De Döschkassen

So, Lüüd, vun nu an ward allns beter un ganz anners.

De Ümweltschutz is in‘ Supermart ankom‘. Veellicht hebbt Ju dat je noch gor ni markt, overs siet Niejohr kann man ni mehr allns in Supermart kööpen, wat vörher ganz sülmsverstännli weer.

Plastikbüddels to’n Bispeel. Gifft dat ni mehr. Äh, de gifft dat doch al lang ni mehr, oder wat? Blots de Tuten ut Poppier. Is je ook in Ordnung.

Dat de mehrsten Poppierbüddels ni ut oled Poppier sünner un frisched Holt mokt ward, dat is twor schodt. Ook dat de Poppierproduktschoon so veel Woter to bruukt. Overs wat deiht man ni allns för de Ümwelt.

Na jo, een Oart vun Plastikbüddels gifft dat noch. De ganz dünnen, in de man Man Appeln, annered Ooft un Gemüse inpackt. Dat is genau de Oart, de de Ümweltverbänne wechhebben wulln, weil se so licht sünd, vun Wind wechweiht warrn künnt un sick veel gauer as allns annere in Mikroplastik oplöst. Tscha, worüm dat utgereekend de dünnen Büddels nu noch gifft, dat schull man bi Gelegenheit mol de Tiern verkloogfiedeln, de sich dat Mikroplastik infritt.

So, wat weer noch? Och jo: Party-Besteek un –Geschirr, also Messen, Leepels, Gobeln un Töllers ut Plastik sünd ook verboden. Holtbesteek, dat man no de Fier wechsmitt, kann man wiederhen kööpen. Dor staunt de Laie un de Förster wunnert sick.

Un denn je dat Wichtigste: Luftballong-Fastholers, so’n Schieven ut Kunststoff mit’n Plastikstang‘ an, in de man Ballongs inhoken kann, so dat dat utsüht, as wenn se alleent fleegen kunnen – de Dingers gifft dat nu ook ni mehr. Kinnerfeste ward in Tokunft eenafch ni mehr so ween, as noch vöriged Johr.

Overs wie geseggt: Erstmol mutt man an de Ümwelt dinken. Man kunn bi’n Nodinken je ’n poor Pralin‘ naschen, de fiefmol in Plastik inwickelt sünd. So harr man dat Plastik, in dat se inwickelt weern, al mol ut’n Verkehr trocken. So mokt man denn eenfach wieder.

Un denn bruukt man blots noch de Luft rein un dat Woter klor moken un de Wale retten. Un üm den lütten Rest kümmert sick de Eenzelhannel…

In düssen Sinn

Hartli Willkom‘ in’t niede Johr leeve Lüüd. Un dat niede Johr fangt je glieks richti good an – weil dat so „Ressourcen schoon’d“ is.

So’n günstiged Johr harrn wi toletzt in’t Middelalter. Düssed Johr kann man nömli mit blots twee Ziffern schrieven, mit twee un null.

Un dat is annerlei, wat dat ’n raude oder ’n swatte Null is. Dat is würkli wat Besünneret, denn de näste Johrestohl, de man mit mit weniger as dree Ziffern schrieven kann, hebbt wi erst in’t Johr 2111. Un för’t Johr 2222 bruukt man sogor blots een Ziffer för, overs dat warr ick wohrschienli ni mehr beleven. Overs wo keem dat ölverhaupt dorto, dat wi de Johrestohln kreegen hebbt, no de wi hüüt reekend? Dat is je de Christliche Tiedreekn‘. Hett Jesus dat sülms dat so bestimmt, as he op de Welt keem? „So, Lüüd vun nu an reekend wi de Tied no mien Gebuurtsdag. Blots dat ju dat weet!“ Un kunn Jesus direkt no de Gebuurt al snacken? Man weet dat ni.

Ick heff mol ’n beten rescherscheert: Erst vör bummeli 1500 Johr hett ’n römischen Mönch fastleggt, wann Jesus op de Welt kom‘ is. Dat steiht nömli gor ni in de Bibel. Vörher weer dar Johr „Null“ de Grünnung vun’t Römische Riek, un dorvör hett man de Tied no de Schöpfung vun de Welt reekend. Un de Welt – nu holt sick fast – is dorno 7206 Johr old!

