De Döschkassen

An Mondag hett de ganze Welt dorop luuert, wat Wladimir Putin op sien Parood‘ in Moskau seggen wurr.

Un denn hett he je ook düt un dat seggt. Jo, un achteran gung dat los:

Överall op de Welt hebbt allerhand Experten doröver sinneert, wat vun sien Reed to holn is. De een hett seggt: „Oha, dat heet nix Gooded.“ De anner hett analüseert, wat dat je gor ni so slimm weer. Översett op’n Wöllervörhersoog, kann man dorto seggen: Wi kriegt ruhige Luft mit Storm un Sünn’schien bi bedeekten Himmel mit Reegen un Snee. Un dat ganze bi Temperatuurn mang 20 Grod Frost un 30 Grod Warms.

Oh Lüüd, ick verstoh dat langsom ni mehr. Harr Putin seggt, wat föffteihn gedeelt dör fief söbenuntwindi afgifft, denn harrn de dorsten Experten dor ook noch wat rutleesen kunnt. Wenn’t no mi gohn weer, denn harrn gor keen Medien doröver bericht‘ wat Putin bi sien Parood‘ vun Stopel loten hett. Denn harr he dor ganz alleent fieren kunnt. He wull doch annerletzt erst so un so keen Utlandspresse mehr in sien Land hebben.

Vun mi ut harr Dingsdag bericht warrn kunnt, dat dor in Moskau de Parood‘ ween is un dat Putin wohrschienli ook wat vertellt hett. Wat he overs seggt hett, dat weet man ni un dat is ook annerlei.

He deiht doch so un so, wat he will. Un wenn ick mol mit Wladimir in’t Snacken keem, denn wurr ick em ni mol glööven, dat de Sünn schient. Ook ni denn, wenn wi tosom buten stohn dehn un mi dat Fell al langsom vun de Sünn verbrenn‘ wurr.

Dat eenzige wat man mit so’n Lüüd moken kann, üm ehr würkli een uttowischen, is, ehr de Opmarksomkeit wechtonehm‘. Dat hett man bi Donald Trump je al sehn: As de ni mehr twittern kunn, dor is em meist de Hoorfestiger ut de Frisuur flogen.

Overs so, as dat utsüht, ward wi uns ook wieder mit so dösige Lüüd an de Spitz vun so mennige Staaten afgeeven mööten. Op de Phillippin‘ is dat mit „Bongbong“ Marcos Junior je ook jüst weller so kom‘. Un wat dat dormit op sick hett, dat vertellt uns bald de Experten. Un all de Wladimirs un Bongbongs hebbt denn weller scheun veel Opmarksomkeit…

In düssen Sinn

Weil de erste Mai dütmol op’n Sünndag fulln is, ward in’t Parlament luud överleggt, wat man tokünfti no Fierdoog an Weekenenn ni den nästen Arbeidsdag frie moken schull.

Lüüd, de in’t Krankenhuus un so arbeiden doht, is dat annerlei. De mööt jümmers los. Un worüm man utgereekend an‘ „Tag der Arbeit“ ni arbeiden schall, dat heff ick so un so noch nie begreepen.

Na jo. Annerlei. Ick froog mi wat ganz anner’t: Himmelfohrt, de Dag, de je eegentli wat mit Jesus to kriegen hett, ward je ook Vaderdag nöömt. Dat is jümmers dünnersdags. Un jedet Mol besuupt sick dor veele Vadders un wülk, de dat noch warrn wüllt. Nu weet ick ni, wat Jesus ook ’n Vadder ween is. Overs ook he hett sick för’t letzte Obendmohl je Wien utsöcht un keen Woter, Appelsaft, geele Bruus oder Arfensupp.

Jedenfalls is an‘ Vadderdag jümmers frie. Un an nästen Dag liggt dat halve Land in Suuer. Nu schall mi mol een vertelln, worüm de Mudderdag jümmers op’n Sünndag fallt, de je so un so för veele vun uns frie is.

Un worüm ward düssed Johr sogor de Landdagswohl op Mudderdag leggt? Dor ward överall vun Fruunquote jault, un de, de an düllsten no de dorste Quote jault, weet ni mol ehr eegen‘ Mudder to fiern. Dat sünd mi veellicht ’n poor Helden in de Bottermelksupp.

Düt Johr sünd also veele Mannslüüd an Mudderdag in de Wohllokale un so wieder togang, denn de Mehrsten in de Politik sünd je jümmers noch Mannslüüd. Un wenn se denn loot no Huus kümmt, schall Mudders dat Eeten al ferti hebben, ne.

