, ääh, ’n ganz un gor, äääh, annered Düütsch snacken. Äääh, jo…

In, ääh, düssen Sinn

As in de süsstiger Johrn will de NASA nu weller no’n Mond fleegen. Un jüst as fröher geev dat ’n „Kauntdaun“. Un jüst as dat fröher weer, wurr de Kauntdaun, mol anholn, mol is he nied anfungen un denn wurr dat Telln ganz afbroken, weil noch irgendwat an de Raket‘ to schoostern weer. Dorbi sitt in de dorste Raket‘ noch ni mol Lüüd bin. Dat is blots ’n Test.

Also intwüschen wull ick würkli keen Astronaut mehr ween, liekers ick mi dat in de School so dull wünscht heff.

Mien Vadder hett fröher mol seggt, wat de Amis ’n ganzen Barg Kompjuter-Techik in ehr Raketen inbuut harrn un wat dat ook mit all de Technik veele Anlööpe bruukt hett üm de Dingers doch noch in de Ümloopbohn to jogen. De Sowjets, so hett mien oln Herrn meent, hebbt ehr Raketen mit’n Hommer tosom timmert, ehr mit Rietsteeken‘ anzünn’d un de Dingers sünd flogen.

Na jo. Ick glööv, de Wohrheit is, dat wi dormols blots ni to sehn kreegen hebbt, wo veel‘ vun de russischen Raketen al op de Startramp in duusend Stücken flogen sünd. Un jeden Versöök, de bi de Amis scheevgohn is, hebbt wi jüst so weni mitkreegen. Wat wi nu overs mitkriegt, is ’n niede Oploog, vun‘ Koln Krieg. Un to so’n anstännigen Koln Krieg heuert anschien’d ook ’n nieden Wettloop no’n Mond.

Wat schall dat? Ook wenn dat op’n Mond scheune „Rohstoffe“ gifft – de künnt wi ni eenfach so mit Lastwogens no de Eer henkorrn.

Un as „Sprungbrett“ no’n Mars gifft dat ook ni würkli ’n Sinn af. Dor is nömli jüst so wenig los as op’n Mond.

Wurr man all de Middels overs anners insetten, denn harrn to’n Bispeel alle Mischen op de Welt in de nästen 50 Johr jeden Morn ’n Stück Brot mit irgendwat dorop to eeten – ook wat Veganed, wenn man will – un dorto ’n Glas Melk oder Woter oder so. Wenn’t Not deiht, kümmt man dormit sogor över ’n ganzen Dag.

Overs de, de wat to seggen hebbt, fohrt leever no’n Mond oder speelt Krieg un vertellt, wat man den Gürtel eenfach mol ’n beten inger schnalln mutt, wenn man ni so veel hett.

Hmm, dinkt man mol över all dat no, wat sick so afspeelt, denn kann man sick bilütten blots noch wunnern...

In düssen Sinn