Dat heff ick ook noch ni wusst. Un wo dat mit de versteenerten Dinosaurier-Skelette tosompasst un överhaupt mit allns, wat de Weetenschop so seggt, weet ick ook ni. In de USA gifft dat sogor Staaten, in de ehr Schooln in Bio-Ünnerricht ni de Evolutschoon no Darvin lehrt ward, sünnern de Schöpfung ut de Bibel un dat de Welt good 7000 Johr old is.

Dor süht man mol weller: Allns hangt dorvun af, wat man glöövt – würkli weeten deiht man je ook so wenig.

Un glöövt man wat Goodet, denn geiht een dat good, glöövt man wat Schlechted, geiht een dat weniger good. Ganz eenfach. So as dat bi de Horoskope is. Dor glöövt man je so un so blots dat, wat een gefallt.

Un so wünsch ick uns all tosom, dat wi in düssed Johr, dat man mit blots twee Ziffern schrieven kann, wat besünners Goodet glöövt…

In düssen Sinn

Un weller is Heiligobend. Dat hebbt wi toletzt vör een Johr hatt. Dor weer dat ganz ähnli as nu.

Overs ick will gor ni schimpen. Dat doht ook ohn‘ mi all genog Lüüd.

De een schimpt op all de impt sünd, de anner op de, de even ni impt sünd. De Näste schimpt över de niede Regeerung – veellicht je op de ole glieks mit.

Weller ’n annern schimpt op sien Novers, veellicht overs ook doröver dat he keen Novers hett.

Nu heff ick hier blots in de männliche Form schreeven. Dorbi gifft dat ook genog Fruunslüüd, de gern un veel schimpt. Ick wull hier blots ni „gendern“, dor schimpt je ook so veele över. Anner Lüüd schimpt, wenn even ni gendert ward. Overs de een as de annern – all tosom sünd se „Gegner:innen“ vun irgendwat.

Man kann je över so veel schimpen: Över dat Wöller, över de annern Autofohrers op de Stroot, över dat Fleesch, dat al weller düürer worrn is, över de, de riek sünd un över de, de arm sünd, över de Norichen de bröcht ward un över de Norichen de ni bröcht ward, över de Melk de suuer worrn is un över dat Schiethuuspoppier, dat jümmers blang de Perforatschoon afritt.

Jo. Wenn man dat dorop anleggt, denn kann man den ganzen Dag schimpen. Dat is veellicht je ook ’n Oart vun Kreativität.

Sogor hüüt, an Heiligobend, gifft dat wiss Lüüd, de blang‘ Wiehnachsboom sitt un an schimpen sünd.

Kinner mokt dat anners: De freut sick eenfach blots op de Geschinke de se hüüt obend kriegt – vun‘ Wiehnachsmann, denn dat je würkli gifft. Vun de lütten vergnöögten Minschen kann man sick ’n Barg afkieken. Overs sogor över de vergrnögten Kinner schimpt Mennige: „De kriegt doch veels to veel. Wi hebbt dormols ook nix hatt.“

Jo, dat mach ween. Overs wo lang wüllt all de Schimpers noch schimpen eher se markt, dat wi dat doch richti, richti good hebbt?

Dor kunn man doch mol över nodinken. Tominst an düssen besünnern Dag. Eenfach mol so.

Un dormit wünsch ick Jüm all ’n scheuned un besinnliched Wiehnachsfest…

In düssen Sinn

Oh nä. De Fähr‘ mang Brunsbüttel un Cuxhoben fohrt ni mehr. Al weller.

All de Arbeiders un Angestellten, de mit de Verbinnung to dohn harrn, hebbt nu wiss keen scheuned Wiehnachen mit ehr Famieljen.

Overs worüm is dat so? Dat is je nu würkli ni dat erste Mol, dat bi de dorsten Fähr’n keen‘ Möwen sünnern de Pleitegeier op de Reling sitt.

In Februar 1904 hett de Norddüütsche Dampschippfohrts-Sellschop de erste Verbinnung mang Brunsbüttel un Cuxhoben inricht‘. In’t sülbige Johr weer de Sellschop pleite.

1908 hett sick de näste Sellschop doran versöcht. Denn keem Krieg.

1919 hett Greten Handörp üt Cuxhoben de Linie weller anschooven. Denn keem noch ’n Krieg overs mit ünnerscheedliche Bedrievers leep dat erstmol. Bet 1981. Dor weer weller Fierobend.