Lot uns doch statt denn ersten Mai notofieren, nästen Mondag den Mudderdag noholn. Dor kriegt alle Müdders Fröhstück an’t Bett. Un üm’t Meddageeten un Obendbrot mööt se sick ook ni kümmern.

Un den Rest vun Dag ward blots mokt, wat Mudders will. Dor weer dat doch mol wert över notodinken.

Denn ohn‘ Müdders geev dat ook keen Vadders, de sick an‘ Vadderdag besuupen kunn‘.

Tscha. Ick dink, Mudderdag is dorüm keen „echten“ Fierdag, weil de gröttsten Banditen, ook de in‘ düüern Antoch, wiederhen Mannslüüd sünd...

In düssen Sinn

Nu sünd Olaf Scholz un Gerhard Schröder je bi de SPD un ni bi de Christdemokraten. Liekers schulln de beiden bilütten mol anfangen to beeden. Beeden dorför, dat se ewig leven doht.

Wenn dat nömli irgendwann doch mol dorto kümmt, dat se övern Jordan goht, denn töövt op de anner Sied wiss al Helmut Schmidt op de beiden. Un de ward ehr wat vertelln. För düssen Oogenblick schmöökt Schmidt-Schnauze sick nu al mit sien Menthol-Zigaretten warm.

Un Scholz, jüst so as Schröder, noch is Gerd je bi de Sozis, sünd insgeheim seekerli froh doröver, dat Schmidt sien Zigaretten ni mehr in’t Fernsehn schmöökt un dorbi vertellt, wat he vun de Weltpolitik hölt. Na jo, wohrschienli wurr he Gerd un Olaf in’t Fernsehn noch so’n lütt beten SPD-Kollegenschutz inrüüm‘. Weer de Kamera overs ut, un he kunn privot snacken, denn wurr em de Kordel vun sien Prinz-Heinrich-Mütz wiss regelmäßi rieten.

Noch mehr, wenn Schmidt doröver nodinken wurr, dat he 1982 as Kanzler utgereeken’d wegen den Nato-Dubbelbesluss ut Amt kegelt worrn is. Dat heuert sick hüüt an, as’n Treppenwitz.

In den Tosomhang hett sick de FDP je ook ni jüst mit Ruhm bekleckert.

Un harr Helmut Schmidt sick vöriged Johr noch as Kanzler opstelln loten kunnt, denn harr sien SPD wohrschienli 60 Perzent kreegen.

He hett vör 15 Johr mol seggt, wat dat an „staatsmännische Figuurn“ fehlt, „meist op alle Sieden“. Dat kann man so stohn loten.

Schmidt hett wusst, wo man mit Banditen ümgeiht. Dat hebbt ni blots de RAF-Lüüd to sehn kreegen.

Klor, ’n Engel is ook Schmidt ni ween. För Engels is in de Politik keen Platz.

Overs he harr veeles anners un mit klore Kant un klore Wöörd mokt. 

De Nordstriem-Peipleins harr dat mit em wohrschienli ni geeven.

Wenn överhaupt, denn harr Schmidt ’n Peiplein mang Düütschland un Kuba buun loten.

De Kubaners hebbt twor keen Gas un keen Öl mit dat se üm sick smieten kunnen, overs de hebbt wat, dat unsen oln Kanzler veel wichtiger ween is: De Kubaners hebbt Tobak...

In düssen Sinn

Nu is dat sowiet. Vöriged Johr hebbt mien Madam un ick uns ’n Wohnwoog köfft. Den hebbt wi günsti vun Frünnen kreegen. An düsse Steed nochmol veeln Dank, an uns Frünnen. Ick nööm ehr eenfach mol Nicole un Thorsten.

Tweemol sünd wi mit dat mobile Huus al ünnerwegens ween. Toletzt vöriged Weekenenn, över Ostern.

Nu warr ick overs dat Geföhl ni los, dat wi gor keen richtige „Kämpers“ sünd. Veele annere Kämpers, de wi op de Kämpingplätze nömli dropen hebbt, de weern anners as wi.

Mennige hebbt ’n Snut trocken, as weer dat Kämpen vör ehr sowat as’n fürchterliche Arbeid, de ehr vöör un achter keen Spooß mokt.

Un wenn sick twee mit so’n grimmige Snut in Waschruum oder so dropen hebbt, denn hebbt de tosom snackt. Mit uns overs ni.

Sünd wi veelicht to vergnöögt, üm „echte“ Kämpers to ween? Oder to fründli? Man weet dat ni.

Un denn froog ick mi je ook, wat dat de annern op’n Kämpingplatz anners geiht as uns. Bi uns is dat so: Wenn wi beide an Disch sitt oder in’t Bett liggt, is allns in Ordnung.