1999 hett Egon Herbert Harms dat versöcht. No twee Johr weer overs ook dat weller vörbi.

Vun August 2015 bet März 2017 keem de näste Törn. Dat hett ook ’n Scheeven reeten. In Mai 2017 hett de Elb-Link Sellschop dat versöcht. Dat hett good fief Monot klappt, eher dor ook dat Geld all weer.

Un dütmol – ünner den Noom Elbferry GmbH – gung dat acht Monot‘, bet dat ut weer.

Wat schodt, ne.

Nu will ick hier ni kloogschieten. Overs 1999 heff ick al dacht: Wat schall dat mit de dorsten grooten Scheep? Mang Glückstadt un Wischhoben fohrt dree lüttere Fähr’n. In de gifft dat keen schmucked Restaurant, sünnern Kaffe un Knackwuss ünner Deck, overs dat klappt. So veel as geiht, ni mehr as mutt. Un bi de Verbinnung mang Brunsbüttel un Cuxhoben, de sick je erstmol weller etableern schull, is vun ersten Momang an dat Droomschipp fohrt. Den Fehler hebbt all mokt, de vun ’99 an keem‘. Ook toletzt mit de Greenferry. Sülms ohn‘ Corona: So’n Fähr‘ mit Platz för 150 Pkw, 30 Lkw un 600 Lüüd – de schull op jede Tour vull ween? Hmm.

Ni blots ick wurr mi freu’n wenn weller ’n Fähr‘ vun uns no Cuxhoben fohr’n deh. Overs bi’t näste mol veellicht ’n Fähr‘, de mit ’n beten mehr Oogenmot utsöcht ward…

In düssen Sinn

So. Wi hebbt ’n niede Regeerung.

Hmm. In’t Parlament is den nieden Bunneskanzler je oarti gratuleert worrn. Un ook de Medien hebbt sachli över den Wessel in Berlin bericht‘. Overs wohre Begeisterung – dücht mi – süht anners ut.

Na jo, Olaf Scholz un Begeisterung wasst ook ni op’t sülbige Holt.

Overs anners as Gerhard Schröder ward Scholz wiss keeneen verklogen, de över em seggt, dat sien poor Hoor, de he noch hett, farvt sünd.

Natüürli sünd keen‘ twee Sekunnen no Scholz sien Wohl to’n Kanzler weller allerhand Experten, Spezialisten un Szene-Kinner ünner allerhand Steens vörkroopen, üm to vertelln, wat nu allns kümmt.

De nieden Herrn un Fruun Ministers sünd ook fuurts analüseert worn, dat dat man blots so röökelt hett.

In Tokunft ward uns Land je vun Annalena Baerbock, de so gern „ääh“ seggt, as Butenministerin op de internatschonale Bühne vertreden. Un de leeve, knuddelige Robert Habeck dörft sick vun nu an as Bunnesminister för Wirtschop „un“ Klimaschutz mit de Konzernbosse rümargern, de he vertelln schall, dat se ehr Geschäft twor wieder in Düütschland, overs klimafründli moken schüllt. Veel Spooß.

Intwüschen mutt Habek denn jümmers weller bi den Ünnernehmer-Fründ Chrischan Lindner „bidde, bidde“ seggen, denn de hett vun Scholz as Finanzminister den Geldbüddel üm‘ Hals hungen kreegen. Mol seh’n, wat Lindner de dicke Knipp böhr’n kann.

Un denn is dor je ook noch Kalle Lauterbach, de nu för Corona – äh – Gesundheit tostänni is. Al richti gespannt bün ick ook op den ersten Besöök vun Landwirtschopsminister Cem Özdemir in Dithmarschen.

16 niede Fruun un Herrn Ministers mutt Scholz nu in Schach holn. So hett sick dat no de Wohl entwickelt. Dorbi fallt mi je mol weller in, wat George Bernard Shaw al vör bummeli hunnert Johr schreeven hett: „Demokratie is ’n Verfohrn, dat garanteert, dat wi ni beter regeert ward, as wi dat verdeent.“

Na denn man to.

Denn wüllt wi in de nästen veer Johr mol seh’n, wat wi verdeent hebbt...

In düssen Sinn

Meist jeden Obend is mien Madam bi uns in de Wohnstuuv an Strichen. Dat deiht se al recht ’n poor Johr. Oh. Ick ohn‘ wat.