Steiht overs een op un de anner ook, denn geiht de Larm los: „Muttst du jümmers in Weg stohn?“ Oder: „Muttst du utgereekend dor rümwöhln wo ick jüst rümwöhln will?“

Un denn kümmt: „Wo is düt? Wo is dat? Dat heff ick güstern genau dor henleggt!“ „Hest du gor ni!“ „Doch!“ „Nä!“ „Doch!“ un so geiht dat denn wieder. Veelicht sünd de annern dorüm so gandderi. Mennige kiekt denn je ook so böös op de Novers, de ’n grötteren oder nieden Wohnwoog hebbt oder sogor ’n Wohnmobil.

To’n Glück hebbt wi jümmers uns‘ Fohrrööd mit. Un wenn wi denn so dördig Kilometers fohrt sünd, denn sünd wi ook to mööd, üm uns to strieden. Denn mokt dat eenfach blots noch Spoß, tosom in uns‘ lütted mobiled Tohuus to ween, sick wat scheuned to kooken, to eeten un tosom fein to snacken.

Wenn man dat so süht, denn mööt wi gor keen „richtige“ Kämpers warrn. Veellicht künnt sick de richtig echten Kämpers je sogor noch wat vun uns afkieken. Annerlei. Wi freut uns al op unsen nästen Kämping-Urlaub...

In düssen Sinn

Veellicht mol ’n beten beeden

Dat is je nu mol so, dat de Karken jümmers mehr Schoop wechlöppt. Wat de Karken-„Feste“ angeiht, dor sünd overs jümmers all dorbi.

Katholiken, Protestanten un ook Lüüd, de överhaupt keen vun de beiden Gemeenschopen toheuert – all tosom, de dorvun goodhebbt, freut sick, dat se an de Wiehnachsfierdoog, an Pingstmondag un even ook an Karfriedag jüst so as an Ostermondag frie hebbt.

Un ook Lüüd ut annere Gloovensgemeenschopen freut sick över ehr Wiehnachsgeld, sülms wenn se Wiehnachen gor ni fiert.

Nu gifft dat je overs jümmers noch Lüüd, de sick würkli an den Verloop vun’t Karkenjohr holn doht.

Un so gifft dat ook ’n Barg Lüüd, de sick an dat Fasten in de Fastentied hölt. Liekers dat ook Pasters gifft, de ni fasten doht.

Annerlei. De Fastentied över 40 Doog hett düt Johr an 2. März anfungen un se geiht hüüt to Enn. Hüüt also, an Grööndünnersdag, geiht dat Fasten to Enn.

Dat erwischt overs de, de sick an’t Fasten holn hebbt, tehmli kold. Merrn in de Fastentied sünd nömli ’n Barg Levenmiddel düürer worrn. Botter, Fleesch, Mehl un noch veel mehr.

Tscha. Un wenn de Lüüd, de sick so tapfer an’t Fasten holn hebbt, ehr Famieljen to Ostern besööken wüllt, denn seht se an de Tanksteed, dat de Sprit nochmol düürer worrn is, as dat vörher al de Fall weer.

Na jo, in de Fastentied hebbt se je ’n beten wat inspoort. Denn is dat veelicht ni ganz so wild.

All de, de overs ni an Fasten ween sünd un sick ook noch dorto vun de Hamsterkööpe ansteeken loten hebbt, bi de ward dat kniepen.

Bi de gifft dat to Ostern blots noch ’n poor Överraschungseier. Ach nä. Dor sünd je Salmonelln bin. De geev dat fröher blots in Heunereier.

Dor kriegt dar Woord „Överraschungsei“ ’n ganz niede Bedüüdung.

Oh Lüüd. Meddewieln weet man gor ni mehr wat man moken schall.

Vellicht hölpt je Beeden.

So ganz seeker bün ick mi dorbi twor ni, overs ’n Versök is dat wert.

Liekers wünsch ick Jüm all tosom scheune un besinnliche Osterdoog...

In düssen Sinn

Tscha, nu sitt ick hier mol weller an Schrievdisch un överleg mi, wat ick düsse Week in‘ Döschkassen bring‘ kann. Wenn mi ünnerwegens mol Lüüd ansnackt, denn is oftmols de erste Froog: „Wo kümmst du eegentli op dien Ideen? Dat mutt doch anstreng’d ween, sick jede Week wat Niedet uttodinken.“

Ick segg denn: „Och, ick heuer hier mol een Satz un dor mol een Woord, lees irgendwat oder seh wat in’t Fernsehn un denn fangt dat in mien Kopp al an to rappeln. Dat geiht an un för sick jümmers ganz vun alleent.“

Dat gifft overs ook Weeken, dor is dat ni so. So’n Week hebbt wi jüst. Ick sitt dor un dink: „Dat mutt doch vun allent gohn. Irgendeen Satz oder irgendeen Woord heff ick doch wiss de Week heuert, wo dat in mien Kopp to rappeln anfungen is.“

Overs wenn ick mi in Gedanken so in mien Kopp ümheuer un ümkiek, denn rappelt dor hüüt överhaupt nix. Un zappenduuster is dat dor noch dorto.