Eher hier nu dösige Ideen opkümmt, lot‘ mi vertelln, Lüüd: „Strichen“ is dat Plattdüütsche Woord för de hochdüütsche Entspreekung „Stricken“. Dat mit de Wull un de Nodeln also.

Is je ook good, dat se dat deiht, denn in düsse Tied kann man je warme Plünn bruuken. Un wenn man de sülms moken kann – ümso beter.

Nu is mien Fruu overs ni blots an Strichen, wenn dat op de kole Johrestied togeiht, nä, se stricht dat ganze Johr.

Mennigmol, wenn se dor op’t Sofa sitt un de Nodeln zappeln lött, denn deiht ehr al de Arms weh, un den seggt se ganz wehleidig: „Ick kann ni mehr opholn!“ Jo, nu is dat rut: Mien Seute is süchti no Strichen.

Wenn wi tosom op’n Diek spazeern goht, denn neiht de Schoop al jümmers vör mien Fruu ut, weil se Bammel hebbt, dat se de Tiern dat Fell över de Ohrn treckt, üm dor Strümp Pullovers un Halsdööker ut to moken. Mitünner häkelt se ook düt un dat. Dorbi is se jüst so flott as bi’t Strichen. So gau as se ’n eenfachen Foden in Stoff verwannelt, kann man gor ni kieken. To‘n Strichen hett mien Fruu je, anners as bi’t Häkeln, Nodeln ut Holt. Un wenn se de Holtnodeln den ganzen Obend tosomklappern lött, denn kann man vör’t to Bett gohn al so’n lütte Schüffel Soogspöhn vör’t Sofa tosomfegen.

Af un to bün ick he direkt bang, dat de Nodeln vun dat gaue Schüüern gleuni ward un dat Brennen anfangt.

„Kiek“, seggt mien Fruu denn, „dat Strichen hebbt de Minschen al vör’t Füüermoken kinnt.“

Tscha, wenn he noch wat seggen kunn, denn kunn man Ötzi je dorno frogen, wat toerst dorween is. Mien Madam hett to den Gedanken seggt: „Wenn Ötzi ni so’n scheun‘ Norweger-Pulli anhatt harr, denn weer he gor ni bet in de Alpen kom‘.“

Man weet dat ni. Wat overs faststeiht, is, dat man jümmers genog Strümp oder Filzpuschen to Huus hett, wonehm de Nikolaus wat rinsteeken kann. Mol kieken, wat he Mondag bringt…

In düssen Sinn

As ick vör bummeli 40 Johr no Grundschool gung, wurr mi un mien Mitschöölers in Sachkunn-Ünnerricht jümmers weller mol vertellt, wo lang dat duuert, bet Plastikbüddels oder Beekers ut Kunststoff sick oplöst hebbt, de eenfach so in de Natuur smeeten ward.

Dat duuert so lang, dat ick mi düsse Tied gor ni so richti vörstelln kunn.

Intwüschen sünd wi, de Schöölers vun dormols, de Grooten. Un nu vertellt wi de Kinner, wo lang dat duuert, bet Plastikbüddels un Beekers ut Kunststoff verrött‘ sünd.

Würkli ganz löst se sick overs gor ni op, denn nu weet man, dat ut groote Plastikdeele lütte Plastikdeele ward. Mikroplastik. Un dat, so seggt man, is gefährli, besünners för de Tiern de in’t Meer leevt. Fische, Muscheln, Kreut, Seesterns, Wale un so wieder.

So harr de Andeel vun allns wat ut Plastik mokt ward, siet dormols je an un för sick weniger warrn musst.

Is dat overs ni. In Gegendeel. Mehr is dat worrn. Dösig, ne.

Dorför mutt dat doch ’n Grund geeven, weil je nix, wat de Minsch deiht, ohn‘ Grund passeert.

Dor heff ick mol över nodacht. Un ick glööv, ick heff de Lösung funnen: Minschen produzeert je ook noch annern Schiet: Swormetalle to’n Bispeel. Blie, Quecksülber un all sowat. Un Swormetall kümmt ook in all de Tiern in de See rin. Nu seggt de Noom je al, dat Swormetall „swor“ is. Un wenn de Wale un so nu to veel vun dat swore Metall in sick hebbt, denn künnt se gor ni mehr schwümm. De wurrn eenfach blots so as Backsteens an Grund rümliggen. Wenn se nu overs gliektiedi genog Mikroplastik fuddert, dat je licht is un boben schwümmt, denn gliekt sick dat ut. Denn schwümmt se jüst so good, as ohn‘ all dat Swormetall un dat Mikroplastik.

Dat hebbt wi Minschen doch mol weller kloog utklabüstert.

De Tiern bruukt dat Plastik, anners weern se opsmeeten. Un wenn dat Klima erstmol warm genog is, denn kümmt de Fisch direkt fix un ferti kookt ut‘ Woter. Dat spoort ’n Barg Strom. So geiht Nohaltigkeit!

Dücht mi jedenfalls. Liekers: irgendwat seggt mi, dat dor noch ’n lütten Fehler in mien Theorie is…

 In düssen Sinn

Künnt Ju sick noch op de oln Postämter besinn‘. Also ni de Poststeeden de in Supermart blangbi löppt. De richtigen Postämter, wo blots de Post in weer un sünst nix?

Künnt Ju sick ook noch dorop besinn‘ wo dat dor rooken hett. Ick heff dat jümmers noch in de Nees, wurr man mi mit verbunnen Oogen in so’n oled Postamt stelln, denn wurr ick sofort weeten, wonehm ick weer.

No de Post to mööten, dat weer so ähnli as no’n Tähnarzt to gohn. Man hett dorhen musst wenn man wat verschicken wull, overs Spoß hett dat keen‘ mokt. Vör de Trennschiev stunnen jümmers teihn, föffteihn Lüüd to tööven un achter de Schiev seeten een oder twee Beamte, de ganz ruhi an Stempeln weern, so, as wurrn ehr all de Lüüd, de dor töövt hebbt, gor nix angohn. So’n dösige Atmosfehre geev dat blots bi de Post – narms anners. Dat weer wat Besünnered, ook wenn so’n Gang no de Post, wiss ni glückli mokt hett.

Interessanterwies gifft overs genau düsse Post, wo man fröher so ungern in de Slang stohn hett un de blassen Beamten, sien Breefe un Pakete dör de Schiev langt hett, genau düsse Post gifft siet teihn Johr den „Glücksatlas“ rut. As ick to’n ersten mol heuert heff, dat de Post sick nu mit dat Glück befodt, keem mi dat vör as bi de katholische Kark wo Pasters över de Ehe urdeelt, de sülms gor ni heiroden dörft.

Na jo, de oln Postämter gifft dat meist narms mehr, tominst op de Dörper ni. Dor ward keen Beamten mehr vun morns bet obends achter dicke Schieven wechsloten. Dat kann een al glückli moken.

Düt Johr steiht in den Glücksatlas jedenfalls, dat de Lüüd in Osten vun uns Republik intwüschen densülbigen Glückspegel hebbt as in Westen. Dat ward in Punkte un Perzent meeten.

In Sleswig-Hulsteen un in Sachsen-Anhalt dsünd de Lüüd glücklicher as annerwegens. Dat is doch ’n goode Noricht. Ünnern Streek sünd de Düütschen overs 2,4 Perzent unglücklicher as vöriged Johr. Dorbi is düssed Johr noch gor ni to Enn.

Dat heet also, wi sünd nu gliekmäßi unglückli. Dat is so’n beten so as dormols, wo man noch op’t Postamt in se Slang‘ stohn hett…

In düssen Sinn

As ick noch ’n lütten Stackel weer, seet ick oftmols an Sünnobend mit mien Famielje in de Stuuv vör’t Fersehn. Dor leepen denn Sennung‘ as EWG – Einer wird gewinnen mit Kuli un natüürli ook Wetten dass...?

An längsten je mit Elstner un Gottschalk. Denn overs weer dat je vörbi. Vörigen Sünnobend hett Häuptling Sülberlocke overs nochmol Stoff geeven.

Un weller seeten wi mit de ganze Famielje vör’t Fernsehn in de Stuuv, blots, dat ick nu de Ol bün.

Mien Madam un ick hebbt ook so’n beten hofft, wat dat so’n kommodigen Obend warrn wurr, as to de Tied, in de wi de Lütten weern.