Lauterbach spukt dor ’n beten in’t Nachthemd un mit Slopmütz un ’n Talliglicht in de Hand rüm. He flüstert: „Schriev blots nix över mi.“ Jo, nä, wull ick ook ni.

Över Lauterbach mokt sick al genog Lüüd lusti. Un de annern Politikers? Verteidigungsminister Lambrecht, de kriegt je ook annerwegens al genog Fett wech. Oder Bunnespräsident Steinmeier. Jüst dat he op de nästen fief Johr wählt worrn is, seggt he: „Tscha, deiht mi leed. Ick bün an dat, wat dat in Oogenblick allns ni so scheun is, ook mit schuld.“

Aha, un worüm hest di erst nochmol wähln loten eher di dat weller infulln is? Na jo, dat froogt ook al genog annere, dor mutt ick mien Semp ni ook noch togeeven.

Weet ick sünst noch irgendwat?

Näste Week is Ostern.

Veellicht mokt mien Gehirn je jüst de Fastentied mit un löppt dorüm blots op lütte Fohrt vörüt. Man weet dat ni.

Overs tööv mol – Ostern un Fasten. Ick glööv in mien Kopp fangt jüst wat to rappeln an.

Un twor rappelt dor… nä!

Dat vertell ick erst nästed Mol.

Dor mutt ick nömli sülms noch ’n beten genauer över nodinken.

Un dat mok ick leever alleent…

In düssen Sinn

Man heuert gor ni mehr so recht wat vun Greta Thunberg, ne. Ju weet, wokeen ick meen: De Deern ut Schweden, de vör veer Johr mit de Friedagsdemonstratschoon‘ för de Tokunft, also vör de Natuur anfungen is. Dormols weer se 15 Johr old.

Se hett sick an een Friedag in’t Johr 2018 eenfach mit’n Pappschild vör ehr School stellt. Op dat Schild stunn: „Skolstrejk för Klimatet“. Dat is Schwedisch, un wat dat heet, kann man sick tosomriemeln.

Dormit hett de lütte Deern ganz scheun wat ingang bröcht.

Overs in Oogenblick heuert man even ni so veel över ehr. Se geiht je ook noch to School, weil se wat notoholn hett. Den een oder annern Friedag hett se je fehlt.

Nu hett Greta overs – ook wenn se vör veele ’n grooted Vörbild is – wat ganz Fürchterliched mokt: Se hett nömli, liekers se je ’n schwedische Deern is, meist överall wo se henkeem, Ingelsch snackt. Würkli! Se hett sick eenfach all de Wöörd ut düsse annere Sprook nohm, un ehr utsnackt. Eenfach so. Överall op de Welt. Dat geiht nu würkli ni, denn dat, wat Frollein Thunberg dor mokt hett, nöömt sick „kulturelle Aneignung“. Dat heff ick vörige Week erst lehrt. Dor schull nömli op so’n Friedagsdemo in Hannover ’n Deern ut Münster Musik moken. Ronja Maltzahn heet se. Nu keem dor overs nix no, weil Ronja „Dreadlocks“ hett, so heet dat, wenn man sick de Hoor verfilzt. Un de Demo-Organisatorn ut Hannover hebbt seggt, wat dat kulturelle Aneignung is. Blots schwatte Lüüd dörft sick de Hoor verfilzen. Aha. Segg blots.

Ronja Maltzahn harr sick de Hoor noch afsnieden kunnt. Anners overs schull se vun de „Friedagsdemo för de Tokunft“ leever wechblieven.

Hmm. Dat heuert sick för mi eher no’n Demo ut de Verganheit an, een vun dormols, wo man noch „flotte düütsche Frisuurn“ op’n Kopp harr.

Tscha, ook Klima-Aktivisten hebbt ehrn Stolt. Overs wenn sogor Greta, de allererste vun de Aktivisten, fremme Sprooken snackt un sick dor ’n Ei op backt, wat dat kulturelle Aneignung is, denn löppt dor no mien Ansehn geheuri wat scheev an de Klima-Front…

In düssen Sinn