Na jo, so ganz lütt sünd unse Lütten je ni mehr. Liekers gung dat viddel no acht denn los. Erstmol hebbt de poor Duusend Lüüd applaudeert, de dor – Corona hen oder her – dicht an dicht in Saal seeten hebbt.

Wi harrn al Wetten afsloten, wat Gottschalk in‘ Hermelin un mit’n Reichsappel dör de Döör komen wurr. Na jo, mit sien Edelsteen an de Jack seh he je ook so’n beten königli ut.

Un wenn’t no Gottschalk geiht, is Gottschalk je ook de König.

All de annern, de, wiel he wech weer, Fernsehn mokt hebbt, sünd för em je so un so blots dumme Lüüd. Un dorüm gung dat för Gottschalk je ook tomeist üm Gottschalk.

Nu seeten wi je to Huus vör’t Fernsehn as fröher. Overs so langsom hebbt wi markt, dat hüüt even ni mehr dormols is. No de erste Wett‘ is unsen Jung opstohn un hett seggt: „Ick goh mol in mien Zimmer.“ No he halve Sennung gung mien Fruu to Bett, un uns Deern weer al toslopen. No de Buten-Wett‘ heff ick dat Fernsehn denn utmokt. Den Rest heff ick opteekend un mi an nästen Dag in Schnelldörloop ankeeken. Dat Gesabbel heff ick wechspoolt.

Wokeen wunnen hett, weet ick gor ni. Overs ick glööv Markus Söder hett sick as Winner föhlt. De weer je inlodt, is overs ni kom‘. De hett wohschienli vör’t Fernsehn seeten un dacht: „Man good, dat ick to Huus bleeven bün.“ Tscha. Wetten dat...? is fröher würkli wat Scheuend för de ganze Famielje ween. Overs mi dücht: Allns hett sien Tied...

In düssen Sinn

Wat weer dat vöriged Johr noch? In August 2020 weer dat. Dor wurr in’t Parlament in Berlin besloten, dat Wohlgesetz to ännern. Dat schull ännert warrn, weil mit 709 Afgeordnete je 111 Lüüd mehr in Bunnesdag seeten hebbt, as dor eegentli sitten schulln. Ick segg blots Överhangmandate.

Man hett also’n Reform vun’t Wohlgesetz besloten. Man harr dat je glieks so regeln kunnt, dat in Bunnesdag würkli blots de 598 rinkeem‘, de dor je eegentli ook blots sitten schüllt.

Overs ganz so eenfach weer dat je allns ni. Dorüm wurr erstmol blots so’n lütted Reförmchen besloten.

Un wegen düsse Reform mööt nu ni mehr 709 Afgeordnete in Reichsdag Platz finnen, sünnern 736!

Hä? Worüm dat denn? Worüm denn 27 mehr? In August 2020 hebbt se noch dorvun snackt, dat de näste Bunnesdag bummeli 20 Sitze weniger hebben wurr. Aha. Dat is je ’n Ding.

Un nu seggt se, dat ohne düsse wunnerbore Reform, de se vöriged Johr besloten harrn, nu meist 800 Lüüd in’t Parlament seeten. Anners geseggt: Man hett op dat brennende Huus keen 70 Liter Benzin kippt, sünnern blots 27. Dat is natüürli veel beter. Dösig ne. Dormit, de Schooln un de Kneipen dicht to moken, as dat mit Corona losgung, hebbt se sick veel lichter dohn, as dormit, ehrn eegen‘ Stall uttomisten.

Overs in’t Parlament hebbt jümmers al mehr Lüüd seeten, as dor sitten schulln, dat weer al so, as Adenauer Kanzler wurr.

Dormit heuert dat wohrschienli to de gooden Sitten, an de man ni rütteln will oder so.

Overs lot uns dat doch mol wiederdinken. Wenn bi jede Wohl jümmers ’n poor mehr Lüüd in‘t Parlament kümmt, denn duuert dat blots noch ’n poor Duusend Johr bet alle in Bunnesdag sitt. Jedeneen. Jede Börgerin un jeden Börger.

Un denn bruukt wi ook keen Wohl mehr. Dor kümmt je so un so jümmers all hen. Un vun wegen Regeerung un Oppositschoon kunn man je Rietsteeken trecken.

Dat heuert sick doch gor ni so övel an. Tscha, op’t Letzt‘ regelt sick doch jümmers allns vun ganz alleent…

In düssen Sinn